Nýtt dót

Kistufell Esjunnar og Grafardalur vestan Hátinds séð með nýju linsunni.

Veit ekki hvað er langt síðan ég verslaði mér síðast linsudót á Nikoninn. Það eru líklega svona 10 ár síðan. Reyndar á blankheitatímanum gerði ég ekki ráð fyrir að kaupa mér nokkurn tímann aftur nýja linsu - en blankheitatíminn er líklegast blessunarlega liðinn - eða kannski ekki svo blessunarlega.

En það var myndavélin sem gekk undir nafninu krílið sem gafst upp á mér eftir einhverja blauta gönguferð í haust þegar ég endaði á að hella te yfir hana í hristingi í eðalfáki Höskuldar. Hún hætti að geta lesi minniskort. Fór í viðgerð fyrir meira en mánuði síðan og átti að vera tilbúin bara eftir fáa daga. Búinn að hringja tvisvar og alltaf á hún að vera tilbúin eftir fáa daga. Þeir dagar hafa breyst í að ég er farinn að telja daga hennar talda.

Svo leiddi eitt af öðru. Fór á amrísku vefverslanirnar og jú... þar var einhver rauðlituð Olympus vél sem gæti kannski þolað meðferðina hjá mér... og svo sá ég einhverja linsu sem gæti verið gaman að eiga... og svo kom svartur föstudagur með alls konar tilboðum. Að endingu var hvort tveggja keypt. Linsan 16-80mm F2.8-4.0 sem myndin að ofan er tekin með og svo Olympusan rauða sem á að vera vatnsheld. Ég sem hafði helst ætlað að spara 100% á þessum svarta fössara með að leiða hann hjá mér enda með einhverra fárra tuga prósenta sparnað og eyðslu hátt í 200 þúsund. En ég held að þetta séu ágætar græjur!

Myndin að ofan er annars tekin síðasta sunnudag þegar ég fór í könnunarferð og myndatökubíltúr að skoða aðstæður fyrir göngu næstu helgar þegar stefnt verður á Stardalshnúka.

Ljósmynd líklega sæmilega heppnuð

Hef lengi haft efasemdir um að það séu endilega flottar myndir sem fólk á Flickr skoðar en þó komst ég að því að myndin að ofan sem ég er nokk ánægður með er að fá bara þokkalegt áhorf á Flicr síðunni. Gerði ekkert til að "auglýsa" hana fyrir utan að láta hana birtast fremst af þeim myndum sem ég setti á vefinn frá ferðinni á Snæfellsnes.

En er í öllu falli búinn að fá hauga af kommentum og jú, hef samþykkt allar hópbeiðnir um myndina en ekki sett hana sjálfur í neinn einasta hóp. Sólarlagið frá Kenya er nú samt meira skoðað í dag!

Jæja... DSLR númer 3

Nei ekki þristur (Nikon D3) en þriðja digital SLR myndavélin sem ég eignast

Jæja... ég man ekki hvað kom fram um það í einhverju bloggi hjá mér en aðal myndavélin mín Nikon D200 hætti að mestu leyti að vilja stilla fókusinn þegar ég var að taka myndir þarna við Múlakvíslina. Eftir spekúlasjónir varð ekki ofan á að kaupa Nikon D300 eins og ég hafði ætlað mér heldur varð það D7000. Mér sýndist á einhverjum testum á Dpreview að D300s vélin væri ekki að skila þeim myndgæðum sem hún ætti að skila. Ákvað þess vegna að bíða eftir D400 sem kemur vonandi einhvern tíman en í millitíðinni eignaðist ég D7000 sem er kannski ekki alveg eins semi pro og D300 er en ætti að duga mér samt og er með heilan haug af megapxlum.

Núna á þriðjudagskvöldi er verið að gefa battaríinu fyrir hana dálitla orku og svo verður hún vígð á morgun. Gamla góða D200 sem er eðal fer hins vegar í viðgerð og svo jafnvel í sölu!

Baldvin í Beco er snillingur

Það var farið með linsu í viðgerð í dag

Þegar ljósnyndnarinn dró upp 80-200mm F2.8 hlunkinn (fótboltalinsuna sko) sinn og ætlaði að fara að mynda einhverja ísjakana þá bara hringlaði í honum. Á einhvern undarlegan hátt höfðu skrúfur sem hafa það göfuga hlutverk að halda framenda linsunnar saman ákveðið að hefja nýtt líf utan linsuhlunksins. Reyndar tókst nú alveg að taka einherjar myndir með linsunni í Grænalandinu en það var varla hættandi á að hafa linsuna skröltandi svona til langframa.

Eftir að hafa hringt í Beco var niðurstaðan að koma með hlunkinn til að sjá hvað væri hægt að gera en Nikin dót senda þeir venjulega til útlandsins, sem mér leist ekki of mikið á. Síðast þegar svona dót frá mér fór í viðgerð til útlanda þá endaði það með meiriháttar Evrópureisu myndavélarinnar.

En Baldvin bara tók linsuna mína og sneið í hana skrúfur sem pössuðu á meðan ég verslaði mér einn filter hjá honum. Það skipti ekki miklu máli þó filterinn kostaði marga þúsundkarla því viðgerðin hans endaði á að verða ókeypis.

Fyrir utan að vera fótboltalinsa þá hefur t.d. verið hægt að taka með henni afríkanskar sólarlagsmyndir á borð við þessa hér:

Eins gott að hún er komin í lag!

Nostalgíurnar leynast víða

Herðubreyðarlindir, Askja og sumarið 2006

Séð yfir Öskjuvatn frá Dyngjufajallaklasanum miðjum

Fyrir einhverjum dögum fékk ég símtal að Norðan úr Mývatnssveitinni. Gísla Rafn eða hann Gilla vantaði myndir til að not í bækling. Jú hvort ég átti ekki eitthvað. Í dag komst ég loksins í að fara yfir hvað ég átti til. Hvort ég á nákvæmlega það sem vantaði veit ég ekki alveg en það var gaman að rifja upp þetta ár nokkuð stöðugrar fjallmennsku þegar fari var um á honum Cesari.

En myndirnar sem ég tók til eru hér.

Já Cesar... það minnir mig á það. Ætli Patrollinn sé ekki kominn með nafnið "Tarfurinn". Held það hæfi honum ágætlega. Það má einhver giska á afhverju hann fékk það nafn en gæti verið erfitt. Er dálítið mikið langsótt held ég. En tarfur skal hann heita þangað til hann festist... þá gæti hann fengið nafnið Naut í flagi.

....

Seinasta hjólaæfing og ljósmyndabíltúr út á Reykjanes

Hjólatúr og ljósmyndabíltúr

Mér fannst hjólatúrinn ekkert svo stuttur en hann var samt styttri en ljósmyndabíltúrinn sem mér fannst frekar stuttur. En það stafar líklega af því að annað farartækið var pedalaknúið af sjálfum mér en hitt var díselknúið af einhverjum haug af hestöflum.



Hjólatúrinn var stórfínn. Farið umhverfis Reykjavíkur - Kópavogs - Garðabæjar - Hafnarfjarðar - Mosfellsbæjar - Seltjarnarness svæðið. Eitthvað rétt tæpir 100 km. Gekk eins og í sögu kannski fyrir utan þegar ég fór einhvern smá malarkafla þar sem tenging á milli stíga var ekki frágengin. Skipti engum togum en framdekkið grófst niður og ég flaug á hausinn. Hraðinn samt ekki svo mikill svo mér tókst að fá mér bara sæmilega þægilega lendingu.

Hjólið þar sem það lá eftir

En þetta var bara nokkuð góður dagur því eftir að ég hafði legið í sólbaði í Laugardalslauginni í svona klukkutíma var farið út á Reykjanes til að taka myndir. Nokkuð sem ég hef ekki gert í háa herrans tíð að gefa mér tíma til að fara bara eitthvað svona bara til að taka myndir. Batnandi manni er best að lifa. Þetta varð nú reyndar ekkert mjög langur bíltúr. Lét mér nægja að taka einhverjar Garðskagavitamyndir og reyndar eitthvað fleira líka sem var svona bara la la.

En þetta er svona nýi og gamli vitinn... já ég veit, óttalegar klisjumyndir en myndir samt!

Reykjanes um nætur

... og Hæðargarður um daginn

Við Reykjanesvita um miðja nótt

Maður er ekki alltaf sofandi þegar maður ætti kannski að vera sofandi. Það var Fellsmörk í gær, laugardag þar sem seinasta panelspýtan á gólfinu komst upp á vegg. Fyrir þá sem um vita, voru þettta töluverð tímamót. Svo var bara brunað í bæinn.

Eitthvað misskildi ég svefntímann og fór ekkert að sofa heldur endaði í bíltúr út á Reykjanesi til að taka einhverjar myndadrusslur. Eitthvað gengu myndatökur ekkert of vel en samt varð þarna nú ein mynd sem ég var líklegast þokkalega ánægður með. Ætlaði út að Gunnuhver en það voru svo mörg hættuskilti á leiðinni og svo þegar göngustígsvegarslóðinn lá eiginlega yfir einhverja hverina þá ákvað ég að vera ekki að taka áhættu af að brenna mig á fæti einn mín liðs um miðja nótt þegar ekki er von á neinum fyrr en eftir dúk og disk.

Endaði á baðferð þar sem affall af einhverri virkjunarskömminni rennur út í sjó. Flottur baðstaður og var ég að horfa á sólina koma upp þegar ég áttaði mig á að það átti víst að taka myndir af þessu. Dreif einhverja spjör á mig og fór svo að mynda. Eitthvað ekki of flott en samt kannski sæmilegt.

Sólarupprásin rétt eftir að ég var kominn í einhverja spjör

Svo sofið fram yfir hádegi. Sólskin og læti. Ég út í garð að nýta fína borðið mitt. Helvítis vindur hjá mér, Sigurrós og geitungunum. Þeir frekar ófriðlegir nema þessi eini sem drukknaði í appelsínusafanum mínum. Ég hafði reyndar vit á að drekka hann ekki. Þarf að gera eitthvað í skjólgirðingarmálum. Hún á neðri hæðinni með hundinn getur verið í blankalogni á sínum palli upp við húsvegg á meðan ég vesæll efrihæðaríbúi verð að láta mér nægja kuldagjóstur úti á miðju túni. Svona er láni mannanna misskipt.

....

Þetta er allt spurning um forgangsröðun

Að hafa tíma til að ætla sér að gera það sem maður ætlar að gera

Ég man stundum ekki lengur ekki neitt. Ég var ekki sendur út af örkinni heldir fór ég út af örkinni til að kaupa dulítið sem konur nota. Þar sem ég er einföld sál þá fékk ég bara einfaldar leiðbeiningar. Ég mátti bara vita hvað þetta átti að heita og svo átti ég að hringja til að fá frekari fyrirmæli. Ég man ekki lengur vörumerkið en þetta varð allt hið skemmtilegasta. Konurnar í apótekinu búnar að vera að allan daginn og klukkan ekki nema 10 mínútur í miðnætti. Þær líklega komnar með svefngalsa. Og hvað á eiginlega að gera þegar það kemur einhver í heimaprjónaðir rúllukragalopapeysu með húfu á höfðinu og biður um dömubindi af gerðinni Nicotinorette? Eða reyndar hét það eitthvað annað sem ég mundi í gærkvöldi. En ég endaði á að fá eitthvað nothæft. Svo var haldið áfram.



Stundum einu sinni ekki lengur hefur einhver velt vöngum yfir hvernig ég fari að því að gera allt sem ég geri. Núna velti ég sjálfur helst vöngum yfir því að ég hefi ekki tíma til neins. Mikið að gera í vinnu og svo er ég kannski að vasast í allt of mörgu. Í fyrragær var vangavelta um að ég væri alveg hættur að taka myndir og í gærkvöldi var bætt úr því. HK fyrst að föndra dýrindisfkjörkassaföndur og það myndaðist. Svo um miðnættið fór ég út í fyrsta myndatökuleiðangurinn í langan tíma. Það er alltaf eittvað einstakt við að standa einhvers staðar bara af því að maður er þarna af því að manni datt í hug að taka mynd af einhverju.

Myndirnar voru teknar undir áhrifum Sigurrósar í Ipúðanum og undir áhrifum kulda og undir áhrifum míns sjálfs því einhvern tíman fyrir martlöngu tók ég mynd á að ég held sama stað nema hvað "blindhæð" hefur verið þýtt fyrir útlendingana með "200m"!

Það var dótadagur í gær!

AF Nikkor 85mm f/1.4D IF

Kom til mín í vinnuna upp úr hádeginu. Ekkert auðvelt að einbeita sér í vinnunnu með svona grip við hliðina á sér þannig að það var bara stungið af eitthvað um klukkan fjögur og farið út að leika. Held að linsan hafi bara svínvirkað t.d. á þessari konumynd að ofan.

En hún lítur víst svona út (linsan sko...):


Svo kom reyndar líka til mín í póstinum eitt stykki svona

Hugsað til þess að hlífa litla krílinu þegar veður geras vot!

Valkvíðinn að baki

Og gleðin tekin á ný

Ég var nú annars ekkert óglaður svoleiðis en ég mun sem sagt eiga þessa myndavél áfram. Þarf helst bara að fá mér vatnshelt hulstur utan um hana þannig að hægt sé að taka myndir með henni alls staðar og alltaf. Það verður samt ekki komið á morgun þegar ég fer í ísklifurbrölt með HSSR en krílið fær að fljóta með. Er myndavélurinn hér með nefndur krílið eða kríli, svona í höfuðuð á hundlingnum hans Steinríks í Ástríksbókunum.

Ég held annars að ég muni ná sáttum við Krílið. Það fer vel í vasa, tekur rúmlega allt í lagi skarpar myndir, er með víða linsu [sem fyrir þá sem ekki vita mega upplýsast um hér að skiptir eiginlega öllu máli (fyrir mig að minnsta kosti) þegar svona myndavél á í hlut], er hægt að setja í kafarahulstur og er svo í alveg rosalega kúl Crumpler hulstri, valið af HK! Svo er þetta alveg upplögð bloggmyndavél...

Minn að myndast í speglinum yfir vaskinum með Krílinu...

Svo er það annars að gerast að á morgun skal farið að ísbrölta en á hinn daginn skal haldið til annarra fjalla og eitt ef ekki tvö stykki Hagafellsjöklar mældir með GPS grægjum ógurlegum... Svo vitnað sé í tölvupóst sem ég fékk á meðan að þessari ritun stóð, þá er ég að verða Jöklavísundur [í hjáverkum í það minnsta]

....

Ég þarf að sofa í nótt

En það var ekki gert síðustu nótt

Búinn að fá nóg af því að gera ekkert skemmtilega kreatíft. HK á fjöllum en ég einn heima í kotinu. Hugmyndin að vinna eitthvað en lítið úr verki fyrir utan svona þetta endalausa að koma sér fyrir í nýrri íbúð og reyndar hjálpa Ralldign og Krstján svona smá að mála. Var reyndar ekki mikið duglegur verður að játast en þetta var nú reynar líka hálfpartinn eiginlega búið hjá þeim.

Síðasta nótt var seint og um síðir ákvörðuð dauð og ómerk og haldið út í myndatökuleiðangur. Það var farið í Hvalfjörð og ekki gert mart merkilegt á ljósmyndasviðinu annað en að komast að því að nýja fína fjarstýringin er alls ekki að gera sig þar sem hún neitar að taka amyndir á á Bulb tíma. Það var svo ekki fyrr en uppi á heiði sem eitthvað þolanlegt myndefni fannst einhverst staðar í þokunni. Fyrst eitt hús, svona frekar yfirgefið einsamalt á heiðinni og svo þetta undarlega skilti til að láta mann vita hvað býr í þokunni!

Svo í dag [eða gær miðað við dagsetninguna eftir miðnætti] þá ætlaði minn að vera fram úr hófi skófi duglegur og fara út að skokka. Eins og hafa má fyrir satt að þá verður sívaxandi bumbunni á mér allt að vopni. Haldiði ekki að það hafi allt verið heitavatnslaust hér hjá manni og því ekki hægt að fara í sturtu og þá skokk eiginlega ekki mjög fýsilegt. En minn sá við þessu og skokkaði bara í Laugardalnum með viðkomu í sturtuklefa þar og reyndar heitum potti líka. En það þarf að fara að taka á honum stóra sínum ef ekki á bara illa að fara með vaxtarlag Raggans!

Um miðja nótt... við Kleifarvatn

Það var undarleg tilfinning einn úti í tunglskininu við Kleifarvatn... að fanga norðurljósin sem voru reyndar eitthvað hálf lasin. Myrkur en tunglið á sínum stað. Gekk niður að vatninu og sá ekki lengur bílinn. Kalt.

Það er einhvern veginn svo oft eitthvað svona sem maður síðan man eftir.

Að hugsa út fyrir rammann

nei ég er ekkert að því... mér datt þetta bara í hug út af þessari mynd sem ég gerði einhvern tíman um daginn...

Flutningar svona að mestu afstaðnir og einhver rólegheit komin yfir. Um þar síðustu helgi þegar ég bloggaði bara um flutninga var alls konar að gerast í lífinu manns sem ég minntist ekkert á. Partístand hjá Snorra og Hafdísi sem stóð fram undir morgun. Sem ég var alveg að sofna og EB vildi ekki draga MB heim og ég því bara endalaust áfram því ég tímdi náttúrlega ekki að taka mér leigubíl heim einsamlaður. Svo daginn eftir var mamman orðin sjötug. Segi og skrifa S-J-Ö-T-U-G

Það var auðvitað smá svona ammilælisveisla sem HK komst ekki í því hún þurfti út á Snæfellsnes þar sem hún var ekki mikið að skemmta sér á rústabjörgunarnámskeiði. Ég veit ekki hvort ég slapp við eða missti af námskeiði ársins. Það er að minnsta kosti dálítið umtalað.

Svo er HK búin að vera lasin og loksins eiginlega búin að smita mig eða a.m.k. er ég eitthvað að lasnast núna. Og svo var líka árshátíð í síðustu viku sem var náttúrlega snilld. Þema árshátíðarinnvar rómantín og það flæddu rósir, kertaljós, rómatnískir gítarleikarar, tappavín og alls kyns furðulegheit út um alla ganga. Hámarki náði rómatníkin líklegast þegar jafnaldran mín og frænkan mættu á svæðið í náttfötunum og létu undirfurðuluega. Annað eins hefur varla gerst í tölvufyrirtæki norðan Eplafjalla eða hvernig maður segir það. Ég verð víst að játa að þar voru sumir að hugsa langt út fyrir þennan ramma þó mér hafi kannski ekki of mikið tekist það!

....

Norðurljós og Cesarur kominn með kraft í kroppinn

Það var fullt tungl í vikunni og það var að vera komið miðnætti þegar ég ákvað að svefn væri einhver skammtímaánægja og miklu viturlegra að steðja út og ná myndum af tunglskini, norðurljósum og alls kyns. Þetta var reyndar eitthvað á ljósmyndakeppni.is sem ég sá að það væri góð norðurljósaspá og einn búinn að fara út og taka alveg edilons fínar myndir.

Ég fór af stað. Sá engin norðurljós en hélt áfram og sló ekki af fyrr en einhvers staðar á afleggjaranum upp að Skálafelli. Sá reyndar bara svartan himininn og hélt þetta yrði ekkert flott. En reyndar var tunglskinsbirtan alveg ágæt.

En svo byrjaði norðurljósabíóið og það var bara rúmlega ágætt. Myndin er hér að ofan. Glöggir geta líka séð þarna Karlsvagninn!

Svo hélt ég áfram til Þingvalla og ætlaði að fanga meiri ljósagang á Almannagjárbrún. Það var víst eitthvað búið að deyfa ljósin í sýningunni þannig að ég fékk ekki meira svoleis en það var ekki slæmt að mynda sjálfan mig sem tvípersónu og Orion sjálfan að fylgjast með öllu saman!

Og fréttir af Cesari

Cesar er merkilegt ökutæki eins og sumir hverjir vita en eitthvað er honum búið að vera íllt í maganum sínum síðustu vikurnar eða alveg síðan hann fékk þessa rosalegu vindverki og fretgang fyrir einum og hálfum mánuði. Helstu sérfræðingar Ingvars Helgasonar í bílalæknastétt kváðu upp sinn dauðadóm án þess að svo mikið sem líta á sjúklinginn. Hann er með alvarlega inníflasýkingu sögðu þeir og þarf að skipta flestum inníflunum meira og minna út. Líklega best áð kaupa bara nýtt inníflasett sem kostar eitthvað rúmlega milljónkall þegar það er komið í hann. Ekki leist mér nú mikið á það.

Svo fann ég eitthvað gamalt úrsér gengið inníflasett sem átti ekki að kosta nema svona 200 þúsundkall. Veit ekki hvort mér leist nokkuð betur á það en loks ákvað ég að fara með hann á læknamiðstöðina í Kistufelli sem ku vera nokkuð úrræðagóð í svona málum. Þá allt í einu fóru sérfæðingarnir hjá honum Ingvari að muldar eitthvað um að þetta gæti nú bara verið í ábyrgð.

Þá kom heilt stórt humm frá mér en niðurstaðan varð sú að þetta væri ekki ábyrgðarverk því lögguvitleysingarnir sem áttu Cesar einu sinni hér í dentíð vildu ekki leyfa alminlegu verkstæði að gera við einhverja botnlangabólgu sem hann var einhvern tíman með. Gátu snillingar Ingvars þá ekkert gert fyrir mig og fór hann Cesarur við svo búið til Kistufellsins með aðstoð hennar Vöku. Nú, þeir tóku þennan dauðadóm ekki sérlega trúanlegan og prófuðu að bara setja Cesarinn í gang og viti menn, hann fór bara í gang og gekk alveg ágætlega. Reyndar þurfti að skipta um eitt og annað í maganum á honum og endaði reikningurinn yfir tvöhundruðþúsundkall... en hvað um það. Tvöhundruðþúsundkall er dálítið betra en milljónkall og það er gott að vera kominn á þann bláa gæðing aftur!