Móskarðahnúkar eða Móskarðshnúkar

Fór á Stardalshnúka með FÍ um síðustu helgi og þá kom til tals hvað hnúkarnir þar norður af eigi að heita: Móskarðshnúkar eða Móskarðahnúkar.

Ég sjálfur ólst upp við að þeir hétu Móskarðshnúkar en var fyrir líklega rúmum 10 árum síðan bent á að þeir hétu Móskarðahnúkar því á milli þeirra væru Móskörð en ekki eitt Móskarð. Miðað við það væri réttara að þeir hétu Móskarðahnúkar, þ.e. fleirtölumynd skarðanna væri notuð í nafni hnúkanna.

En ef ég skoða hvað er upprunalegra er ein leið að skoða hvað hefur verið skrifað í íslensk dagblöð og tímarit í gegnum tíðina. Þá á eintölumyndin (Móskarðshnúkar) vinninginn og það er yfirburðasigur. Móskarðshnúkar koma fram í íslenskum prentmiðum á timarit.is alls 191 sinni. Elsta dæmið er frá þarsíðustu öld eða 1899 í Andvara og Tímariti Hins íslenzka bókmenntafélags.

Skráð dæmi um Móskarðahnúka eru eingöngu 9 talsins og bara eitt frá því fyrir síðustu aldamót sem er auglýsing Útivistar um gönguferð þangað árið 1985. Þar er hins vegar um tölvuvillu í skönnun að ræða og það er greinilega verið að nota orðið í eintölu. Það eru því engin dæmi til um Móskarðahnúka nema eftir árið 2000.

Ef skoðað er hvort það er talað um Móskarð eða Móskörð þá snýst dæmið hins vegar við því ekki virðist vera talað um Móskarð í eintölu utan einu sinni - í Þjóðólfi árið 1876. Einhver nokkur dæmi eru um að tala um Móskörð hins vegar í fleirtölu.

Þetta er til gamans gert og ég ætla ekki að taka endanlega afstöðu. Væntanlega er rökréttara að tala um Móskarðahnúka en þeir hafa samt verið kallaðir a.m.k. á prenti Móskarðshnúkar síðustu 120 árin eða svo.

Svo sé ég að Landmælingar hafa tekið afstöðu því á vef https://ornefnasja.lmi.is/ er ekki að finna Móskarðshnúka heldur eingöngu Móskarðahnúka.

Eyjafjallajökull þveraður öðru sinni

Sem gæd hjá Ferðafélagi Íslands að fara yfir Eyjafjallajökul öðru sinni. Fór aðra sambærilega fína ferð fyrir tæpu ári. Þessi gekk líka mestan part ágætlega.

Setti samt líklega persónulegt met í ómanngleggni þegar ég þekkti ekki fólk sem ég átti að þekkja og var í línunni hjá mér. Kenni kannski fésbók og öðrum slíkum um. Þegar maður sér bara myndir af fólki en hittir það ekki í raunheimum þá gleymir maður kannski bara hvernig fólkið lítur út svona augliti til auglitis.

Gædamennskan gekk annars bara vel. Var reyndar eitthvað rosalega mikið eins og ég vissi ekki hvað ég væri að gera þegar ég var að koma mér sjálfur í klifurbeltið og fólkið í línuna. Hefði kannski bara átt að fatta hver var með mér í línunni og láta hana sjá um þetta - það hefði alveg gengið fínt.
Dálítið af sprungum á leiðinni niður, líklega í svona 1200 metra hæð. Uppi á jöklinum við Goðastein og Ónefndan sérstaklega var meiri snjór en fyrir ári.

Ágætt veður þannig séð en ekki mikið skyggni þegar við vorum á efstu tindum. Fórum bara á Ónefndan (Gígtind) og Hámund. Slepttum bæði Goða- og Guðnasteini. Goðasteinn sást varla og Guðnasteinn hefði ekki bætt miklu við þannig séð.

Var að prufukeyra eitthvað af nýju dóti. Nýir BD mannbroddar og var ekki alveg sáttur við hvernig þeir voru að passa undir skóna. Svo var það dálítið turn off að ég rann einhverja cm á þeim nokkrum sinnum. Veit ekki hvort það var út af því að það var í sjálfu sér ekki broddafæri alls staðar sem við vorum í þeim eða hvort þeir séu ekki nógu beittir. En ljóst að ég þarf að skoða þá eitthvað betur.
Var svo að trakka í fyrsta skipti langa gönguleið á nýja Garmin Fenix 5 úrinu. Það var dálítið leiðinlega mikið í rugli með hæðina. Var að gefa of háar tölur miðað við GPS hand-tækin til viðmiðunar sem virtust vera að gefa mjög rétta niðurstöður. Svo sýnist mér að úrið sé að ýkja gengna vegalengd um eitthvað 5-10%. Fannst það seinna varla vera ásættanleg frammistaða fyrir GPS úr af dýrustu gerð - kostar eins og tvö þokkaleg GPS tæki!

Svo að lokum, þá var það skemmtilegt að ég tók líklega eina þokkalaega góða mynd af því grjóti sem ég kalla Guðnastein:

Svo má færa til bókar það sem leit út fyrir að vera skelfilegt en varð ekki svo slæmt þegar upp var staðið. Það brotnaði tönn síðasta vetrardag með morgunskorpubrauðsneið og ég óttaðist að það væri eitthvað lítið eftir af tönninni. Þetta var þó ekki jafn alvarlegt og leit út. Í raun bara fyllingin sem hafði brotnað af en var sem sagt stór hluti af tönninni. það var sem sagt farið til tannlæknis í gær og svo hálfpartinn skrópað í vinnunni eftir hádegið - enda ég dálítið búinn á því eftir fjallgönguna og tannlæknisheimsóknina.

Gengið yfir Eyjafjallajökul fyrir einni viku

Gengið áleiðs upp á Skerjaleið. Pétur Ásbjörnsson fremstur.

Það má færa til bókar að gengið var á hann Eyjafjallajökul um síðustu helgi með Ferðafélag Íslands í einhverri þeirri mestu edilonsblíðu sem ég hef komist í þar. Bolaveður góðan hluta leiðarinnar, jafnvel stuttermabols! Var þar í hlutverki gæds með Hjalta, Pétri, Höskuldi og Unni. Gekk áfallalaust fyrir sig. Gengið var upp Skerjaleið við Grýtutind, Skerjum fylgt á Goðastein (?) og þaðan haldið suður með gígnum á aðra tinda. Farið svo niður að Seljavöllum. Allt frekar hefðbundin þverun Eyjafjallajökuls held ég að megi segja.

Leiðin sem var gengin. 19,8km skv. GPS tækinu og heildartími 12:10. Það var sem sagt ekki sett hraðamet í þessari ferð!

Undir Ónefndum Gígtindi eða kannski Goðasteini. Hámundur og Guðnasteinn fjær. Raunar má sjá fimmta tindinn vinstra megin á bakvið Hámund þann hæsta.

Það var gengið á alla eða flesta tinda jökulsins í þessari ferð en eitthvað fer mismunandi sögum af hvað þeir heita. Þegar ég hélt að það mætti vera ljóst að sá fyrir ofan Skerin heiti Goðasteinn, svo komi ónefndur tindur sem hefur nýverið fengið heitið Gígtindur og þá Guðnasteinn sem er lægri en blasir við frá Seljavöllum og Þorvaldseyri en Hámundur þar inn af og hæstur þá kom babb í bátinn þegar ég fór í klippingu í gær. Klipparinn sem er ættaður frá líklega Kvíhólma rétt hjá Sauðhúsvelli hélt því fram að í han sveit og stutt af Þórði á Skógum væri Hámundur tindurinn beint fyrir ofan Skerin (sem ég hef alltaf viljað kalla Goðastein) en svo sé vestari tindurinn séður frá hans svæði sá sem á að kallast Goðasteinn (Ónefndur Gígtindur í minni bók) og svo sá eystri Guðnasteinn sem ég get skrifað uppá reyndar. En þá stendur eftir að hæsti tindurinn sem blasir svo sem hvergi alveg við úr nærsveitum jökulsins hann verður nafnlaus. Finnst mér þessi nafnahefð því ekki ganga alveg upp. En líklega er vandamálið það að tindarnir sem eru líklega að minnsta kosti 5 talsins (því það er einn lítill fyrir austan þann sem ég kalla Hámund) en nöfnin voru bara þjú áður en Gígtindsnafnið komi til.

Spennandi gönguleiðin sem mér hefur svo dottið í hug er að fara upp með Gígjökli að austan upp á Fremi-Skolt sem ég held að sé alveg hægt að fara. Svo þaðan á Goðastein og áfram hringinn á Hámund. Halda þá áfram meðfram gígnum sem ég þekki ekki hversu gott er að fara og svo niður á Innri-Skoltinn. Fara svo einhverja leið þaðan niður sem ég þekkki ekki hvort eða hvernig sé hægt. Skilst samt á Páli Ásgeiri að Magnús Tumi eigi einhverja leið þar niður.

Mitt línugengi undir hinum ónefnda Gígtindi... eða er það Goðasteinn?

Núna um helgina hafði svo staðið til að fara á Öræfajökul á gönguskíðum, gista þar uppi og ná öllum tindunum á hringum umhverfis öskjuna. Það verður hins vegar að bíða betri tíma þar sem veður er ekki sérlega hagstætt þar austur frá núna þó það sé bara blíðan í henni Reykjavík.

Fyrsta skipti í marga mánuði - first time for several months

Ætlunin að ganga á hana Trönu Allt í einu er eiginlega bara kominn vetur. Það snjóðai örlítið í henni Reykjavík í gærkvöldi. Reyndar enginn snjór í morgun en smá krap einhvers staðar sem náði ekki að vera slabb. En það var farið í smá fjallgöngu. Það telst reyndar líklega fjallganga þegar ég fór áleiðis á Hlöuðufell í sumar til segulmælinga en var núna í hlutverki gædsins. Og jú annars, það var líka gengið yfir Rauðufossafjöll og Háöldu á Fjallabaki með allt á bakinu - það verður víst að fást að teljast með. En dálítið einkennilegur gæd í dag að hann þurfti hérumbil stuðning til að komast upp á einfalda göngubrú. Það sem ég annars hafði mestar áhyggjur af var að detta og skemma öxlina mína aftur, meira eða enn frekar. Var dálítið kvíðinn því það var útlit fyrir talsverða hálku á göngunni. Ég ekki með neina hálkubrodda heldur bara alvörubroddana sem er ekki gott að nota nema það séu alvöru broddaaðstæður. Hefði þurft þá í eitthvað öðrum aðstæðum en þetta slapp til þar sem það var ofankoma allann tímann sem var gengið og því ekki um neina alvöru hálku að ræða.

Hiking guide with Ferðafélag Íslands Suddenly the winter had arrived - we call it sometimes Winter, the king - "vetur konungur". Hikng to day as a guide for first time since my first injury at Eyjafjallajökull in June. I Have not been so much to mountains since then and nothing to speak of since the accident in end of July. So it was nice to be back as a guide although I was not able to do everything I used to do as a guide. Was not able to help the people in diffucult conditions - but I was at least present. I was mot worried of falling on my bad arm because of slippery conditions. But luckily we just had bat weather with wet snow all the time - weather not leading to slippery condition. So I did not fell nor did any of the passengers fell down or anything.

The group were we turned back

Slappur tappi

Upp og niður á Eyjafjallajökli um sumarsólstöður 2014. Bara brattur á leiðinni upp fyrstu brekkuna en svo skömmu seinna frekar súr á leið niður aftur einsamall með sinadrátt eða slit í vöðva. Vonast samt það besta. Daginn eftir talsvert að skána!
-----
Var upphaflega á FB síðunni minni en fært hingað með dagsetningu skráningar þar.

Fyrsta færsla á nýju ári eftir fyrstu göngu ársins með Ferðafélagi Íslands

Gengið áleiðis í Búrfellsgjá

Kannski ágætt að fyrsta færsla þessa ársins verði um það þegar gengið var í Búrfellsgjá og á Búrfell með einu léttu fjalli Feðrafélags Íslands. Ftrsti göntutúrinn þetta árið og lofar aö mörgu leyti góðu þó það séu reyndar einhver óveðrsský einhvers staðar. Helst er það út af breytingunni sem var gerð og því að núna þurfum við gædar að fara að velja og hafna hvaða fjöll við förum á. Á sama tíma og Ferðafélagið er búið að setja takmörk 4 leiðsögumenn á hverja ferð þá ákváðu þeir bræður að bæta einum leiðsögumanni við þannig að núna erum við 7 talsins að bítast um það hver fer hvaða ferð. Líst einhvern veginn ekkert allt of vel á það hvernig þetta þróast en er á meðan er og á meðan það verða ekki einhver leiðindi þá er ég með.

Það er annars eitthvað fólk sem ég þekki þarna núna að ganga. Stefán Andrésson áfangastjóri er þarna og ekkert vont að endurnýja kynnin við þann mann sem gleymiir aldrei neinu! En síðan ekki síðra að Haraldur jarðfræðingur Gunnarsson ætlar að ganga þarna líka. Það verður verulega gaman að velta jarðfræðinni fyrir sér með honum! Væri meira en til í að fara einhverjar þá af þeim ferðum kauplaust!

Svo bar kannski til tíðinda að við mættum öðrum hópi FÍ þarna á leiðinni sem framhaldslíf kallast. Þær fór fyrir einhver mikill belgingur sem ég þekki ekki sérstök deili á en æði fannst mér hann stjórnsamur og ekki skemmtilegur. Ætli við sem erum í mínum hópi virkum líka svona á t.d. þátttakendurna sem eru að ganga í okkar hópum. Ég vona ekki. Við vorum í öllu falli ekki jafn bransaleg og hann var. Hann var svona útbúinn eins og hann væri að fara í sprungubjörgun!

En það var tekin hópmynd sem hann stóð fyrir en vildi samt hafa hálf ómögulega - því enginn mátti stjórna neinu nema hann sjálfur. Skemmtielgra hefði verið ef fólkið hefði komið nær en við það mátti ekki koma!

Hópmydnin af Einu fjalli mánaðar ásamt framhaldslífi 52gja fjalla mætast í Búrfellsgjá

Hvernig væri að blogga smá

Nýtt gólf í Músahúsi

Það var farið í Fellsmörk í fyrsta skipti á þessu ári um síðustu helgi. Það var sérstakt verkefni sem lá fyrir. Nú skildi henda inn gólffjölum ferlega fögrum og láta þær prýða gólfið í kofanum. Gunninn hafði kaupt spýtur enda maður sjálfur eiginlega staurblankur. Það gekk vel að segja gólfið í. Byrjuðum á að henda öllu draslinu út úr húsinu og svo var fjölunum bara raðað niður á gólfið - eftir að þær höfðu verið sagaðar í mátulegar stærðir. Þetta gekk því bara alveg eðalfínt. Vorum komnir á staðinn rétt fyrir hádegi og rétt eftir hádegi var stærstur hluti gólfsins kominn. Held að það hafi bara verið síðasta fjölin eða þannig sem var eftir þegar étinn var hádegismatur.

Af músum í Músahúsi er það hins vegar að frétta að þær láta húsið standa undir nafni. Núna var ein feit og pattaraleg dauð og önnur meira og minna étin og dauð og sú þriðja líklega löngu étin. Sú feita var frekar nýleg og því ekkert farin að lykta að ráði en verra var með þá sem fannst ofan í einhverjum taupoka þegar við vorum að fara að fara. Hún var líklega frá því í nóvember. Hafði komist í kaffi og var steindauð og frekar mjög illa lyktandi. Það þurfti að henda einhverjum tuskum en aðrar teknar heim til suðuþvotta. Ojbarsta!

Lauf að springa út í fyrstu viku marsmánaðar!

Veit annars ekki hvað ég á annað að blogga. jú þarna austur frá var hérumbil komið sumar eins og sést á myndinni að ofan. Það reyndist þó vera óttalegt frumhlaup því núna í vikunni er bæði búið að vera hörkufrost og hríðarveður. Stórt björgunarsveitarútkall í gær þar sem allt var í einni stórri klessu í henni Reykjavík.

Svo um daginn eða í febrúar var farið á Ingólfsfjall í einu fjalli mánaðar með Ferðafélaginu. Það var bara ágætt en dálítil drulla á leiðinni. Ég hélt svo þar líka jarðfræðipistil sem fór á fésbók. Varð einnig það frægur að pistillinn endaði í útvarpinu viku seinna í þættinum út um græna grundu.

Í þoku við Inghól uppi á Ingólfsfjalli

Komið nýtt ár og heill mánuður svona hér um bil

Gönguhópur eins fjalls í mánuði fetar sig niður af Úlfarsfelli 26. janúar.

Ekki seinna vænna að blogga eitthvað smávegis. Er alltaf að þykjast svo allt of upptekinn að það bloggast ekki mikið. En samt. Einhverju er hægt að segja frá sem maður vill muna eða ekki muna.

• Er ekki lengur að læra jarðfræði heldur jarðeðlisfræði á masterstigi og alls ekki viss um að það hafi verið nógu góð skipti. Var svona eiginlega búinn að gefast upp fyrir tveimur vikum en svo fór þetta eitthvað að koma. Held samt að það sé við það að fara aftur!
• Er að rembast við að læra einhverja rafsegulfræði sem er eitthvað allt annað en ég hafði ætlað mér. Skil eiginlega ekki hvernig ég komst í þetta vesen!
• Pápinn minn varð veikur og fór á spítala en er kominn á ágætan bataveg og væntanlegur heim aftur fljótlega.
• Sé veröldina loksins aftur alla með að hreyfa hausinn bara pínulítið með margskiptum gleraugum. Já, það á eflaust eftir að muna töluvert miklu að þurfa ekki að rífa af sér og setja á sig gleraugu aftur og aftur í sífellu. Mér sýnist að þau verði núna bara á nefinu á mér og allir glaðir með það. Er samt dálítið sjóveikur ennþá með þau enda bara búinn að vera með þau í rúman klukkutíma!
• Fjárhagurinn við það að rústast. Fjalladót um áramót fór illa með hann, bilun í Ventó var ekki til að bæta það og svo þessi gleraugu kostuðu sitt. Tvær útlandaferðir í vor á dagskrá þannig að þetta gæti endað með ósköpum. Það verður í öllu falli ekki neinum frekaru aurum eytt næstu mánðuðina nema í algjörri neyð!
• FÍ gönguferðirnar farnar af stað aftur eins og sjá má af halarófumyndinni í skafrenningsfjúki á Úlfarsfelli um síðustu helgi
• Er kominn með á dagskrá að fara í einhverjar fjallgöngur með vinnufélögunum hjá Staka
• Hef enn ekki farið á skíði í vetur en ætla helst að bæta úr því fljótlega!
• Er að reyna að prjóna peysu en þurfti að rekja helst til of mikið upp til að eygja von um að hún komi til með að passa eitthvað á mig.

Já, man svo ekki meira í bili!

Jarðfræðikortagerð lokið í bili

Jarðfræðikortagerð in memorium. Holufylling úr Úlfarsfelli og Olavskuðungur af Tjörnesi liggja hlið við hlið á velktum sniðborða af Melabökkum ættuðum úr grein Óla Ingólfs úr Jökli og bjargað af Ívari og starfsmönnum jarðvísindastofnunar HÍ. Kuðungurinn líkela uppi svona milljón árum áður en setlagið myndaðist og holufyllyngin fór þá væntanlega að myndast eitthvað síðar - eða útfellingin þar sem þetta er nú eiginlega ekki nein almennileg holufylling - en var nú samt í holu sko!

Búinn að vera dálítið á haus í allt haust. Held ég sé eiginlega búinn að vera upptekinn síðan einhvern tíman í júlí! Er eiginlega búið að vera of mikið. Núna í síðustu viku var klárað risaverkefnið í jarðfræðikortagerð sem var farið að ganga nokkuð nærri geðheilsunni. Ekki alveg sáttur við allt í því verkefni svona eins og það að kennararnir sáust ekkert heilu og hálfu dagana heldur voru bara einhvers staðar annars staðar - kannski áttum við að segja þeim að koma en þeir sögðust víst yfirleitt ætla að koma en sáust frekar lítið - og máttu vart af hvor öðrum sjá. Reyndar var það bara þannig í Melasveitinni því það var ekki þannig í Tjörnesi eða Úlfarsfelli. En það er gott að það sé búið að skila þessu - veit bara ekkert hver niðurstaðan verður en er þokkalega sáttur við Úlfarsfellshlutann og hina svona eftir einhjverjum atvikum.

Svo var farið í dag með Ferðafélagi á eitt fjall í mánuði. Það var Ármannsfell og það var hvasst og það var snúið við. Í fyrsta skipti sem þessi hópur þarf að snúa við en ég er nokkuð viss um að ákvörðunin var alveg hárrétt. Fólk var við það að fjúka og ekki hefði bætt úr skák að enda með alla örþreytta. það hefði bara getað endað illa.

Við Ævar líklega að reka lestina á niðurleiðinni rétt eftir að snúið hafði verið við. Ég hefði ekki viljða hafa allan hópinn örþreyttan í þessari brekku!

Hafnarfjall 7. júlí

Arkað upp eina af fyrstu brekkunum, upp á Tungukollinn

Ein ágæt ferð á Hafnarfjall með mánaðarfjallshópi FÍ. Lagt af stað í súld og sudda en stytti upp og glaðnaði aðeins til á köflum.

Gekk í það heila alveg ágætlega. Dálítið rólegt hjá sumum með slöpp hné og mikinn áhuga á blómskrúði. Örvar ágætur þegar hann sagði að í Hafnarfjalli væru landsins stærstu gabbró innskot. Held að það sé eitthvað takmarkað gabbró í Hafnarfjalli en hins vegar eru þar Flyðrur sem eru hugsanlega stærstu Granófýr innskot landsins. Í öllu falli ku vera þar Granófýrr

Svo líka skondið að þetta með gabbróið kom í þættinum "Út um græna grundu" en þá var Örvar Aðalsteinsson kynntur til leiks sem Ævar Örvarsson. Það er þá líklega bara meðaltalið af þeim bræðrum en Ævar var ekki með í ferðinni að þessu sinni.

Flyðrur væntanlega séðar ofan frá... en þó kannski bara ekki en þær eru í öllu falli einhvers staðar þarna í þessum hlíðum

Að verða alveg ótrúlega blautur

og ég eignaðist persónulegan óvin í Sundlauginni í Mosfellsbæ

Lokahópurinn sem fór alla leið upp með miklu harðfylgi

Það er skemmtilegt verkefnið sem ég er að sjá um með örðu góðu ef ekki enn betra fólki að ganga á tólf fjöll á ári. Í dag [laugardag] var farið á Kerhólakamb Esjunnar. Það hafði nú reyndar átt að fara á Hátind sömu Esju en það voru sögusagnir um harðann snjóskafl og reyndar aðallega hættu á grjóthruni sem kom í veg fyrir að við reyndum að fara okkur þar að voða.

En veðrið maður, veðrið! Búin að vera blíða í marga daga og svo er spáð aftur blíðu held ég en í dag var ekki blíða. Þegar heilinn í mér ákvað að það væri kominn tími til að fara á fætur löngu áður en ég ætlaði sjálfur að fara á fætur þá heyrði ég bara riginignuna bylja á rúðunni. Það er bara svona hugsaði ég með þeim sama heila. Ákvað að reyna að sofa aðeins meira því ég hafði ekki farið neitt sérlega snemma að sofa kvöldið áður og aukinheldur hafði ratað heilt glas af rauðvíni ofan í mig einhvern tíman kvöldið áður.

En það var farið af stað og það varð blautt, blautara, blautast. Ég lafði nú reyndar þokkalega lengi þurr en það kom þó að því að allt varð blautt. Einhvern veginn alveg sama hvað gallinn er nýr eða gamall ég skal enda á því að blotna í gegn ef það er alvöru vatnsveður. Það var reyndar meinleysis rigning megnið af tímanum alveg þangað til sú ógleymanlega stund rann upp að Þorvaldur nokkur í þessum hópi hóf upp raust sína og söng veðrinu til dýrðar og óskaði eftir almennilegum þræsingi:

Ég vildi óska, það yrði nú regn
eða þá bylur á Kaldadal,
og ærlegur kaldsvali okkur í gegn
ofan úr háreistum jöklasal.

Loft við þurfum. Við þurfum bað,
að þvo burt dáðleysis mollukóf,
þurfum að koma á kaldan stað,
í karlmennsku vorri halda próf.

Þurfum á stað, þar sem stormur hvín
og steypiregn gerir hörund vott.
Þeir geta þá skolfið og skammast sín,
sem skjálfa vilja. Þeim er það gott.

Ef kaldur stormur um karlmann ber
og kinnar bítur og reynir fót,
þá finnur ’ann hitann í sjálfum sér
og sjálfs sín kraft til að standa mót.

Að kljúfa rjúkandi kalda gegn
það kætir hjartað í vöskum hal. –
Ég vildi það yrði nú ærlegt regn
og íslenskur stormur á Kaldadal.

Og honum varð að ósk sinni því skömmu síðar vorum við komin í hávaðarok ofan á alla úrkomuna!

Svo á eftir var farið í sundlaugina í Mosfellsbæ. Ekki þessa gömlu sem ég fór einhvern tíman með Önnu Maríu í, líklega eftir Esjugöngu sömuleiðis, heldur var núna farið í einhverja herjarinnar 2007 sundlaug byggð fyrir eitthvern bráðahagnað með von um enn meiri bráðahagnað sem brást auðvitað. Þar hitti ég fyrir einhverja fúla vog sem hélt því fram að ég væri að nálgast heil 100 kg. Skil ekki alveg hvernig ég á að hafa getað þyngst um heil 2-3 kg á örfáum dögum síðan ég steig á hana frú Halldóru í Laugardalslauginni.

En kannski verður maður bara að fara að gera eitthvað í sínum málum ef það á ekki að stefna í algjört óefni!

Stóri- og Litli-Meitill með Ferðafélagi Íslands

Við gíginn á Stóra_Meitli / On the edge of the crater on top of Stóri-Meitill

Það var farið á Meitla tvo í dag. Stóra- og Litla-Meitil. Gædaferð með Ferðafélaginu, eitt fjall í mánuði. Skemmtileg ferð í vörmu veðri en helvítis roki.

I was doing my monthly guiding work today. The project was to climb two small mountains close to Reykjavik, Stóri-Meitill and Litli-Meitill. The weather forecast was very warm or even hot according to the time of the year. But it became rather windy so the weather was not so extremely good. But at least it was not raining during the hike as it was in the evening in Reykjavik The number of people participating was between 120 and 130 so it was quite a group and we were 6 guiding the group – all guides where members of my rescue team, HSSR.

Jarðfræði svæðisins / The geology of the area

Jarðfræðikort af svæðinu / Geology map of the area
(Kristjan Sæmundsson, Haukur Jóhennesson, Árni Hjartarson, Sigurður Garðar Kristinsson and Magnús Á. Sigurgeirsson, 2010. Jarðfræðikort af Suðvesturlandi, 1:100 0000. Íslenskar Orkurannsóknir)

Stóri- og Litli-Meitill 24. mars 2012: Jarðfræðikort svæðisins. 1: Móberg frá lokum síðasta jökulskeiðs 2: Grágrýti ofan á móbergi 3: Eldra móberg frá fyrri hluta síðasta jökulskeiðs 4: Aðrir grágrýtisflákar 5: Hraun á bilinu 1900 til 2400 ára og þetta hraun er álitið vera 1900 ára gamalt og gengur undir ýmsum nöfnum 6: Nútímahraun, eldri en 2400 ára 7: Dyngjuhraun, eldra en 7000 ára 8: Dyngjuhraun, yngra en 7000 ára Samkvæmt þessu korti sem er nokkuð áreiðanlegt, þá eru Meitlarnir báðir frá seinni hluta síðasta jökulskeiðs og líklega frá lokum þess þegar jökullinn var farinn að þynnast verulega sem sést af því að grágrýtishraunin hafa náð að flæða þar yfir eldra móberg. Það móberg er frá sama ísaldarskeiði (þ.e. á bilinu 50-100 þúsund ára gamalt).

The geology of the area. The photo above is from a very good geology map published by ISOR couple of years ago. The numbers means: 1: Subglacial hyaloclastite from late Weichsel 2: Compound lava on hyaloclastite 3: Subglacial hyaloclastite from early Weichsel 4: Compound lava 5: Lavas, 1900 to 2400 years old. This particular lava is close to 1900 years old. 6: Holocene lavas, older than 2400 years 7: Lava shield, older than 7000 years 8: Lava shield (Holocene), older than 7000 years According to the map, both mountains (Stóri-Meitill and Litli-Meitill) are from late Weichsel and as far as I understand there was lava coming from the crater in Stóri-Meitill. I’m perhaps making some suggestions but I think the lava was flowing over older hyaloclastite ridge that had formed early in Weichsel. My wild guess is that the glacier was retreating at the same time. In the beginning of the eruption the glacier must have covered the area since the eruption end product became subglacial hyaloclastite. But since the lava flowing from the crater did not flow all the way down from the mountain but leave older hyaloclastite areas on lover places in the mountain I think most likely the glacier was still there in the lover part.

The crater on top of Stóri_meitill. It is somewere written the size of it is approximately 300m x 500m - so ti must have been quite an eruption!

Grímarsfell með Ferðafélagi Íslands

Það var aftur gengið á fjall í dag. Fór reyndar á Dýjadalshnúk Esjunnar á þriðjudaginn með HSSR liðum, aðallega nýliðum. En núna var farið á Grímarsfell með Ferðafélaginu hvar ég er að leiðsegja. Skemmtilegt verkefni og til að gleðja mitt geð þá fékk ég nýtt dót frá FÍ, forláta talstöð til að rabba í við hitt fólkið. Er sem sagt orðinn vörslumaður talstöðvar frá Ferðafélaginu.

Ferðin var fín, ennþá fleiri en á Helgafelli síðasta mánuði en alls taldist hópurinn núna vera 138 manns. Dágóður slatti þar á ferð!

Dálítið skondið að þetta er síðan eitt af þeim fjöllum sem ég veit ekki hvað eiga að heita. Ég kalla það yfirleitt Grímarsfell en á kortum stendur ýmist Grímansfell, Grímarsfell, Grimmannsfell, Grímannsfell,

En þar uppi er hins vegar Flatafell, Háihnúkur (eða stórhóll) og Hjálmur (Kollhóll). Er það von að leiðsögumanninum geti vafist tunga um tönn.

Myndír úr ferðinni er með smellingu að neðan:

Aðeins um jarðfræði Grímarsfells

Kortið að ofan fæst stórt ef smellt er á það. Er af Jarðfræðikorti Suðvesturlands, gefið út af Ísor 2010.
On the map you can see Grimarsfell, the mountain we were climbing. You can also see the black triangle line on the upper part of the map. That line is marking the edge of the caldera of Stardalur cerntral volcano. One could quite easily imagine the other edge of the caldera be very close to the mt. Grimarsfell. And also the yellow spot in Grimarsfell is Rhyolite rocks and is most likely originated from partial crystallization or melting in the central volcano… but at the moment, just my suggestion.

Í ágætum jarðfræðipistli þeirra bræðra Örvars og Ævars kom fram að Grímarsfell sé tengt Stardalsmegineldstöðinni en miðað við jarðfræðikort Ísor að ofan þá sjást öskjubarmar þeirrar megineldstöðvar við Móskarðahnúka handan Mosfellsdalsins. Miðað við sveigjuna á öskjubarminum þá má ætla að Grímarsfellið hafi verið nálægt öskjubarminum hinum megin. Í hlíðum fjallsins eru hraunlög, merkt með grænum lit á kortinu og eru þau hraunlög eldri en efsti hluti fjallsins þar sem er móberg. Samkvæmt jarðfræðikortinu er móbergið eldra en 700 þúsund ára sem passar ef miðað er við að Stardalseldstöðin hafi verið virk fyrir 1-2 milljón árum síðan. Grímarsfellið er því í raun sambland af því að vera móbergsfjall og rofinn jarðlagastafli. Mosfellið sem er yngra er hins vegar móbergsfjall í heild sinni, ólíkt öðrum fjöllum á svæðinu.

Here is some information about the geology of Grimarsfell. First I must give some explanation in English, what this is all about. Above is an explanation of a hiking tour where I was one of the guides to a small mountain called Grimarsfell, close to Reykjavik. It is a part of a one year long project from The Icelandic travelling club, “Ferðafélag Íslands” were people climb one mountain each month. And now I will give you some geology information about that mountain. First, the mountain is related to the Stardalur central volcano and the mountain itself is a small volcano. The twins who are among other people guiding with me found somewhere the Stardalur central volcano was active one and two million years ago and from the geology map above one can see the volcanic tuff on the top of the mountain is older than 700ka (ka=thousands of years) that is from before the brunhes (paleomagnetism) epoch. But the lower part of the mountain is made of basaltic lavas but eroded by the ice age glaciers. I do not have exact information about when this area was covered by ice for the first time but Hvalfjordur, the next fjord that is very close was covered by ice more than two million years ago. So I would say this mountain is a combination of a hyaloclastite mountain and eroded basaltic lava stack. PS I’ writing this English both to be informative for people reading the blog but also for practicing my English – so feel free to comment about geology, use of English and everything!

Að vera frekar óduglegur að blogga

Það hafði nú staðið til að bretta upp bloggermar en eitthvað virðist vera djúpt á þeim ermum. Ætla samt svona í hálfgerðri afslöppun með rauðvínsglas á föstudagskvöldi að blogga smá. Kannski eins og mig minnir að seinasta blogg Helenu hafi verið... lúðar á laugardegi þegar hún bloggaði eitthvað bara svona á laugardagskvöldi. En ég er og verð lúði, hvort sem það er föstudagur eða laugardagur. Jæja, þetta skilur enginn og skiptir ekki máli en svona frá því síðast eitthvað var bloggað...

Fjallamennskunámskeið HSSR

Nýliðarnir að æfa broddagöngu í góðri brekku

Ég fór sumsé helgina 14. til 15. janúar með undraförunum sem aukaleiðbeinandi að kenna nýjustu nýliðunum eitthvað gagnlegt í fjallamennsku. Þetta var annars óttalegt slark að hluta þar sem rigndi eldi og brennisteini (líklega í orðsins fyllstu merkingu þar sem þetta var í Henglinum hvar brennisteinsgufur læðast um) eins og sést á a.m.k. annarri myndinni að neðan. En annars bara fín ferð þó hún hafi nú gengið þannig að ein stelpa úr hópnum sem ég var í gafst bara upp og fór heim eftur fyrri daginn. Samt bara ágætt að þeir sem sjá sig ekki passa inn í þetta átti sig á því sem fyrst og séu þá ekki að eyða sínum tíma eða annarra í þjálfun sem þá skilar ekki neinu þegar upp er staðið.

Ásinn kominn í taum í ausandi slagviðri og allt að gerast. Danni svo ekkert of ósáttur með þetta allt á seinni myndinni!

Fleiri myndir úr þessu fjallamennskunámskeiði eru á FLickr í sér setti.

Fellsmörk 20. til 22. janúar

Það var farið til fellsmerkur eina helgina. Raunar afmælishelgi mömmunar þegar hún varð heilla 75 ára. Hún hélt nú samt ekki upp á afmælið fyrr en á sunnideginum og náði maður að komast í sturtu heima hjá sér áður en í afmælið var komið. En af Fellsmerkuferðinni fyrst.

Ég verð eiginlega að játa að Fellsmörk er einhver mesta snilld sem hefur hent mig í lífinu. Svona eiginlega af því sem ég hef frá mínu lífi er Fellsmörk það sem ég myndi hvað síst vilja vera án. En við bræður ókum þangað austur á Gunnans eðalfína bíl. Ekki mikið hægt að púkka upp á mín bílamál þar sem Ventó er ekki það merkilegur snjóbíll og svo er hann aukin heldur með bilaðar bremsur og ekki til neinna stórræða veslingurinn.

Stjörnumerkin yfir Fellsmörkinni: Síríus í litla hundi, Oríon og Nautið líka

Það var komið grenjandi myrkur þegar við komum austur en ekki nein grenjandi rigning heldur bara vel stjörnubjart og á myndinni að ofan sjást nafntoguð stjörnumerki. Þarna má sjá Síríus lágt á himni og svo Oríon. Það er þarna stjörnumerki sem ég þekki ekki alveg sem er Héramerkið held ég. Líklega á þetta að vera þannig að Óríon er þarna með bogann sinn og sverðið á veiðum, veiðir héraskinnið og er með hundana sína með sér. Jájá... frekar mikill viðbúnaður fyrir einn lítinn héra. En ég held að hann hafi ekkert verið að skipta sér af nautinu sem er þarna og ég sá í fyrsa sinni þetta kvöld. Lærði sem sagt að þekkja eitt nýtt stjörnumerki. Ekki svo lítil viðbót þar hjá manni!

Á laugardegi var rumskað eitthvað um sólarupprás. Birtan var auðvitað eitt æfintýri og teknar myndir til gleðiauka.

Skógurinn og kofinn hans Albrects í bleikri morgunbirtunni áður en sólin kom upp

Það var eitt æfintýri að ganga um skóginn í bleikri morgunbirtunni. Sólin var farin að lýsa upp skýin einhvers staðar og þau vörpuðu bleikri birtu til baka og ég hélt að ég væri að horfa á kraftlyftingamótið [þetta með kraflyftingamótið skilur held ég enginn nema ég og hann brójinn minn sem var þarna með mér] en þá allt í einu kom sólin upp og það þurfti að taka alveg nýjar myndir því það breytti allt um ham, allir litir sprungu út í blátt og gult á hinn dularfyllsta máta!

Hin dularfullu dýraspor

Refaspor í snjónum liggja til fjalla

Í Fellsmörk er maður aldrei alveg einn - það er alltaf eitthvað með manni. Og ekki hafa áhyggjur því það er yfirleitt líka þessa heims en dýraættar. Þennan dag sáum við spor í snjónum hvað víðast. Áberandi refaspor sem okkur bræðrum finnst við ekki hafa séð svo oft áður voru í skóginum hér og þar. Lágu meðal annars upp allt alla landspilduna okkar og sjást á myndinni að ofan. Við sáum líka greinileg refaspór í snjónum fyrir áramót en í okkar minni er ekki mikið af refasporum í Fellsmörk áður fyrr. Það kann þó frekar að stafa af því að við höfum ekki verið í jafn miklu vetrarríkí í Fellsmörk áður. Ef lítill er snjórinn þá má líklegast búast við að refurinn sé ekkert sérstaklega að þræða snjóskaflana.

Spor eftir rjúpu í snjónum

Það voru dálítið fyndin spor eftir rjúpuna vildum við meina. Á myndunum að ofan er fyrri myndin þá af lendingarstað rjúpunnar og sést hvernig hún hefur runnið inn í snjóinn og svo steitt stömpum (eða segir maður ekki þannig?). Á seinni myndinni í bara einhverra metra fjarlægð er hinn endi sporanna ef ég man þetta rétt og þar vildum við meina að rjúpan hefði hafið sig aftur til lofts.

Í gönguskíðaferðinni sáum við svo nokkuð merkileg ummerki um salernisferðir rjúpunnar. Erum ekki vissir um hvort það var ein rjúpa sem var þar að verki eða margar en á nokkrum stöðum sáum við spor eftir rjúpu, holur svona 10-15cm í þvermál og á botninum á hverri holu var skítur sem við vildum meina að væri frá rjúpum. Reyndar héldum við fyrst að þetta væri refaskítur hugsanlega þar sem refaspor voru þarna i kring og að refurinn hefði étið rjúpurnar en eftir meiri umhugsun þá kom þetta betur heim og saman miðað við að rjúpurnar hefðu komið fyrst og svo hefði rebbi runnið á lyktina og komið seinna en gripið í tómt!

Svo sáum við að öllum kíkindum músaspor. Lítil spor, eftir tvo litla fætur hlið við hlið og svo eftir tvo aðra fætur fyrir framan í línu ská fram á við. Í Heiðmörk nokkrum dögum seinna sáum við mjög lík spor eftir kanínur en hins vegar svona 10 sinnumn stærri. En nóg um það því við fórum á skíði!

Skíðaferðin

Það er alltaf jafn gaman að fara á skíði í henni Fellsmörk. Yfirleit höfum við farið upp á Heiði en núna gengum við nýja fína varnargarðinn og fórum yfir á vestursvæði Fellsmerkur. Vorum að gæla við þá hugmynd að komast upp úr Fellsmörkinni þar og fara norður fyrir Fellið og koma þannig niður aftur. Það varð þó ekkert úr því. Leiðin þar upp frekar torsótt og einnig hefði verið verulegt maus að komast niður aftur austan Fellsins. Líklega bara lán í óláni að við komumst ekki þar upp. Það var síðan í raun ekki nægur snjór til að fara hvar sem er og öxlin á Gunnanum var eitthvað í lamasessi líka!

Skíðaleiðin

Leiðin sem við gengum sést á kortinu að ofan. Punktar sem liggja upp á Fellsheiðina er leiðin sem væri vel hægt að fara með skíði í farteskinu og sést á myndinni miðri.

Í Botnum ofan austursvæðis Fellsmerkur. Hugsanleg fær leið upp úr Fellsmörk þarna á skíðum hefði verið vinstra megin við klettana efst í fjallinu.

Um kvöldið var nokkuð hefðbundið að grilla en það bar kannski til tíðinda að einungis voru grillaðir hestar. Og hesturinn sem ég grillaði var af sérstakri snitsel gerð. Veit ekki gjörla hversu algengt er að slíkir hestar séu grillaðir. Það var síðan eins gott að grillið var merkt með einhverju priki því snjódýptinyfir því var á annan metra!

Annað sem kannski hvað helst bar til tíðinda að Eirasinn ákvað að sofa úti. Var með bívak með sér og bjó sér flet undir stjörnuhimninum með refum, rjúpum og músum. Varð ekki var við neitt kvikt um nóttina en heldur þótti honumkalt. Var einkar kalt á tánum. Þrátt fyrir að hafa haft bívakinn vel opinn með hausgatinu þá varð svefnpokinn allur hálf rakur og rúmlega það. Til fóta kom þetta illa út eins og kom í ljós þegar hann skreiddist inn í kofann undir morgun. En það var sum sé markmið að sofa í bívaknum um nóttina og ná að klára nótt í bívak þannig að maður gæti nú sagst hafa bívakað eitthvað. Eftir svona slitróttan svefn þá ákvað ég að um klukkan átta um morgun væri nóg komið. Var mál að losa blöðruna og þurfti hvort sem er að standa upp. Fór svo bara inn í kofa þar sem ég svaf eins og grjót heila 2 klst í viðbót. Alltaf ljúft að sofa í Músahúsinu. En af tánum og svefnpokanum til fóta var það að frétta að ofan á svefnpokanum fótatil var hann ekki bara rakur eða blautur heldur var hann frosinn. Það var sum sé klakabrynja utan á svefnpokanum innan í bívaknum. Annars staðar í bívaknum voru ískristallar á víð og dreif. Hvort ég gerði mistök með að sofa í svefnpokanum meira og minna alklæddur veit ég ekki alveg, þarf að prófa að hátta mig eitthvað næst. Eins er held ég ljóst að miðað við veðrið sem var, heiðskírt, logn en dálítið kalt að þá hefði kannski verið sniðugast að vera ekkert ofan í bívaknum heldur hafa hann bara undir mér. En þetta verður væntanlega prófað einhvern tíman aftur.

Frosnir graðhvannarnjólar Fellsmerkurinnar og Búrfell í baksýn.

Eitt fjall hjá Ferðafélagi Íslands

Já og svo hófst aftur eitt fjall á mánuði hjá Ferðafélaginu. Ég hafði eiginlega gert ráð fyrir að þetta yrðu eitthvað færri núna en í fyrra og jafnvel þannig að það væri ekkert þörf fyrir mig að gæda þarna lengur. En það varð ekki raunin. Það yfirfylltist allt og þegar 160 manns voru skráðir var hætt að taka við skráningum. Það voru um 130 manns sem fóru í þessa fyrstu ferð ársins sem var á Helgafell. Verður mikið gaman að fara í allar þessar ferðir á árinu!

Skemmtilegt verkefni!

Æfintýri á gönguför

Já, æfintýrin á gönguför gerast enn. Farið var með "Einu fjalli Ferðafélagsins á mánuði" á Hvalfell. Skemmtileg ferð.

Ljósufjöll um helgina

Eitt fjall á mánuði... kemur skapinu í lag... a.m.k. þann daginn sem gengið er og jafnvel daginn eftir

Hópurinn í hádegisstoppi og Ljósufjöll bíða á bakvið hin spökustu. Miðtindur lengst til hægri en Bleikur í miðju. Gráni svo lengst til hægri en þangað fórum við reyndar ekki... enda sá tindur lægri en hinir!

Hin allra skemmtilegasta ganga með félögum mínum leiðsögumönnum og góðum ferðalöngum Ferðafélags Íslands. Kannski sérstakt en þó ekki að við leiðsögumenn höfðum ekki gengið fjallið mikið. En það kom ekki að sök þar sem sumir höfðu kynnt sér jarðfræði svæðisins og svo voru ágætir þátttakendur sem kunnu skil á helstu þjóðsögum Snæfellsness og gátu varpað ljósi á hinar dularfullu Skyrtunnur sem eru þarna á víð og dreif. Við hins vegar fórum á Miðtind og Bleikan að auki.

Reyndar höfðu þrír af fimm fararstjórunum þá sérstöku reynslu að hafa farið upp og áleiðis í gegnum Ljósufjöll að sunnanverðu þegar flugslysið varð þar fyrir áratugum.

Síðustu metrarnir upp á Miðtind

Tröllakirkja með FÍ

Tröllakirkja séð frá þjóðveginum. Það er farið upp skarðið vinstra megin og síðan sveigt til hægri upp á hæsta tindinn sem er þessi í miðjunni.

Það bar til tíðinda að lati leiðsögumaðurinn mætti í mánaðarlega fjallgöngu Férðafélags Íslands. Júlí er víst sjöundi mánuður ársins og því ætti þetta að vera sjöunda gangan. Hjá mér er þetta víst bara þriðja gangan. Ég var að kenna, ég var í prófum, ég var veikur og ég var í útlandi að keppa í hjólreiðum.

En jæja. Núna var farið á Tröllakirkju sem heitir svo út af því að þar bjuggu tröll all ógurleg í árdaga. Heldur leist þeim illa á þetta búandlið sem settist að og fóru að tínast á brott eitt og eitt. Að lokum var tröllskessa ein eftir sem þraukaði lengst. Þegar innrásarliðið var orðið kristið og datt aukin heldur í hug að byggja kirkju hérumbil undir fjallinu eða á Stað þar sem Staðarskáli er núna þá var skessunni nóg boðið. Tók hún upp einn hnullung all vænan og fleigði í átt að kirkjunni. Hugðist hún murka líftóruna úr þessum vesældarsálum sem sóttu guðsþjónustu og jafna kirkjuóskapnaðinn við jörðu. En skessan kastaði grjótinu eins og einhver kerling [hún Linda benti mér á að þetta hefði líklegast verið ástæðan - skessuræfillinn hefði kastað eins og hver önnur kerling - ef tröllkarlarnir hefðu ekki verið flúnir af hólmi hefði eflaust farið öðruvísi] og dreif ekki alla leið og kom steinvalan niður í hestaréttina á Stað. Drápust heilir fjórir hestar en kirkjugesti sakaði ekki. Sá tröllskessan þá sitt óvænna og hrökklaðist á brott. Steðjaði hún út á Vestfjarðakjálkann og æddi þvert yfir Steingrímsfjarðarheiði. Fór þar um háfjöllin [sem eru reyndar ekki sérlega há og öll lægri en Tröllakirkjan góða] og fann sér loks bústað í Hrolleifsborg í Drangajökli. Hefur eflaust verið færra mannskepna norður þar og meiri friður fyrir guðlegum predikunum.

Skessusöguna kann ekki nokkur maður lengri en reyndar væri gaman að skoða hvort það sé einhver stór steinn í eða við rétt eða einhvers staðar nálægt Stað. Finnst mér ekki ósennilegt að eitthvað slíkt hafi verið kveikjan að þjóðsögunni.

En við urðum ekki vör við neinar skessur og gekk gangan vel upp og niður aftur. Reyndar ekki allir á eitt sáttir um hvaða fjall væri hvað af þeim fjöllum sem við sáum. Er nokkuð viss um að Skjaldbreiður var ranglega kennd vinstra megin við Okið þar sem hún á [skv. landakorti] að sjást yfir Þórisjökul. Líklega sást Hlöðufell á milli Þórisjökuls og Eiríksjökuls. Síðan var helst til of mikið mistur til að það komi fram á myndum og áttavitastefnur voru ekki teknar en ekki vitað með vissu hvort fjall sem við sáum var Krákur eða Mælifellshnúkur. Svona eru þá leiðsögumenn!

Fjallalækir og fannir voru víða á leiðinni upp

En veðrið var gott skilst mér í fyrsta sinn í þessum ferðum. Hefur í öllum öðrum ferðum þessa hóps verið misvont og afleitt í fyrstu ferðinni sem ég til að mynda fór í.


Smá jarðfræði í lokin


Jarðlög, lárétt og hallandi í Tröllakirkju

Á leiðinni niður tók ég eftir undarlegum halla á jarðlögum ofarlega í Tröllakirkjunni. Fjallið er skv. því sem kemur fram í bókinni "101 tindur" eftir Ara Trausta og Pétur Þorleifs [Pétur skrifaði þessa lýsingu], rofinn jarðlagastafli myndaður fyrir 6-7 milljónum ára síðan. Út frá jarðfræðikortinu af öllu Íslandi frá Náttúrufræðistofnun Íslands þá er fjallið hins vegar basískt eða ísúrt gosberg og setlög frá fyrrihluta Ísaldar, þ.e. 0,8 til 3,3 milljón ára gamalt. Svæðið umhverfis er hins vegar blágrýtisstaflinn eldri en 3,3 milljónir ára. Ég hef trú á að jarðfræðikortið sé réttara.  Svarta línan sem liggur þarna í gegn táknar "þykkar samfelldar setlagamyndanir með surtarbrandi".

Jarðlögin sem ég sá koma fram á myndinni að ofan og hef ég ekki almennilega skýringu á þeim.  Hvort þau mynduðust svona hallandi eða hölluðust eftirá.  Hvort þau ná undir hraunlagastaflann sem myndar fjallið að öðru leyti eða hvort þau liggja að honum og gætu þá verið yngri en hraunlögin vinstra megin.  Myndin er annars tekin í norðlæga átt og hraunlögin hallast því niður til hægri.



Jarðfræðikort af Tröllakirkju