Í dag var skilst mér sóparadagur í Hæðargarðinum og víðar í hverfinu. Ég náttúrlega á fjöllum en sópaði a.m.k. fyrir framan hjá mér áður en arkað var á eitt Búrfellið!

En svo sýnist mér að það þurfi að verða málaradagur einhvern tímann þegar líður á vorið eða sumarið!

Looking through the glass - Út um eldhúsgluggann

Það er einhvern veginn vaninn minn að sitja við gluggann í eldhúskróknum og horfa út um gluggann á meðan morgunkaffið er sötrað. Núna gerist þetta í björtu og verður næstu mánuðina en yfir skammdegið er myrkur. Í gluggakistunni eru eins konar skuggar fortíðar sem fá að vera þarna einhvern veginn endalaust. Granatepli og tvö ástaraldin sem eru búin að vera þarna lengur en ég kæri mig um að vita og leikskólalegur kertastjaki sem var hannaður sérstaklega þannig að þar væri hægt ða hafa tvö kerti. Svo af nýrra dóti eru líparitflögur sem ég þori varla að segja að séu af Fjallabaki en þær eru það samt alveg óvart. Kannski samt ekkert endilega teknar af friðlandinu. Svo er þarna stærðarinar pikrít moli ættaður frá Miðfelli við Þingvallavatn. Hann var nú bara tekinn úr námunni þar þannig að það flokkast ekki undir umhverfisspjöll en kannski þá frekar undir þjófnað frá námueigandanum. Tveir kertastjakar úr Ikea ekkert sérlega merkilegir en samt mjög ágætir til að brenna kerti sérstaklega úr Tiger og loks einhverjir tveir undarlegir strangar sem ég man ekki hvaðan komu en annað hvort ég eða eitthvað sem var einhvern tíman bara skilið eftir hjá mér.

It's my habit, sitting in my kitchen in the morning, looking out of the window, drinking my cup of coffee and trying to find out if there is a life… somewhere… outside and perhaps inside my mind. Now is the time of the year – very short time in Iceland – when I know when waking up if it is to late or if I can sleep a little bit longer. If it is dark outside, then it is still night but if it is not so dark – it is time to get up. In one month time I will not be able to use this light indicator of time because it will be light outside at 6 o’clock in the morning – 5 – 4 and 4 o’clock. And I have all kind of everything in the windowsill. Most of it is some old stuff reminding me of some old days that will perhaps never come back or what. Those things are such as the glass pot for two candles. Specially made or selected for two candles for the two persons living together and the passion fruit from the same time. And then there are some newer rocks there. Both a rhyolite rock gathered in a great trip in Fjallabak and also a picrate rock from Þingvellir.

Hvernig væri að blogga meira... matarblogg einhvers konar.

Það var elt pasta til hátíðarbrigða á sunnudegi

Pasta í potti en alls konar góðgæti til að setja með því á pönnunni

Einu sinni fyrir langalöngu... ekki einu sinni heldur oft en það var svona einu sinni samt þ.e. einhvern tíman áður fyrr. Þá bloggaði ég stundum bara matarblogg. Kannski eldaði ég oftar þá... jú líklega. Er eitthvað latari við það núna en samt var þetta ágætt hjá mér núna áðan. Reyndar ekki alveg sáttur þar sem þetta varð ekki alveg eins gott og það átti að verða en slapp nú samt alveg til hjá mér. Pasta með kjúklingu, sveppum, paprikku og lauk. Kriddað með alls konar og svo gusað smá pestó út á.

Er svo annars að vesenast núna - og þess vegna kannski bara að blogga. Á að vera að bjarga því sem bjargað verður í verkefni í Geodýnamik. Veit ekki hvað verður með það verkefni þar sem ég byrjaði allt of seint að vinna það og næ því ekki að gera það að neinu viti fyrir skilafrestinn sem er í dag. Er dálítið súrt. Svo er rafsegulfræðin algjörlega orðin súr og eiginlega bara söltuð líka. Veit ekki lengur hvað verður úr þessu hjá mér.

Raunir moldargerðarmannsins

Þeir eru tveir úti í garði. Annar minni, eldri og svartur. Hinn stærri, nýrri og grænn. Báðir eiga að virka eins en hafa eitthvað misskilið hlutverk sitt. Mín hugmynd er að það sé hægt að setja alls konar garðkúrgang, grænmetis og ávaxxtaúrgang í þá. Þeir eru ekki alveg sama sinnis. Sá stærri hefur verið fóðraður í vetur. Reyndar hefur sumt sem hann hefur fengið verið farið að mygla eitthvað í eldhúsinu áður. Það er kannski ekkert of góð latína en jæja. Um daginn skoðaði ég eitthvað afraksturinn og var bara sæmilega sáttur. Þetta leit eitthvað aðeins út eins og mold en reyndar einhverjar gamlar appelsínur og epli þarna inn á milli. Einhver lykt en ekkert þannig séð... fannst mér. Svo í dag var ég að sinna vorverkum í garðinum. Taka niður jólaseríur og svona eitthvað að myndast við að gera eitthvað. Var reyndar held ég bara að taka þessar seríur niður. Fannst þá eiginlega að einhver undarleg úldin safnhaugalykt sem minnti mest á úldnar appelsínur væri helst til mikið að hrella mig. Las mér eithvað til og sá að köfnunarefnisáburður gæti verið málið. Átti einhvern gegnsósa grasáburð frá síðasta sumri með fullt af alls konar N efnum og var honum juðað út í safnhauginn. Setti svo smá mold yfir og hrærði aðeins í þessu. Datt svo í hug að taka úr þeim litla, svarta gamla. Hann átti að vera langt kominn með að búa til mold en viti menn. Gras sem ég hafði sett ofan í hann síðasta haust svona til að hann fengi eitthvað lá þar alveg óhreyft. Var bara eins og í rúmlega miðlungs góðri hlöðu! Hefur einhver heyrt um safnhaug sem hefur álitið sig vera hlöðu? Ég bara spyr!

Making soil is not always so easy! They are two in my garden. One is older, smaller and black. The second one is bigger, newer and green. They both are supposed to work in the same manner but they seem to have misunderstood that completely! My idea is one could put all kinds of organic garbage in to them but they don’t agree at all! The bigger one has been feed the whole winter. Perhaps something it has been eaten has been a little bit rotten but… anyway…. The other day I was looking after my success and I became not so unsatisfied. The inside material did indeed look like some kind of a soil. I was able to recognize some pieces of oranges or apples and I did smell something… but nothing to be worried about. So, today I was doing some gardening work for the spring time such as taking down my Christmas lights. And then I noticed the rotten smell. I was able to find the smell all around… a bad smell reminding me of rotten oranges I think. I read something… on the net of course I found out the best idea was to put some nitrogen fertiliser in to the compost box.

Málningarvinu utandyra á gluggum lokið

Þetta átti fyrst að vera allri málningarvinnu lokið en fattaði svo að það á eftir að gera eitthvað við útidyrnar og svo á eftir að mála glugga að innanverðu einhvers staðar. Svo þyrfti að mála þvottahúsið og stigaganginn. Það er svo sem nóg að gera en ég er ánægður með verk gærdagsins sem var að þrífa glugggana, altsvo glerið að utanverðu og reyndar innan líka. Núna sést út. Það er svo undarlegt að fyrir einhverjum árum eða áratugum var einhver spastískur að mála gluggana eða kannski einhver sem misskildi þetta að mála glugga og málaði gluggana í orðsins fyllstu merkingu. En núna hefur gömul málning (og reyndar líka örlítið ný) málning verið skafin af þannig að út sést!

Rósir við heimkomuna

Rósin að rembast við að blómstra

Ég kom víst heim úr ferðalaginu í fyrrakvöld. Seint um kvöld eftir að hafa þann dag farið hjólandi út í Strýtur á Kili og skoðað gilin í Kór undir Bláfellshálsi. Kannski kemur meira ferðalagsblogg en núna er maður víst kominn heim og rósin í garðinum blómstrar sem aldrei fyrr.


Birkitré ekki alveg dauð úr öllum æðum

Svo komst ég að því að birkitrén mín eru ekki dauð úr öllum æðum. Þessi voru sett í potta fyrr í sumar og eiga að vaxa í þeim í 1-2 ár áður en þau fara í Fellsmörk að kljást þar við gras eða lúpínu og norðaustanáttina!



Bzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

Svo vakti allt í einu athygli mína eitt blómstur sem gægðist upp fyrir bekkinn í garðinum og þar var kominn gestur sem var að gera sér hungang blómstursins að góðu!

Slappelsi sem fer frekar illa saman

Ég get nagað mig í handarbökin fyrir glannaskapinn á mánudaginn og það sem verra er að minn krankleiki fer allur mjög illa saman. Var ekki orðinn alveg góður af kvefinu frá lok maí og svo helltist eitthvað nefkvef líka yfir mig. Brákaður brjóstkassi og hóstar og hvað þá hnerrar fara frekar illa saman. Óttast að þetta kvef taki sér einhverja endanlega bólfestu lungunum á mér þar em ég get ekki hóstað af neinu viti.

Og nefrennslið og hnerrinn er ekkert of glæsilegur. Það sem ég reyndar er farinn að óttast er að ég sé kominn með bévítans frjókornaofnæmi. Vissi reyndar ekki til að það væri hægt að taka upp á slíku á gamals aldri en þetta lýsir sér einhvern veginnn þannig.

Var annars samt duglegur í gær og sló megnið af garðinum. Grillaði mér á eftir og tók nokkrar lensbaby myndir sbr. þessa að ofan og hina að neðan. Hitti Ólöfu og sagði henni að ég vildi skipta garðinum í tvennt út af Guttanum. Hún tók því nú bara fagnandi. þarf þá ekki að hafa samviskubit yfir því að hann sé skítandi í garðinn hjá mér. Fellsmörk reyndar á dagskrá núna fyrst seinna í dag en ætli það verði ekki girðingarvinna í garðinum í næstu viku.

Er síðan aðeins kominn af stað með verkefnið fyrir Vottun um spurningalista ISO 27001. Gengur bara ágætlega.

Já annars. Verslaði mér nokkur jarðfræðikort í gær. Ef hins vegar einhver veit hvar hægt er að nálgast jarðfræðikortin 1:250 þúsund sem Landmælingar gáfu út á sínum tíma þá mætti gjarnan benda mér á það. Fást ekki í kortabúðinni hjá IÐNÚ sem keypti annars allan lager Landmælingakortanna og ekki heldur í Bóksölu stúdenta sem IÐNÚ benti mér á.

Törn hjá jarðvegsgerðarmanninum

Sló loksins garðinn... eða svona hluta af honum

Heilsuleysi, ótíð og ferðalög undanfarinna vikna hafa hafa komið algjörlega í veg fyrir að jarðvegsgerðarmaðurinn hafi staðið sig. Hann reyndar stóð sig svo afleitlega að hann kom ekki einu sinni grænmetis- og ávaxtgaafgöngum heimilisins út í safnhaug á tímabili. Þar kom til bæði tímaleysi og veikindi. Úr því var reyndar bætt einhvern tíman um miðja pestina. En núna var sem sagt slegið gras og ekki slegið slöku við!

Það er reyndar þannig að þegar áður en hægt er að hefjast handa fer fyrst fram sérstök skíthreinsun. Veit reyndar ekki alveg hvort hundaskítur er hæfur í safnhaug... held það reyndar samt en hef þó ekki áhuga á því. Hún nágrannakona mín á neðri hæðinni sem heldur hundinn ræður eiginlega ekki við að gera neitt annað en að hleypa hundinum út í garð... garðinn sinn verð ég eiginlega að segja og þá er ég sérlegur garðyrkjumaður hjá henni.

Það var einhver krakkafata (frekar lítil jú) sem mér tókst næstum að fylla með hundaskít. Náði samt alveg örugglega ekki öllu. Svo var slegið. Stóð alveg sæmilega held ég. Eithvað ójafnt slegið þannig að ég slí bara aftur þvert á og ætti þetta að vera orðið þokkalegt. Afraksturinn fór í safnkassann fína og þar fer vonandi að gerjast mold hvað úr hverju.

Það er annars algjörlega á stefnuskránni að skipta garðinum í tvennt. Þetta gengur eiginlega engan veginn. Ég þarf að passa upp á girðingar til að komast inn í garðinn því hundspottið má ekki sleppa út. Svo þarf ég að vaða hundaskít í hvert skipti sem ég far þarna um. Mér finnst síðan ekkert leiðinlegt að garðstússast en það er hálf súrt að vera bara að vinna í garði sem nágrannakonan á neðri hæðinni nýtir í raun ein... eða með hundinum sínum.

Að vera moldargerðarmaður

Þar er nýi safnkassinn, gamli safnkassinn og heimasmíðaða eðalisfína moldarsigtið mitt, gamla gasgrillið mitt sem er er orðið að kolagrilli, einhver garðáhöld og garðhúsið að hruni komið í bakgrunni!

Í fyrra var ég eitthvað að vandræðast með safnkassann í garðinum hjá mér, sem er ekki mjög stór, safnkassinn sko. Garðurinn er reyndar ekki heldur neitt rosalega stór.

Ætlaði alltaf helst að fá safnkassa fyrir slykk hjá Borgarplasti en þeir voru samt dýrir og ég ekki í neinu sambandi við þá félaga mína þar. Svo var einhver ekkert svo slæmur safnkassi hjá Byko sem kostaði heldur ekkert svo rosalega mikið. En þegar ég loksins ætlaði að kaupa hann þá var hann ekki lengur til. Ég lét það ekki henda mig annað árið í röð og núna hef ég svona eiginlega þrefaldað moldargerðarmöguleikana mína.

Týndi einhver dauð sprek sem reydnar rotna eiginlega ekki neitt. Sams konar sprek frá því fyrir ári síðan eru víst nefnilega við sæmilega heilsu ennþá en einhver mold hefur nú samt verið að myndast þarna.

Reyndar vill hún á neðri hæðinni fara að kaupa einhvern til að sjá um garðinn en ég hef eiginlega ekki mikinn áhgua á því að fara að borga einhverjum fyrir að sjá um garðinn hennar og hundsins hennar. Vil skipta garðinum upp og ég fái minn garð og hún geti haft sinn garð fyrir sinn ágæta geltandi hund.

Það verður samt að játast að það var nú ekki mikill hundaskítur í garðinum að þessu sinninu!

Háaloftið!

Vá! Bloggfærsla tvo daga í röð!!!

Draslið á háaloftinu er samt við sig... reyndar ársgömul mynd en ástandið er svipað!

Loksins kom ég mér upp á háaloft til að gera einhvern skurk í öllu þessu drassli sem er þarna. Reyndar auðvitað ekki neitt drasl heldur mjög mikilvægir hlutir eins og jakkinn sem ég var í þegar ég útskrifaðist úr háskóla og mamma mín saumaði af mikilli snilld, gráu frekar ljótu jakkafötin sem ég keypti mér þegar mér skildist af kærustunni að ekkert annað gengi þegar farið væri á árshátíð og svo er þarna einhvers staðar fermingarjakkinn minn held ég.

Svo rakst ég á eina tösku fulla af gömlum skóm og síðan plastpoka (svona stóran svartan) með því sama... hmmm... kannski ætti maður að henda einhverju eða koma til rauðakrossins.

Svo er þarna eitthvað dót sem maður á alls ekki einu sinni sjálfur. Það er spurning hvort landverðir séu ekki komnir til byggða. Jám, ætli það séu ekki að verða komin þrjú ár síðan ég setti svipaða setningu í blogg hjá mér... nei þau eru víst orðin fjögur!

Framkvæmdagleði og þráðlausa netið kom á óvart

Ég er búinn að pirra mig oft og mikið á því hvernig garðurinn kringum húsið sem ég bý í hefur hægt og rólega verið að verða einka eign konunnar á neðri hæðinni og feita hundsins hennar... en ekki lengur!

Fyrir svona ári síðan tók HK sig til eftir að hafa vorkennt hundskömminni svo mikið að geta ekkert hreyft sig að hún dreif í að koma upp grindverki í kringum garðinn þannig að hundurinn gæti verið þar óhindraður. Hún hafði einhvern óljósan grun um að þetta yrði til þess að hundurinn myndi gelta eitthvað minna. Ég veit ekki hvort hann geltir minna en ég veit fyrir víst að hann skítur meira út um allan garð. Hægt og rólega hefur garðurinn orðið þannig að þangað kemur maður ekki nema þá þegar maður þarf að slá garðinn og þá einhvern veginn eins og maður sé vinnumaður hjá konunni á neðri hæðinni og feita hundinum.

Einhvern veginn var mín hugmynd samt allaf sú að þegar maður á heima í húsi þar sem er garður þá á maður að geta notað og gert eitthvað við garðinn sinn. Og núna gæti það færst til þess betri vegar eftir að maður tók sig saman í andlitinu og klambraði saman borði og bekk. Svo sem ekki eins og maður hafi ekki gert svona áður en núna var það gert með stæl. Versluð vélsög og alls kyns grægjur til að koma herlegheitunum saman. Enda gekk það vel.

Svo loksins einhvern tíman seint um kvöld var verkið tilbúið og þá var bara að vígja það með að fá sér sæti og einn kaldan með. Svo datt mér snilldin í hug og hún gekk eftir. Núna sit ég hér í vellystingum praktulega og hlusta á Sigurrós í Ipod og Ipal og hamra lykla borðið beint á netinu úti í garði.

Jammsthul það held ég nú!

lopapeysa sem gæti stungið

Ég held að það hafi verið mánudagur. Eitthvað seint farið að sofa kvöldið áður. Geisp - síminn minn (það er sko líka verkjaraklukkan) úti í bíl. Orðlögð leti ekki beint til þess fallin að fara að sækja símann. Svo sem vonandi enginn að fara að hringja í hann og HK með sinn síma (vekjaraklukka sko) til að vekja okkur. Og jú, einn sími (já, vekjaraklukka - ég var búinn að segja það)getur alveg vakið tvo ef því er að skipta. Jafn vel heila herdeild ef hún er ekki of dreifð. Það var því bara fari að sofa.

Svo kom morgun og sóli kom upp og svo heyrðis píp pípípíp... og hvað er gert þá? Jú auðvitað slökkt á helv... friðarspillinum... og hvað gerist þá... jú, þeir sem eiga að vakna, sofna bara aftur og sofa vært þangað til þeir annað hvort hætta að vera þreyttir (sem gerist mjög seint þegar þessir þreyttu eru hundþreyttir) nú, eða þá að það verður einhver truflun aftur... og það gerðist.

dðsssssssssss dððssssssssssssþþþþssszzzððððð og upp hrukkum við bæði á sömu sekúndu og hver var friðarspillirinn núna. Símavekjaraklukkan auðvitað steindauð en þessi nýja ekki. Frú hungangsfluga var nefnilega mætt á staðinn og sætti sig ekki alveg við þessa leti húsráðenda. Að liggja bara í bælinu steinsofandi. Fyrst var að líta hvort á annað og síðan springa úr hlátri og líta svo á klukkuna og fá áfall! HK orðin allt of sein og komin í sturtu. Ég eitthvað meira að dóla mér í bælinu. Datt svo í hug að losa okkur við hana vinkonu okkar og koma henni barsta út. Sem ég kem vopnaður glasi og pappaspjaldi albúinn til flugumennsku var hún þá ekki horfin eins og jörðin hefði gleypt hana. Nú... úr því að frú hungangsfluga komst inn um gluggann þá mátti nú líka alveg trúa því að frú hungangsfluga kæmist út um gluggann aftur! Hunangsfluguveiðimaðurinn ógurlegi sá því að hann hafði ekkert hlutverk í þessari veiðiferð meira og lagðist undir feldinn aftur. Var svo kallað og óskað eftir þátttöku hans í nestisgerð kennararns duglegasta. Og þá var farið á fætur. Til að hylja nekt veiðimannsins og halda á honum hita við nestisgerðina ætlaði hann að bregða sér í eina af þessum lopapeysum sem húsráðendurnir búa yfir. Heyrðist þá ekki aftur þetta óhugnanlega dðsssssssssss dððssssssssssssþþþþssszzzððððð og lét peysan bara ófriðlega. Má leiða að því líkum að peysuskömmin hefði getað stungið á hinn ógurlegasta hátt ef veiðimaðurinn hefði ekki tekið vopn sín og verjur aftur til handargagns og ráðist til atlögu við hinn ógurlega vágest sem lá reyndar hálf dasaður á svefnherbergisgólfinu. Var nú gerð leyfturárás ofan frá og glasinu brugðið yfir hinn ógurlega vágest. Lét hann mjög ófriðlega þegar hann áttaði sig á hvað hafði gerst. Varð svo að sama skapi frelsinu feginn þegar hann fékk að flögra út um stofugluggann og út í vorið sem er þarna einvhers staðar að búa til sumar hand okkur.

Nú en svo smurði veiðimaðurinn bara nestið, HK fór í sína vinnu og veiðumaðurinn gerðist svo bara aftur venjulegur meðaljón og fór í sína vinnu.

Líkur hér sögu þessari af hunangsfluguveiðimanninum ógurlega!

....

Málningarvinnan afstaðin

Og við fengum hjálp á síðustu metrunum

Hvítasunnuhelgin fór að mestu leyti í frágang og snurfus. Enduðum á að fá hjálp frá SYS frænku HK sem kom sá og sigraði rauða vegginn rétt á milli þess sem það var drullumallað. HK tók myndina á meðan ég var að versla meiri málningu til að gera klárað verkið.

Svo kláraðist þetta og Gúnninn kom og lagði með okkur teppi áður en sest var að snæðingii. Núna erum við svona eiginlega flutt inn loksins má segja almennilega og lífið getur farið að verða þokkalega eðlilegt aftur. Við farið að gera eitthvað annað en að stússast í spassli, pússeríi og málningarpenslum án þess að fá samviskubit!

Svo á meðan ég var að skrifa þetta sá ég að linsan sem ég var að panta mér frá USA er að far af stað frá Adorama! Þetta er allt svo mjðg ágætt!

Maður veit ekki alveg hvað skal halda

En það voru kosningar og framkvæmdir í gær

Það var mart að gerast. Reyndar var ég í óvissuferð daginn áður þar sem mart gekk á göflunum. Farið til Jakobínu ömmu hennar Jöggu heimsmeistara í kleinubaxtri og svo var farið á fjórhjól og allskyns. Klifrað upp súrheysturn og kastað öxum. Svo var endað í sumarbústað Helga Lár þar sem var grill og heitur pottur. Svo var nún bara farið heim. En laugardagurinn....

Það var fenginn liðsauki og farið að skrúfa, bora og líma gifs í kringum bitann góða. Og það gekk bara vel þó það kláraðist svo sem ekki alveg. En þessar kosningar. Mar vissi ekki hvaðan á sig stóð veðrið þegar stjórnin var ýmist fallin eða ekki fallin. Svo var farið að sofa einhvern tíman um miðja nótt þegar stjórnarskömmin var búin að ná þessu aftur. Svo vaknað og kíkt á netið og jú, stjórnin var ennþá með þetta! Annars það sem kannski var svo lýsandi fyrir þetta er að frá klukkan átta um morgun til klukkan að verða níu færðist einn þingmaður milli framsóknar og sjálfstæðis! Hefði verið meira gaman ef han hefði skammast yfir til stjórnarandstöðunnar og þá fellt stjórn. En nei, koma tímar og koma ráð!

....

Bitadagurinn mikli - 5. maí 2007

Það var framkvæmdadagur í gær

Það stóð mikið til. Símhringingar út um hvippinn og hvappinn á föstudeginum. Pantað meira efni í millilegg og alls konar og pælingar út og suður um framkvæmdina.

Í stálsmiðjunni fengum við fliri kubba þar sem káta konan afgreiddi okkur ekki heldur frekar ókáti maðurinn sem samt lét okkur hafa pokaskjatta. En svo varð úr þessu ágætis fjölskyldusamkoma í BYKO þar sem við hittum yfirsérfræðinginn ÞA. Það sem upp á vantaði var keypt, borar, alls konar boltar skífur og dót. En það var reyndar líka enginn venjulegur dagur þvi HK átti ammimæli.

Christoff var skilað til Mógilsárinnar og svo var haldin ammimælisveisla fyrir okkur tvö sem fólst í hamborgaragrillveislu okkar tveggja og veggjamálun. Já, hvað er betra á afmælisdeginum sínum en að mála eins og einn vegg!

Og svo rann upp laugardagurinn 5. maí sem í minningunni verður bitadagurinn hinn mesti. Það var vaknað árla og auðvitað aftur farið í BYKO en líka eitthvað Tengi þar sem nýtt sturtudót var keypt. Svakaflott en verst að okkur tókst að týna því um leið.

Undirbúningu bitaframkvæmdar var hinn snarasti. Fólst annars vegar í að transporta alls konar drasli um íbúðina og svo að klippa til humarhala fyrir stórveislufagnaði bitans. Og svo kom ÞA og þá fóru málin eitthvað að gerast meira. Bitinn var boraður norðan undir húsvegg. Fyrst ÞA og svo minn sjálfur og Christoffur. HK sá um að festa herlegheitin á digitalkort.


Svo var bitanum dröslað upp. Engar myndir til af því þar sem allir voru með mikilvæg burðarhlutverk. Efst fór ég sjálfur víst og svo voru Christoff og ÞA á eftir. HK sá um að ekkert færi úrskeiðis og að enginn færi að hengja sig í ströppunum sem notaðir voru. En upp á aðra hæð komst bitinn og var bara kátur með það!

Aðeins fjölgaði þegar Gúnninn var kominn líka og innan skamms flaug bitinn upp fyrir hausamótin á okkur og var kominn á sinn stað. Hann var spenntur í bak og fyrir eftir kúnstarinar reglum og náðist alveg 5mm niðursveigja á hann. Ekki slæmt fyrir 22cm háan I bitann.



Frágangurinn gekk líka eins og í sögu og svo varð vart við all rosalega matarlykt. Það var nefnilega ekki bara bitadagur heldur líka veisludagur. Borðið risastóra var sett upp og fékk virðulegan stað undir bitanum og svo var borðhald. Það var graflax í sósum í forrétt. Humar í kílóavís í aðalrétt eitt og svo hamborgarhryggur í aðalrétt tvö. Hvítt og rautt vín, kókvatn og blávatn eins og hver gat í sig látið. Svo ísur og töffi í eftirrétt. Skemmtilegt tiliefni að fá saman fjölskyldur okkar beggja. Loaggafólk og HK-fólk.

Eithvað meira af myndum af herlegheitunum er á Flickrinu manns!