Kæjakræðarinn

Svo því sé haldið til haga þá var farið heilan helling á kæjak síðasta sumar.

Fór einhvern tímann síðsumars ágætan túr á þeim gula um Elliðavatn. Er kannski að ná einhverjum tökum á honum og ætla að reyna meira næsta sumar. Búinn að vera að skoða hvað þetta stöðugleikadæmi hjá mér er og komst eiginlega að því að málið snýst um tvenns konar stöðugleika. Þ.e. fyrsta stigsa og annars stigs... primary and secondary heitir það líklegast á útlenskunni. Kæjak sem er þægilegur og veltur alls ekki á sæmilega sléttu vatni, er ekki eins góður í alvöru öldugangi. Ef aldan bara setur þannig bát á hvolf þá getur ræðarinn í sjálfu sér ekkert gert til að koma í veg fyrir það. Bátur sem er með sterkara secondary stabilitet er ekki jafn stöðugur á sléttu vatni en ef það er öldugangur þá getur ræðarinn haldið honum frekar á réttum kili.

En þetta verður eitthvað meira gert næsta sumar.

Guli kafbáturinn í góðum gír, 22. september 2024

Vel heppnað sólóferðalag: 7-11 júlí 2024

Á Breiðárlóni

Kannski það best heppnaða sem ég gerði sumarið 2024. Farið fyrst í Skaftafell með viðkomu reyndar í Fellsmörk því kerran var eitthað trufla mig... kerra... jú ég var sko græjaður í að fara á kajak og að hjóla.

Yfirlýstur tilgangur ferðarinnar var annars að kanna aðstæður vegna göngu FÍ á Kristínartinda og það gekk ágætlega að fara þangað eftir að ég var loksins þangað kominn. Ferðalagið þangað tók sem sagt tvo daga þar sem stoppað var yfir nótt í Fellsmörk. Til að gera þetta enn undarlegra þá tók það mig a.m.k. jafn marga daga að komast af stað.

Var í tvær nætur held ég í Skaftafelli. Kom um hádegi og fór þá á Kristínartinda. Gekk vel. Skemmtilegar samræður við nágrannann á tjaldstæðinu... veit reyndar ekkert hvað hún heitir og hitti hana væntanlega aldrei aftur en gott spjall. Svo hjólað inn í Bæjarstaðaskóg og spjall við Ægi í Advania á eftir... við reyndar dálítið lengi að fatta það að við unnum aldrei saman hjá Skýrr heldur bara hjá IMG.

Síðan var haldið austur á bóginn og farið á kæjak fyrst á Breiðárlóni. Þar var stöðugur straumur af litlum túristarútum - aðallega gömlum Econlinerum að fara inn að jöklinum þar sem fólk seinna um sumarið fórst að voða í íshelli sem hrundi. Ég óttast dálítið að þessum vegi sem ég notaði tilk að komast að lóninu verði lokað vegna íshellarugls.

Svo var það Fláajökulslón sem ég þekkti eitthvað til eftir jarðfræðiferð þar rúmum 10 árum fyrr.

Bransalegur á tjaldstæðinu í Skaftafelli.

Það sem kannski er aðeins að trufla mig er að þessar sólóferðir mínar eru að frekar mörgu leyti bestu ferðirnar sem ég fer. Þarf ekki að vera að sannfæra aðra um hvað eigi að gera og ferðin getur verið algjörlega óskipulögð og heimferðartími bara eftir einherja daga og kemur þá bara í ljós. Ef farið er með einhverjum öðrum þarf alltaf að vera búið að ákveða hvað ferðin á að vera löng og helst eitthvað meira hvað eigi að gera... og ég þarf að fá aðra til að samþykkja það sem mig langar til að gera. Og ef eins og var í þessari ferð að ég hitti skemmtilegt fólk... þá var þetta bara fullkomið!
------
Skráð inn eftir dúk og disk, 27-10-2024

Farið á kæjak

Líklega einhvers konar áramótaheit margendurtekið, ár eftir ár

Nýr Islander sit on top kæjak - á Hafravatni búinn að sigla nokkra kílómetra

Það eru eitthvað meira en 10 ár síðan ég eignaðist kæjak eða hvað það bátskrífli skal kallast. Fyrsta reynsla af einhers konar þannig bátum var víst í Vatnaskógi fyrir mörugum áratugum en það voru samt ekki kæjakar heldur kanó bátar. Öðruvísi árar og aðrir frumbyggar Ameríku sem eiga heiðurinn af hönuninni.

Farið á kæjak fyrir 15 árum á Breiðafirði - Bjarneyjar

Fyrsta kæjakreynslan var víst fyrir 15 árum á Breiðafirði þar sem ég prófaði eitthvað smá í góðum hópi sem ég var þá að þvælast með um fjöll og firnindi. Jú - og áhuginn eða þannig vaknaði þarna.

Svo veit ég eiginlega ekki alveg hvernig en ég keypti minn kæjak eitthvað rétt eftir hrun en fór eitthvað bara pínulítið á hann. Hugmyndin var einhvern veginn að þetta væri ekki sérstaklega dýrt áhugamál og snjallt að eiga kæjak til að geta skroppið eitthvað á - átti að vera frekar ódýrt sport. En miðað við að kæjak-kílómetrarnir mínir á þessum líklega þráttán árum erum einhverjir örfáir tugir í heildina. Svona uppreiknað þá kostar hver kílómeter hjá mér a.m.k. tíu þúsund kall - ef allir kostnaðurinn er tekinn með.. jæja ok - a.m.k. 15 þúsund held ég - enda kostar um 15 þúsund að geyma hann hjá kæjakklúbbunum í eitt ár - þó hann sigli ekki neitt!

Í seinustu siglingunni held ég þarna fyrir meira en áratug þá hvolfdi ég og ég varð eitthvað ragur - ekki búinn að fara á neitt námskeið og hafði einhverjar áhyggjur af þessu öllu saman. Þetta var annars alveg flottur kæjak. Gulur Prion Kodiak sem ég á og reyndar á Gunninn alveg eins bara rauðan.

Það má því heita verulega undarlegt að það næsta sem ég geri eftir að hafa átt ónotaðan kæjak í meira en áratug - hafi verið að kaupa bara annan kæjak! En einhvern veginn fékk ég þá flugu í kollinn að sit-on-top kaæjak væri eitthvað aðgengilegri fyrir mig en þessi sem ég var búinn að eiga ónotaðan - og eitthvað forkaupstilboð hjá GG sport endaði með því að ég sló til og borgaði staðfestingargjald í vetur fyrir jól einhvern tímann.

Bátar lítið notaðir í Nauthólsvíkurskýli.

Ég fór svo á stúfana um miðjan apríl til að sækja bátinn. Vantaði þá eitthvað af dóti sem ég átti úr fyrra kæjak-ruglinu mínu og þurfti að komast í geymsuna í Nauthólsvík þar sem minn bátur reyndist vera í góðum félagsskap annarra kæjaka sem mér sýnist að séu margir hverjir ekki mikið notaðir heldur. Ég hef reyndar einhvern grun um að einhver hafi notað kæjakinn eitthvað fyrir mína hönd þar sem það var bleyta í honum og eitthvað ókunnugt björgunarvesti. En lensidælan mín merkt mér var í honum þannig að þetta var líklegast minn bátur - en hann var ekki merktur ég eiginlega með talasverðar áhyggjur af því að ég myndi aldrei finna hann aftur. Þarna var líka held ég báturinn hans gunna.

Svo var báturinn sóttur í GG sport og prófaður á Hafravatni seinna sama dag. Ég er annars ekki viss um hversu mikið happa það er - þar sem hinn báturinn var líka prófaður fyrst á Hafravatni líka. Fór með Gunna sem prófaði aðeins líka. Þessi bátur, sit-on-top er allur mikið þægilegri að nota en sá guli. Einfalt að komast í hann og hann er það breiður að það er ekkert einfalt að velta honum. Það þýðir líka það að hann siglir eitthvað hægar en Kodiak báturinn

Nýi báturinn kominn á kerru fyrir framan lagerinn hjá GG sport, apríl 2023.

Síðan er ég líklegast búinn að fara tvisvar á Hafravatn og í gær var farið á Elliðavatn. Ég yrði reyndar ekki hissa að þetta verði eitthvað trend. Fyrir mörgum áratugum var ég í hópi sem hengdi upp myndir úr félagslífinu í Fjölbrautaskólanum í Breiðholti - FB - sem var Facebook eða Instragram þess tíma. Fyrir færri áratugum áttaði ég mig á töfrum þess að fara á gönguskíði í Heiðmörk - sem var þá einkennilegt en er svona mainstream í dag. Sama með það að fara í gönguferðir í náttúru Íslands.

Á ánni Bugðu sem rennur í Elliðavatn

Þar sem ég var að róa upp ána Bugðu, sem er neðsti hluti Hólmsár og rennur í Elliðavatn, í algjörri snilld þarna á lignu vatninu sem rennur svo mátulega rólega að það er lítið mál að róa upp ána - þá var þar kona á bakkanum að ganga með hundinn sinn. Hún sagðist koma þarna mjög oft en - jú - aldrei hefði hún séð neinn á kæjak þarna. Þetta var svo mikil snilld að ég held að þetta hljóti að verða eitthvað vinsælla í framtíðinni. En samt kannski ekki þar sem ég sé talsvert mikið auglýst af lítið notuðum kæjökum til sölu - og svo á ég náttúrlega þannig bát líka.

Ég held annars að kílómtragjaldið hjá mér á nýja bátnum sé komið niður fyrir 10 þúsund - þannig að þetta er allt að gerast!

Lítil flúð á ánni Bugðu. Gekk ekki of vel að komast þar upp og sneri við. Fékk mér reyndar svona að mestu viljandi sundsprett í ánni fyrst en það er djúpur áll þarna í henni.

Veit svo ekki hvort ég nái Gunna með mér í þetta núna. Talaði við hann eitthvað um þennan róður á Elliðavatni og hann varð svo fúll þegar við vorum ekki sammála um hvar áin Bugða væri, að við gátum eiginlega ekki talað saman um þetta meira - og gátum eiginlega ekki talað neitt yfir höfuð! Reyndar ekki einfalt hvar þessar ár eru þar sem upphafleg nöfn eru frá þeim tíma áður en vatnsborðið var hækkað með stíflu fyrir um 100 árum og vatnið tvöfaldaðist að stærð. En hann sagðist bara vinna við þetta og fannst snúðugt að amatörinn Einar Ragnar þættist eitthvað vita um þetta. Hef reyndar áður séð að Vatnamælingamenn búa sér til einhver nöfn út frá einhverjum þekktum stöðum í nágrenninu og vilja svo meina að nafnið sé bara þeirra staður. Þannig t.d. færðist Undanfarareiturinn í Heiðmörk til eitthvað nokkur hundruð metra hjá þeim þar sem vatnshæðamælirinn þeirra fékk það nafn.