Esjuganga, heilsuefling, úldin svið og ljótubindadagurinn

Í Esjuhlðíðum

Það var farið í fjallgöngu í gær. Ég hafði reyndar ekkert ætlað heldur bara ætlað að vera duglegur og fara í vinnuna en spontant ákvarðanir eru oft bestar hafði ég heyrt einhvers staðar þannig að ég fór að taka mig til tíu mínútur fyrir 10 en gangan átti að byrja klukkan 10. Ég náttúrlega því eins og venjulega ekki mættur fyrr en allir aðrir farnir af stað. Eina huggunin að forstjórinn minn var ekki til að hneikslast á mér eina ferðina enn en nægir samt til þess. Og svo æddi maður af stað.

Hvort það var æðibunugangurinn þegar ég var að leggja af stað sem gerði út af við mig eða hvort það var það að ég var þyrstur og orkulaus eða hvort ég er bara almennt að verða að aumingja en þá varð þessi ganga þannig að ég varla náði að halda í við hópinn. Var bara alveg að gefast upp en náði nú samt upp að Steininum ekki áberandi síðastur.

Ég dæmdi sjálfan mig úr leik við að fara alveg upp en þeir reyndu tveir við það en frétti að þeir hefðu frá horfið sakir mannbroddaleysis.

Á niðurleiðinni hélt ég uppteknum hætti og var síðastur en það var nú kannski bara líka fyrir notalegheitin en ekki bara aumingjaganginn. Það er nú oft bara skemmtilegast að rölta í rólegheitunum síðastur niður.

Hópurinn á bílastæðinu, sá hluti hans sem var ekki bara farinn heim þegar ég kom niður

Nú, svo ætlaði ég að bulla eitthvað meira. Það var ljótubindadagur í vinnunni á föstudag. Kannski eitthvað meira um það seinna.

Allir með þokkalega ljót bindi

Æ, og svo bauð mamman í mat í gærkveldi. Sviðaveisla ein mikil en það var eitthvað undarlegur þefur af sviðunum og engum leist of vel á þau og það endaði með að pantaðar voru pizzur til að koma í veg fyrir yfirvofandi matareitrun.

En það var allt í lagi því litla frænkan mín var á svæðinu alveg sérstaklega til að sitja fyrir á ljósmyndum.

....

Fimmvörðuhálsinn

Það var farið á fimmvörðuháls um helgina

Hópmyndin sem ljósmyndarinn ókunni tók af okkur
The photo from the unknown photographer who was rather shy and I had to crop the photo a little bit

Sólin skein við hvern sinn fingur og það gerðum við líka sem gerir 140 fingur auk sólarfingranna sem ég veit ekkert um hversu margir eru en eflaust fleiri en tveir. Við vorum því í góðum félagsskap þar sem við örkuðum af stað upp járnstigana sem komnir eru við Skógarfoss. Fyrirskipanir voru einfaldar. Hægt, hægara hægast. Anna Huld og Hjálmar líklega í broddi fylkingar að reyna að ráða við sig og gerðu það bara dægilega vel. Það komust sem sagt allir upp án þess að gera út af við sig.

Walking the Fimmvörðuháls, the mountain of five milestones. With friends from work and more people. We started 14 people at Skógarfoss.

Hvert moldarbarðið rekur annað á leiðinni upp á hálsinn
Once we had green country but it have been eaten!

Áfram var arkað og fyrir utan sólskinið var boðið upp á ýmis skemmtiatriði. HK bauð mér upp á Ridena drukk úr hitabrúsa með íbættu C vítamíni sem kallast fjörefni á íslensku. Er það innbyrt til að viðhalda lífsfjöri manns. Tókst það með miklum ágætum og bragðaist unaðs vel. Hæst bar samt í skemmtiatriðum þegar Árni Liljuvinur tók upp á því að skilja sólgleraugun sín sem kostuðu bara 10 þúskaddl eftir í fyrsta matarstoppinu. Ákvað hann að snúa við og sækja þau. Og um leið og hann var horfinn skokkandi niður eftir komu til okkar úgglendingar með gleraugun hans. Hann hljóp því langt yfir skammt! Þess utan var ég iðinn við að skálda upp eitthvað mismunandi gáfuleg nöfn á fossunum þarna í ánni. Klúðraði flottasta fossinum víst. Sagði að Króksfoss héti bara eitthvað sem ég væri í rugli með en sagði svo að einhver nafnlaus foss sem snýr í ranga átt væri Króksfoss. En manni fyrirgefst nú svona smávægilegur ruglingur alveg ætla ég að vona!

The waterfalls are beautuful I didn't take photos of all the waterfalls and they are 24 or even more. But I had some of them. Skálabrekkufoss? Gluggafoss - The waterfall with the window Króksfoss The canyon belove Króksfoss

Það var svo ekki ónýtt að horfa yfir á Eyjafjallajökul. Þar voru Pá og Rós að þvælast með útivistarliði til skrifelsis á meðan við Skýrrarar pjökkuðum okkur upp með Skógaánni. Gott veður þennan dag á öllum kollum. Alveg Edilons myndi einhver stagt hafa einhvern tíman.

We had this beautiful view over to the glacier Eyjafallajökull. I have been there twice but friends of mine were there on this same day now.

Það er þessi skáli. Svona hlutlaust nafn er "Neðri skáli" til spari er hann kallaður Baldvinsskáli en allir sem ég þekki kalla hann FúkkaBaldvinsskáli is the name of the hut but most people call it "Fúkki" and is because of the wet bad smelling air inside the hut

Fúkkinn lætur enn þá á sjá meira og meira. Gólffjalirnar virðast vera að þenjast út þannig að þær sperrast upp í loftið og myglan blasir við hvar vetna. Það er samt svo undarlegt að þegar maður kemur í slagveðursrigningu þá er hann hið ágætasta húsaskjól en þegar veðrið er svona meira edilons þá dettur engum í hug að fara þangað inn nema til að kanna aðstæður frekar skeptískur á hvort það sé yfir höfuð vogandi að fara þangað inn. En mér sýndist að það væri búið að gera einhvern nýjan kamar með Ferðafélagsmerki Gæðum jarðar virtist annars eitthvað vera misskipt þarna við Fúkkann. Við HK vorum eitthvað duglegri að drekka af vökvabirgðum okkar en að sækja þær í ána og bera með okkur. Vorum því orðin hálf vatnslítil. Aðrir áttu hins vegar þvílíkar alsgængtir að þeir opnuðu kaffihús úti undir vegg og áttu vatn í uppvask og hvaðeina. Svo þegar einvher ætlaði að hella teinu sínu þá var það hingað og ekki lengra og við fenguð einhvern drukk. Annars skondið að við vorum líklega þau einu sem voru í einhverju vatnshallæri en áttum líkleg að heita með svona að jafnaði mestu reynsluna.

The hut is worse every year I come there. In good weather no one wants to go inside but in bad weather it is well appreciated shelter. The coffe club was outside. I sometimes understand I have had some misunderstanding what those hiking tours are about when people bring equiopment to make cappucino coffee with stirred milk and everything. I actually missed it because I was in a rescue team for lost sunglasses but I could tell that coffee was just great!

Ég veit ekki alveg hvað nennan er mikil að skrifa endalaust og það á tveimur tungum. Verður nú skemmri skírn og hálsinn kláraður á einni tunugu þeirr sem tamari er. Bar reyndar helst til tíðinda hér að rétt áður en á há hálsinn kom var lækur drekkanlegur vel sem kom sér bara vel.


En svo var það skemmtilegast að eitt loforð var uppfyllt. En það var að veifa vinnufélaganum sem var forfallaður í Rússalandi að klílfa Elbrus. Tókum við okkur þrjú til á meðan HK festi atburðinn í núll og einn.



Á Hálsinum var síðan áfram auðvitað hið ágætasta veður. Var gengið áfram og niður Bröttufönn, um gatið fóru sumir á Heljarkambi á meðan aðrir héngu í keðjunum. Allir sluppu með skrekkinn og svo fóru sumir út á Heiðarhorn á Morinsheiðinni.

Og svo var farið um Kattarhryggi á meðan sólin bara hló að okkur!



Meiri myndir á Flickr

....

Það var badminmót

Síðasta föstudag

Og minn að skepöleggja eins og hann átti lífið að leysa. Hinn helmingurinn af nefndinni í útlandinu og Gunnsinn hættur og allt í voða. Reyndar Ingimar betri en enginn að redda öllu sem þurfti að redda. Skipulagning gekk ágætlega nema hvað... tvíliðaleikur í svona badmin kallar dálítið á það að keppendur séu til dæmis 16 eða 20. Það er ekkert rosaleg gaman að hafa keppendur 19. Sérstaklega er lítið gaman að komast að því að einn keppandinn ætlaði víst bara að skrá sig í tíma sem er á þriðjudaginn. HALLÓ!!! hann er síðan ekki búinn að skrá sig í þann tíma núna. En þetta reddaðist allt, þökk sé varamannaúrvalinu og Áslaug vann og allir voru rosalega sætir á myndunum sem HK tók af okkur!

....

Það ku vera heilsuátak...

Verð að blogga eitthvað um það sem er að gerast hjá manni.
Það er nebblega núna heilsuátak enn í fullum gangi. Ég skora bara fullt í því held ég. Búinn að spriklast á klósettinu (World Class = WC fyrir þá sem halda að ég hafi fengið í magann...) og svo var badmintonfélag Skýrrara með æfingahádegi í gær.

....

Tsja var langhjólað í dag!

Mart að gera í litlum bæ

Fór hjólandi í vinnuna eins og undanfarna daga en var núna með badmintonspaðann á böglaberaranum. Það var nebblega farið í badmin eftir vinnu og það auðvitað hjólandi. Þar reyndi Gunnsi að kenna mér hvernig skuli spilað og fékk ég ágæta æfingu í að taka á móti smassi og tapa. En reyndar tókst mér nú alltaf að hala inni eitthvað pínulítið af stigum.

Svo var hjólað til baka í vinnuna og ég tel þetta allt mér og mínu liði til tekna þó kannski sé það eitthvað umdeilanlegt. En svo hringdi HK og var komin á skrall á Arnarnes með samlennarakvinnum sínum. Það var þá farinn hinn mestherjarins hjólatúr. Út í Nauthólsvík, Kópavpog vestur fyrir all saman meðfram sjónum og svo á Arnarnesið. Ekki leiðinleg leið þar og svo verður eiginlega að játast að götuhjólastígayfirvöld borgarinnar og nágrannabæjanna fá smá prik. Það var meira að segja skilti á hjólastíg sem á stóð Kópivogur. Þetta er kannski bara allt að koma hjá þeim blesuðum og eitthvað aðeins til af þessum stígum sem þeir guma af á kortinu!

....

Tsja var fjarið í Esjugöngutúlul í gælul

Svona smá skringíska í tilefni dagsins

En það var farin Esjuganga ein ágætust í gærkvöldi til undrabúnings Hvannadalshnjúksins um aðra helgi. Það mætti svona helmingurinn og sá helmingurinn komst allur upp. Veitki hvort þetta var í raun og veru einhver testosterons keppni en það stóðu sig að minnsta kosti allir ágætlega í þessu og komust upp að steini á innan við klukkutímanum og upp að útsýnisskífu á innan við 75 mínútunum sem einhver hugsaði einhvern tíman að mætti miða við.

Kannski hefði samt verið betra að miða við 60 mínúturnar. Svona aðallega af því að þá þyrfti enginn af þessum Esjubrölturum að fara á Hvannann nema kannski Gunnsi sem náði þessu á 59 mínútum með því að villast í klettunum samt. En það er ekkert að marka því hann var í hlauparaskóm og hlauparagalla með drykkjarbelti og hver veit hvað!


En svo líka svona af því að það er tilefni til: Til hamingju Ragnhildur og Kristján!

....

Frækiferð var farin hin mesta

Sem er í frásögur færandi

Hvað er hroðalegra en að vera vakinn af vekjaraklukkuóféti klukkan sex að morgni... nema ef vera skyldi að vakningin væri á laugardagsmorgni. Já, það er margt sjálfskaparvítið sem maður kemur sér í.

Það skyldi mætt á ónefndarn stað klukkan 7:00 hvorki meira né minna og til að það tækist var klukkan stillt á 6:00 en þar sem letinginn hann ég lá í rúminu þangað til tíumínutúryfirsex eitthvað þá mætti maður auðvitað aðeins of seint. En það var nú samt allt í lagi þar sem einhverjir aðrir innan fjölskyldunnar voru enn slakari við að mæta á tilsettum tíma.

Það var enn beygur í manni og manns konu eftir útafakstur seinustu helgar þegar Cesari leiddist að aka á vegum og ákvað upp á sitt einsdæmi að kanna vegkantinn. Til að minnka líkur á stórslysum var úðað tjöruleysi á hjólbarða og svo var haldið af stað yfir ísilagða Hellingsheiðina í skafrenningsbyl. Cesar fór nú hálfpartinn bara fetið og slapp til því hann var fyrstu í halarófu hinna þriggja.

Svo fór þetta hvíta vaxandi en áfram var halt. Fyrirheitna landið var enn langt undan og svo fór að hvessa og svo var komið rok. Lýst var frati á lokaðar sjoppur suðurlandsins og hvergi neinn drukk að fá. Á skógum var spáð í spilin og nokk ljóst að fyrirheitnalandið á Sólheimajökli væri nokkuð snjói hulið en samt var haldið áfram.

þar var allt á kafi í snjó og eftir engan barning var hætti við og plani A breytt í plan B sem breyttist loks í plan C þegar öll hersingin fór í Fellsmörk.

Þar var líka snjór en þar var hægt að fá sér kaffi og það var gert stórsvikalaust. Og að endingu farið upp á heiði eða þannig einhvern veginn.....

....