Skíðin preppuð

preppipreppiprepp... eitthvað á þetta að renna!

Og af því að ég fór eitthvað að tjá mig um skíðaprepp annars staðar, þá ætla ég að hafa pistilinn hér líka. Ég veit ekki hvort ég nái lágmarksviðmiðum. Þegar ég eignaðist áburðarskíði í lok skíðavertðíðarinnar á síðasta vetri fór ég fyrst að gera eitthvað í þessu. Mér fannst almennt að það dót sem var til í útivistarbúðum og var sérhannað til áburðargjafar væri fáránlega dýrt og ákvað því að prófa að fara ódýrari leiðir. Straujárn úr Elkó. Átti fyrir nokkuð gott heimilisstraujárn en fór í Elkó og keypti ódýrasta straujárnið sem ég fann. Kostaði líklega innan við fjórðung af meðal skíðastraujárni.

Nota gamla spýtukubba undir skíðið og festi skíðið með borðaþvingu úr BYKO sem kostaði líklega eitthvað um 10 til 20% af algengu verði á þvingusetti í skíðabúð.

Nota gamalt stabílt vinnuborð í staðinn fyrir sérhannað borð á uppundir 50 þúsund.
Nota svo held ég annað nokkurn veginn eftir bókinni, þ.e. base og áburð (rennslis og grip), kork og sköfur (flata sköfu og sköfu til að ná upp úr miðjufarinu). Þarf líklega að verða mér útum betri bursta og hreinsiefni til að ná gömlum áburði af. Reikna með að kaupa það í skíðabúð.

Ég sé almennt ekki að ég myndi ná neitt meiri árangri með sérhönnuðum skíðaþvingum en eflaust væri skíðastraujárn meðfærilegra en það sem ég er að nota og stillingar á því þannig að ég gæti stillt hitastigið eftir leiðbeiningum framleiðenda áburðarins. Það er reyndar galli á straujárninu að í Elkó fengust bara gufustraujárn og ég nennti ekki að leita að straujárni annars staðar. Gufufítusarnir á straujárninu eru auðvitað aldrei notaðir en holurnar sem gufan á að fara út um, þær eru til trafala.

Svo má það líka fylgja sögunni að það þarf að bera á skíðin þannig að þau renni almennilega. Ég bætti mig sem sagt talsvert þegar ég var búinn að bera á skinnskíðin sem ég er mest á. Og einnig að fljótandi áburður sem er einfalt að bera á hvar sem er, gerir smá gagn á meðan hann er á skíðunum en það eru fáir kílómetrar sem hann helst á er mín reynsla af því. Svo má reyndar líka benda á það að skoðanir hafa verið skiptar um hvort það þurfi eitthvað að vera að bera á... http://www.gyl.fi/rennslisvax-er-haettulegt-brudl/

En mín reynsla er sú að skíði með áburði renni talsvert betur. Jafnvel þó það sé ekkert endilega hárréttur áburður í öllum tilfellum eða neitt sérstaklega merkilegur ábyrður sem er verið að nota. Síðan eru nokkuð góð Youtube video til, eins og þessi hér:

• Rennslisáburður borinn á: https://www.youtube.com/watch?v=YX-wiE3oItg

• Gripáburður borinn á: https://www.youtube.com/watch?v=SDASQACrCZ4

• Gömul skíði, skítug og ógeðlsleg hreinsuð og áborin að nýju https://www.youtube.com/watch?v=lW4K8XpBPck...

......

Svo einhverjum dögum seinna var ég reyndar búinn að kaupa mér fokdýrt straujárn... komst eiginlega að því að það er ekki viturlegt að eyðileggja skíði fyrir einhverja hundraðþúsundkalla af því ég tímdi ekki að kaupa straujárn á einn eða tvo tíuþúsundkalla.

https://www.facebook.com/eirasi/posts/10223983289191096

Það var veðrið í dag... þurfti samt í einu og öðru að snúast en Heiðin há, Heiðartoppur, Fischer E99, nokkuð margra lúmena höfuðljós og smá snjór klikkaði ekki. Geggjað combó en snjórinn á köflum hefði nú samt mátt vera meiri 🙂 Sem sagt... fyrsti í skíðum þetta misserið.

......

Facebook færsla

Hálft Fossavatn í Heiðmörk

Hún var heldur stuttaraleg gönguferðin á Álút með FÍ laugardainn var, þar sem ég sneri við með hluta hópsins áður en endamarkinu var náð. Ég greip því að æfa mig betur fyrir Fossavatnsgönguna. Markmiðið var að fara hálfa vegalengdina og sjá hvernig það kæmi út hjá mér. Það voru því farnir heilir þrír hringir og aðeins betur en það þannig að 25 km næðust á track. Það gekk allt saman eftir og var ekkert rosalega erfitt þannig séð. Reyndar vel glaðhlakkalegur á myndinni að ofan eftir svona 3 km en aðeins þreyttari þegar dimmt var orðið og Venus varð mitt kennimark eftir um 20km eins og á neðri myndinni.

Var svo eitthvað þreyttur þegar heim kom en frekar ónýtur daginn eftir. Þegar þetta er skrifað daginn þar á eftir var ég orðinn nokkuð góður aftur og tímaleysi helst að koma í veg fyrir að taka eins og einn hring. Ætla nú samt að gera ráð fyrir að ná því enda held ég að snjórinn láti á sjá á morgun.

Sem fyrst þarf ég svo að skrölta annað hvort fjóra hringi eða þá fara i Bláfjöll og þvælast þar um og ná 30km. Þetta hlýtur allt að koma. Aðalvandamálið verður væntanlega samt að finna sér gistingu þarna fyrir vestan, sýnist það allt vera í tómu tjóni.

Ný skíði!

Fjallakofinn heimsóttur en þar fást núna utanbrautargönguskíði, stálkanta með skinnum. Verslað í hádeginu og Helmut snillingur búinn að setja bindingarnar á um kaffileytið. Þá var ekkert að gera nema prófa græjurnar strax enda veðrið orðið allt í lagi þegar leið á daginn. Það var farið í Heiðmörk.

Hin skemmtilegustu skíði og náði ágætis rennsli þó þau reyndar renni ekki eins brjálæðislega og góð brautarskíði með skinnum.

Mér telst annars til að þetta sé fjórða utanbrautagönguskíðaparið sem ég eignast! Verður reyndar notað í bland við par númer 3 sem er enn í ágætu standi en er rifflað.

Svo verður víst að játast að ég stóð mig ekki sérlega vel sem staðal Íslendingur í dag. Á meðan ég þrammaði um Heiðmörkina, utan brautar aðallega og út um allt þá átti ég víst að vera að horfa á beina útsendingu í sjónvarpinu hvar íslenska handboltalandsliðið náði að leggja Dani á Evrópumóti held ég í handbolta. Ekki slæmt þar sem Danir áttu eiginlega að vera bestir af öllum á mótinu. Kannski einhver skýring að þeir voru búnir að missa þjálfarann sinn til Íslands.

Þjóðbrautir Heiðmerkurinnar skíðandi

Eitthvað hefur greinilega verið gert í gegnum tíðina :-)
Það hefur í einhver ár verið sérstakt áhugamál að finna nýjar mér áður óþekktar leiðir um Heiðmörkina. Sumt af því sem er fjölfarið á þessari mynd eru ekki alveg hefðbundnir stígar.

Fann annars einn ágætan tengistubb í fyrragær sem verður líklegast eitthvað notaður í góðum snjó í framtíðinni!

Þá hafði verið rigning einhverja daga á undan og ég óttaðist að snjóleysi væri farið að há skíðastubbi. En það var ekki raunin og hægt að fara meira og minna út um allt.
Hafði samt þær eftirstöðvar 10km labb á um 2 klst um ótroðnar slóðir að ökklinn var eitthvað í klessu á eftir og er fyrst núna tveimur dögum seinna að verða sæmilegur.

Svo má upplýsast að létting fitabollunnar er að ganga þolanlega.

Skíta-skíða-færi í vondu veðri

Ég kalla nú ekki allt ömmu mína þegar vont eða erfitt skíðafæri er annars vegar - en ef ég skil orðatiltækið rétt þá myndi ég kalla þetta ömmu mína! Stalst á skíði í Heiðmörk þegar veðrið var að verða vont og hélt að veðrið yrði vandamál. Það varð ekki enda alltaf gott veður í henni Heiðmörk. En ég held að ég hafi aldrei reynt að skíða í jafn hroðalegu klessuskíðafæri. Var ekki með neinn áburð til að minnka viðloðunina svo ég gafst eiginlega upp á þessu enda voru skíðin svona þegar ég kom í bílinn til baka!

Svo á eftir þá var komið við í foreldrahúsum og snæddir súrsaðir hrútspungar á meðan múttan var að útbúa sviðasultu af miklum móð!

Ný skíði á nýju ári

Það er víst komið 2018 og fyrst mánuðurinn langt kominn. Best að halda einhverju til haga eins og stundum áður!

Ætli það sé ekki á þriðju viku að ég verslaði mér ný gönguskíði - svona af því að ég átti innleggsnótur og mig hafði langað í brautarskíði í mörg ár. Hafði ekki neinn aur fyrir einu eða tveimur árum - eða taldi mig a.m.k. ekki hafa nægan aur en núna vella peningar út úr eyrunum á mér má næstum segja. Það var a.m.k. hægt að kaupa ný skíði.

Þetta var laugardag þá fyrir tveimur helgum og það var farið í skjóli myrkurs í Bláfjöll til að prófa. Þessi skíðaprik runnu alveg óskaplega verð ég að játa eða eiginlega frekar alveg óstjórnlega. Reyndar aðallega áfram á meðan verið var í braut en í einhverjum brekkum sem ég hafði ekki áttað mig á að væru á þessu svæði í Bláfjöllum þá tók ég á það ráð að fara út úr brautinni til að tempra hraðann. Meðalhraðinn þrátt fyrir þær hrakfarir milli 8 og 9 km/klst er held ég allt í lagi ef ég miða við hvað ég sé frá öðrum þarna á Strava.

Svo kom skítviðristíð, ég þurfti til útlanda og svo var allt of mikið að gera í vinnunni til að komast á nein skíði í síðustu viku - en sjáum hvað setur. Setti annars í gærkvöldi persónulegt hraðamet á gömlu riffluðu stálkantaskíðunum á ísaðri grjótbraut á útsporuðum göngustígum Heiðmerkurinnar.

Og það er kominn snjór!

Bláfjöll í dag... reyndar ekki alveg nógu mikill snjór þó þetta líti ágætlega út á mynd!

Ærtli það hafi ekki verið 9. nóvember að það var komin snjóföl um kvöld. Ég fór reyndar í Heiðmörk til að hjóla - var með skíðin meðferðis líka - en klúðraði víst algjörlega. Gleymdi skíðaskónum heima og hjálminum. Ætla ekki að fara að hálkuhjóla í myrkri hjálmlaus þannig að ég skeindist heim aftur. Það var svo alls ekki nægur snjór kominn í Heiðmörk til að skíða þetta fimmtudagskvöld og líklega meiri snjór í Reykjavík af einhverjum ástæðum. For svo bara hjólandi í Elliðaárdal þannig að einhverju sé hér haldið til haga.

Á föstudagsmorgni var svo kominn einhver 10cm jafnfallinn snjór í henni Reykjavík. Það var haldið til Heiðmerkur um kvöld með skíðin og núna gleymdust ekki skórnir - helvítis Alpha hælsærisbomsurnar. Ákvað eða ákvað ekki - var bara þannig - að vera í bara einum grófum íslenskum ullarsokk - mitt uppáhalds. Og a.m.k. stuttur Heiðmerkurgöngutúr gerði ekki gat á hælana mína og ekki heldur endurtekinn á laugardeginum.

Sá svo á myndum að það er alveg kominn nothæfur snjór í Bláfjöll til gönguskíða. Búið að troða Leiruhring fyrir þá sem stunda svimagönguskíðun en ég auðvitað ekki í því frekar en fyrri daginn. Fór út á Heiðartopp og fékk mér nokkrar nýjar rispur til viðbótar á nýju skíðin. Ætli þau verði ekki orðin ónýt þegar vorar!

Var eins búinn til fótanna og í Heiðmörk og hælarnir eru ennþá þokkalega heilir eftir rúmlega 7km Bláfjallaheiðarlabb. Vonandi er ég kominn yfir þetta óvænta hælsæristímabil sem ég fékk síðvetrar fyrir um hálfu ári.

Ný skíði... Fischer E99 Crown - par nr. 3

Við Lyklafell í góðum eins manns túr í góðu veðri, 19. mars. Hælsærið að byrja að myndast líklega.

Skíðaskórnir höfðu verið að gefa sig lengi eftir að hafa fengið táviðgerð einhvern tímann líklega fyrir allt slas. Svo hafði ég séð við einhverja skoðun á skíðunum fyrir líklega Landmannalaugaferðina að þau voru orðin vel slitin og en verra að stálkanturinn var farinn í sundur á einum stað og svo var annað skíðið orðið klofið að aftan. það var því komið að endurnýjun. Eftir að hafa fengið nýtt par af Fischer E99 riffluskíðum í afmælisgjöf - þá var farið á stúfana með að kaupa skó eftir að þeir gömlu gáfust endanlega upp í fannferginu sem kom eina helgina í lok febrúar.

Í Elliðaárdal - 51cm jafnfall skv. Veðurstofunni en 55cm í Hæðargarðinum mælt af mér

Eftir einhverjar hellingspælingar var ég kominn með rauða Alpina skó í stærð 45 fyrir NNN bindingu af því að mig langaði til að prófa þá bindingu og það var ekki til nr 44 í þeim skóm - hélt að 45 væri allt í lagi. Við prufutúr eftir 100metra skíðalabb sá ég að þetta var ómögulegt. Skilaði skónum og eftir enn meiri pælingar var ég kominn með Alfa skó nr 44 verslaða fyrir slikk í Noregi af Gunnanum sem var alveg óvart þar að vatnamæla.

Skórnir

Þeir pössuðu eitthvað og virkuðu fínt fyrir utan að þeir hafa reynst hinar verstu hælsærisbomsur. Sköpuðust eitthvað undarlegar umræður um það á Fésbók þar sem ég hafði velt því upp hvar væri hægt að versla skíðaskó.

Tröll hraunar á Fésbók

Veit ekki hvort ég sé bara of viðkvæmur en mér leiðist svo svona umræða að ég endaði á að hætta að fá fram það sem umræddur Árni skrifar á fésbókina.

Síðan líka skondið að einhvers staðar fær maður einhver komment um að maður sé núna kominn á góð skíði - og ráðleggingar um að þetta séu svo og svo góð skíði. Eða ráðleggingar um hvernig á að velja skíðin. Eitthvað frekar undarlegt þegar maður er búinn að vera á þessu sama dóti í meira en tvo áratugi. Það er kannski frekar spurning um að fara að prófa eitthvað annað!

En er búinn að fara margar skíðaferðirnar á skónum og hef oftast komið heim með eitthvað blöðrótta hæla. Veit ekki almennilega hvað skuli til bragðs taka því þetta hér er síðan á dagskrá þegar kemur fram í júní!

Stórskemmtileg og stórgóð ferðasaga Watts yfir Vatnajökul lesin en í fótspor hans stendur til að fara þegar kemur fram í húní.

Landmannalaugar á skíðum helgina 11-12 febrúar

Það var farið skíðandi í Landmannalaugar með HSSR. Einhvers konar endurtekning af afar vel heppnaðir ferð líklega fyrir þremur árum. Ekki margir samt sem fóru í báðar ferðirnar. Bara ég sjákfur og Christina. Þessi var aðeins öðru vísi fyrir það að fyrir þremur árum var Jóhannes Berg í hlutverki bílstjóra og keyrði á Ásnum inn að Sigöldu. Hann ákvað svo að slást bara í hópinn og þreytti frumraun sína á gönguskíðum á göngunni inn í Laugar. Gekk bara vel. Núna var farið úr bænum á teimur jeppum og fóru þeir inn í Laugar trússandi fyrir okkur og einnig til halds, strausts og öryggis.

Í Laugum stóð Sigga fyrir því að eldaður var dýrindis matur. Læri með öllu því meðlæti sem einhverjum hafði einhvern tímann dottið í hug að væri hægt að gera sér að góðu. Svo var auðvitað farið í laugina.

Bilanavesen var reyndar að hrjá jeppana þar sem það hafði brotnað öxull í þeim stærri. Viðgerð reynd í Búrfelli um kvöldið með varahlutum Kindilsmanna sem voru þarna líka en öxull ekki að passa.

Daginn eftir var haldið áleiðis í Dómadal. Bílarnir komu á móti okkur þar sem ekki varð komist upp á Dómadals með bilaðan öxul.

Meiri myndir á Flickr t.d. hér.

......

Komið nýtt ár og allt!

Jól og áramót voru auðvitað bara fín. Flugeldasala á milli.

Desember var líka nokkuð góður því ég tók upp á því að setja skóinn út í glugga og viti menn... jólasveinninn lét mig varla í friði!

Fór svo í gær á skíði einsamall í Bláfjöll. Tunglskinið æðislegt og ég bara átti fjöllin. Tók mynd á símann minn sem er samt dálítið byggð á instagram-myndvinnslu þarna úti í kuldanum á staðnum. Myndin var eiginlega alveg svört eins og hún kom fram fyrst. En þetta var einhver flottasti skíðatúr sem ég hef farið. Engar brautir neins staðar en spor eftir skíði hér og þar, færið hart en yfirleitt með smá nýrri lausamjöll til að ná einhverri spyrnu. Ég þurfti eiginega að beita mig hörðu til að snúa við og koma mér til baka í bílinn. Ég bókstaflega átti fjöllin eftir að ég komst úr sjónmáli frá brautarskíðurunum sem æddu hring eftir hring á sínum ógnarhraða.

Ökklinn stóð sig vel í þessum síðasta skíðatúr sem var líklega 11km. Hafði farið líklega tveimur dögum fyrr og þá var ökklinn eitthvað aðeins að stríða mér. Held að núna hafi vinstri fóturinn kvartað meira en sá hægri!

Helsærður eftir fjallgöngu...

... eða reyndar bara hælsærður

Það sem var gengið. Rauði ferillinn er trackið sem kom úr GPS tækinu mínu en hinn ferillinn er einhver önnur slóð sem ég fann á internetinu og er líklega leiðin sem snjóbíllinn er vanur að fara þarna upp

Almenn páskaferð HSSR varð bara ein þetta árið. Það var farið á Snæfellsjökul og dagurinn vandlega valinn þannig að skyggni yrði ekkert og ekkert nema helvítis rok á fjallinu! Það var reyndar meinleysisveður þegar lagt var af stað en það hvessti eftir því sem ofar dró. Mættum vélsleðamönnum frá þeim sem eru vanir að rúnta með túrhesta þarna upp á jökulinn. Þeir sögðu aðstæður vera afleitar eða hafa verið það daginn áður. Jökullinn eitt klakastykki og erfiður yfirferðar. Ekki neitt harðfenni heldur bara klaki.

Fyrsta pása eða svo á meðan veðrið var meinleysislegt

Við höfðum auðvitað ekki neinn sérstakan áhuga á því að elta snjóbílasóð og fórum okkar eigin leiðir áleiðs upp. Þar var boðið upp á góðan hliðarhalla og á köflum einhverja snjóflóðahættu en samt allt innan marka. Það hvessti alltaf meira og meira og varð svo að lokum skítkalt. Klakinn var hins vegar næstum alla leið upp hulinn góðu snjólagi sme hafði komið líklega nóttina áður. Það brást svo rétt fyrir neðan þúfurnar og varð það til þess að snúið var við. Þetta átti víst eftir allt saman mestmegnis að vera skemmtiferð en ekki bara æfing í að ganga á skíðum eða ekki skíðum upp brekku í vondu veðri án þess að sjá nokkurn skapaðan hlut. En jú, þetta endaði á að vera hvort tveggja!

Hressa liðið sem skildi okkur hin eftir á leiðinni niður!

Niðurferðin gekk að sjálfsögðu bara vel og var skíðað af kappi. Reyndar dálítið eftir búnaði og getu hvers og eins. Margir voru á fjallaskíðum og kunnu með þau að fara. Það var aðallega hressa liðið sem skildi okkur hin eftir. Svo voru aðrir eins og undirritaður sem hafði ekki stigið á svigskíði í heilt ár og var einhvern veginn á dularfullan hátt kominn í plógskíðabeygjustílinn! Aðrir voru á gönguskíðum og var hver með sinn stíl en skinnastíllinn var vinsæll í efri hluta fjallsins þar sem brattinn var meiri. Nú og svo mátti líka alveg vera gangandi þarna líka. Sem sagt allt leyfilegt á fjöllum!

Fellsmörk - gangandi með skíðin á bakinu

Að vera á fjöllum / Beeing in the mountains

Við bræður fórum til Fellsmerkur um þessa helgina. Komnir tveir mánuðir og nauðsynlegt að athuga hvernig Músahúsið stæði. Ætlunin var að fara á skíði og var drusslast af stað einhvern tíman fyrir hádegi eftir að hafa sofið á sitt græna eyra fram á morgun. Það er alltaf annars jafn undarlegt hvað er gott að sofa í þessu húsi. Við komum til Fellsmerkur í logndrífu og það var því jafnfallinn snjór yfir öllu. Undirlagið var ekkert þannig að við byrjuðum báðir á því að bera skíðin með okkur. Gunninn fór fljótlega á sín en ég var ekki kominn á skíði fyrr en í eitthvað rúmlega 300m hæð.

We two brothers went to our tiny cabin in Fellsmörk that we call the House of mice or Músahúsið. We can usually stay there if we are not disturbing the mice too much. But more about the mice later since we did find several mice there - all of them dead and some of them had been eaten! My plan and then my brother’s plan as well was to do some hiking and preferably on skis. We had our Nordic skis with us. The snow wasn’t too much. When we came late on Friday night it was snowing in still weather so in the morning everything was white but the snow layer was very thin. My brother was in his skis soon but I did not put on my skis until in 300m altitude. My skis are newer than my brother’s so I’m still taking more care of my skis than he is.

Snjór eða ekki snjór (gunni á skíðunum)......

Svo á bakaleiðinni lentum við í algjörum gjörningum þegar snjórinn var allur fokinn í burtu!

Just a little bit later the wind started to blow heavily so we decided to go back. Then we experienced one of the most extra ordinary things. Just in one or two hours the snow that we had before had been blown away almost completely. You can see the rest of snow where we had been pressing it under our skis but the rest of the snow had disappeared almost completely.

Snjór eða ekki snjór - séð til fjalla ......

......

Snjóöldur......

.músin sem læddis.....

.Vorið.....

Varnargarðurinn......

Snjóskaðar......

......

....

Bárðargata... svo einhverju sé haldið til haga

Það skyldi þó ekki verða Bárðargata um páska!

Svo einhverju sé haldið til haga úr því maður tók allt í einu upp á því að endurveggja bloggið sitt að þá er stefnt á það núna að fara Bárðargötu skíðandi á páskum 2010.

Til svona undirbúnings þannig að allir verði keikir á skíðunum er ætt á Esju vikulega, eftir vinnu á fimmtudögum. Farið upp að Steini yfirleitt og svo bara niður aftur. Eins og myndin að ofan er að sýna.

Minn reyndar var eitthvað að pukra við það að fara tvisvar í viku en varð dálítið hált á því og uppskar brákað rifbein eða eitthvað fjandans mar sem er að gera mann brjálaðan núna!

Og svo annars af áætluðum hreystimennskuferðum þá er víst búið að skrá sig í Veternrundan aftur fyrir árið 2010. Það skulu því verða hjólaðir heilir 300 km aftur núna í júní. Já gott að hafa eitthvað að stefna að!

Og enn meira á skíði

Það er þetta hvíta út um allt og þetta gula einhvers staðar líka uppi á himninum

Aftur skíði í gær og vonandi á eftir líka. Með Gúnnanum og HK í Heiðmörkinni. 35 mín eða eitthvað þannig að skrönglast hringinn. Ég að gera út af við mig standandi á öndinni og Gúnninn eins en HK meira í skynseminni við undirleik Sigurrósar í i-púðanum. Svo indælis gúllassúpa fyrir okkur öll í Selbrekkunni á eftir.

Það átti annars að fara í Fellsmörkur um helgina en hætti við þar sem það þarf að vinna, undirbúa námskeið sem á að halda og eitthvað fleira. Svo á mamman líka ammimæli í dag. Til hamingju með daginn!

....

Og það var farið á skíðin

Nógur snjórinn. Við í Heiðmörkina og æfintýralandið var stillt á "on". Fórumm einn klassískan hring, ég HK og Gúnninn. Ég stundum fyrstur að reyna að stinga Gúnnann af en hann síðan fyrstur að stinga mig af. En öll komumst við í bílinn á eftir. Ég með krílið að taka einhverjar myndir sem voru ekki nema misheppnaðar og komast a.m.k. ekkert á netið. Svo bara Krúa Taí tekið heim og snætt á H34 þangað til allir stóðu gjörsamlega á blístri.

....

Ótrúlegt

Þessi snjór reyndist nú ekki jafn gagnslaus og ég hélt í morgun. Fór nefnilega til fjalla í foreldrahús mín uppi í Breiðholt og sá þá mér til mikillar undrunar að þar er bókstaflega allt á kafi í snjó.

Varð bara úr að eldamennsku var slegið á frest, hálft hvítlauksbrauð étið í snarhasti og svo bara ætt á skíði upp í Heiðmörk. Það var svakafínt. Fór með brójanum sem gat elt mig á hvítlaukslyktinni. Það er víst ótrúlegt hvað það getur komið mikil hvítlaukslykt af einu brauði sem maður skóflar í sig.

En þetta var megafínt nema reynda fannst mínum eðla bíl það ekki. Honum fannst nóg um snjóinn og endaði á því að skilja stóran hluta pústkerfisins eftir. Núna mega aðrir ökumenn fara að vara sig þegar ég kem askvaðandi, brúmmmm brúmmmmmm!

Æfintýralandið uppi í Heiðmörk - Norðurljósabíó og allt
Lufsaðist loksins á skíði upp í Heiðmörk og ég sver það að Heiðmörkin hefur engu gleymt frá í fyrra. Ég er reyndar ekki frá því að trén hafi bætt við sig svona eins og 20 sentimetrum hvert fyrir sig. Það var snjór út um allt og búið að kveikja á tunglinu sem lýsti útum allt. Það var verið að sýna spennumynd í norðurljósabíóinu með alveg svaka flottum bardagatriðum sem náðu yfir allan himininn. Matrix má sko fara að vara sig! Og þarna var hver stórstjarnan á eftir annarri. Sumar voru í Kassíópeu en aðrar óku um í Karlsvagninum. Pólstjarnar var auðvitað á toppnum á þessu öllu saman!

Fyrir þá sem hafa aldrei farið upp í Heiðmörk yfir höfuð þá er um að gera að drífa sig. Og ekki síður fyrir þá sem hafa bara komið þangað við svona venjulegar grænar sumaraðstæður. Vetur í Heiðmörk er eitthvað það flottasta sem hefur sést! Það er ekkert skilyrði að vera á skíðum en það hjálpar samt aðeins. Af öðrum búnaði er mælt með námumannaljósi á hausinn á sér en það er ekkert skilyrði sérstaklega ekki ef maður er bara að labba!