Rabbarbarasulta með trjágreinum

Það var um helgina að ég fékk þá flugu í höfuðið að það væri hægt að gera rabbarbarasultu og jafnvel berjasultu einnar hendi. En ég greip í eitthvað tómt úti í garði. Rabbarbarinn hafði ekki vaxið mikið frá því ég tók hann allan um mitt sumar og berin... já verði fuglunum að góðu - þeir hljóta að hafa fengið skitu. Ég fír í víking á Uarðarstekk en þar var sama sagan. Sólberin sem ég fann voru góð, öll fimm berin sem ég át og geri ráð fyrir að sjötta berið sem ég ekki bara tíndi heldur líka týndi hefði eflaust verið gott líka. En mamman manns hafði ráð undir rifi hverju. Við fórum á mánudag í víking í Skammadal hvar hún gamall refur í kartöfflurækt þar vissi um yfirgefna rabbarbarahnausa sem við sóttum í. Það var því fullt af rabbarbara til að gera eitthvað úr - og svo jú, ég var með eitthvað smáræði af rifsberjum.

Núna í kvöld var svo lagt í sultugerð. það var saxaður rabbarbari og berjunum hent í pott. Bæt líka við eitthvað af frosnum rifsberjum frá í fyrra. Einhver rosalega náttúrulegur hrásykur settur í svipuiðu magni með. Látið malla í hvað... svona klukkutíma. Á meðan soðnar og bakaðar krukkur. Brunsaár á höndum við að koma herlegheitunum í. Veit ekki hvort seigjan í þessu fer til fjandans eins og sultan sem var gerð í sumar en það kemur í ljós. Notaðar frekar fleiri litlar krukkur en færri stórar eins og í sumar. Þetta lítur reyndar bara nokkuð vel út en samt dálítill galli að eitthvað af stilkunum af rifsberjunum voru eitthvað trénaðir og linuðust í raun ekki neitt við suðuna og eru eins og einhverjar skrambans trjágreinar í sultunni. Átti ég kannski að reyna að veiða þá úr... það hefði aldrei verið séns. En sultan er í öllu falli góð á bragðið - og kannski ekkert slæmt að það séu smá trefjar í henni. ......

Lasagna

Eldamennska telst eiginlega til tíðinda

Það var eldað lasagna núna áðan. Reyndar er ekki enn alveg vitað hversu gott eða vont það er en ef miðað er við reynsluna þá er það vel ætt. Svo undarlegt sem það er þá er þetta þriðja bloggfærslan sem ég minnist eitthvað á þennan ítalska eðalmat.

Einhvern tíman í nóvember á síðasta ári var eldað lasagna á Laugaveginum. Svo var eldað lasagna fyrir martlöngu og þar var reyndar uppskriftina að finna. En þetta var víst líka í nóvember ... hmmm ... en það var 2003... mikið svaðalega hlýtur að vera langt síðan!

....

Pizzan var fín

Bauð heim til mín í pizzu a la moi í kvöld. Ekki slæmt. Eftir að hafa farið að púla í World Class. Mætti stelpunni sem ég vildi að væri skotin í mér á leiðinni þangað. En hún var líklega bara að keyra heim til sín úr vinnuni og sá mig ekki einu sinni. Ekki frekar en ég væri hvergi til. Hljóp svona smá. Sá minn forstjóra fara þar líka hamförum á hlaupabrettinu. Bara nokkið góður. Sýndist hann hlaupa á svaka fart.

Synti síðan út um alla laug og allan pott enda orðinn almenniléga sjáandi í lauginni. Alveg ótrúlega flott að gára vatnið þegar það lítur út eins og málverk. Ætti kannski að láta af gleraugnaslap mínum og fara í svona aðgerð eins og sumir sem ég þekki hafa farið í með góðum árangri. Var hent uppúr heitapottinum eftir að hafa synt hann með bægslagangi fram og til baka. Vörðurinn kom alveg brjálaður og skipaði mér uppúr ásamt þremur öðrum. Allir sendir beina leið í kalda sturtu. [nei auðvitað ara djók] Nema ég sem þurfti að ganga heljarmennabrautina til baka í WorldClass. Mikið svakalega var hún köld.

Eldaði síðan dýrindis pizzu fyrir Ralldiggni og Kidda og síðan líka Gúnnan sem kom ekki fyrr en eftir dúk og disk reyndar og fór ekki fyrr en enn seinna. Gaman að því.

Fyrir forvitna um mína eðlu matargerð þá var pizzadeigið einhvernveginn svona:

Fjögurhundruð g hveiti
Ein&hálf tsk salt
Ein tks sykur
Tvær tks olia
Tveir dl vatn
Einn dl mjólk
Eitt ger af bréfi

Vokvadódið hitað upp í svona 35-40°C
Öllu hrært saman og hnoðað deig.
Sett út á tvær plötur og eitthvað dómatsósujukk sett þar ofaná.

Síðan Steiktur kjúklingur og ristaðar furuhnetur á aðra
en fullt af skinku [svona gúrme sem maður sker niður sjálfur eftir smekk] og beikoni á hina
Og síðan tómatar, paprkikur, Gaudaostur, Gullostur, Kreolakrydd, Oregano Krydd, Sveppir, kapers, svartar ólívur, svartur pipar, paprikukrydd og kannski eitthvað sem ég man ekki sett þarna ofaná í massavís á þær báðar. Að hluta til steikt áður en surtað út á pizzurnar.

Skolað síðan niður með kóki og góðum slurk af rauðvíni. Nammi nammi namm!!!!

Þrátt fyrir góða tilburði þá varð nú samt afgangur af herlegheitunum.
Ætti kannski að gera alvöru úr því sem var stungið uppá að fara með afganginn í vinnuna og gefa Tobbu sem var eitthvað að kvarta yfir því að fá ekkert af mínum ærlegu veitingum. Ætti kannski bara frekar að bjóða henni og öllum hinum í mat. Það væri nú ærlegt!

Matarblogg

Einhvern tíman var ég beðinn um að skrifa aftur matarblogg. Þetta er nú reyndar í styttra lagi en þar sem karl faðir minn er núna sjókonuekkill þá ætla ég að bjóða honum upp á þetta í kvöld! Já hann er víst sá eini tiltækilegur þegar allir eru upp um fjöll og fyrnindi að skoða vatnafar, að djamma í Köben eða úti á sjó. Auglýst er eftir einhverjum fleiri lysthafendum til að koma í mat, það verður örugglega nóg til handa svona 4-5!

Reyndar mun ég líklega sleppa þessum kúrbít, bæta við risasveppum og papriku og var auk þess að hugsa um að malla með þessu einhvern suðrænan ávöxt ættaðan frá Asíu held ég sem ég man ekki einu sinni hvað heitir. Já og náttúrlega eitthvað fjölbreyttara krydd heldur en uppskriftin stingur uppá og reyndar aðeins meira úrval af hvítlauk.

En verður örglega rosa gott!