Showing posts with label ADHD. Show all posts
Showing posts with label ADHD. Show all posts

Tuesday, November 19, 2024

Að vera með ADHD eða að vera ekki með ADHD

Ég eiginlega veit ekki alveg hvenær ég komst grjóthart á þá skoðun að ég væri með ADHD... kannski hef ég alltaf vitað það.

Ég hafði líklega mest grínast með það inni í hausnum á mér að ég væri með eitthvað ADHD en ekki alveg tekið sjálfan mig trúanlega með það. Einhvern veginn t.d. stóð ég í þeirri trú að fólk með ADHD hefði átt við námsörðugleika að stríða og verið svona krakkarnir sem voru aldrei til friðs í skólanum. Ég var hins vegar alltaf frekar rólega týpan... eða það fannst mér... og líklegast hef ég rétt fyrir mér í því. Svo var það konan sem var ráðherra sem uppljóstraði því að hún hefði verið greind með ADHD á fullorðinsárum og ég tengdi eitthvað aðeins meira við hana. Svo einhvern tíman var ég eitthvað að þvæælast á Instragram og skoða taggaðar myndir með introvertum sem ég taldi mig vera en sá að ég er alveg rosalega lítið alvöru introvert... reyndar ekkert endilega extróvert heldur. En þá bara BINGÓ það voru færslur taggaðar með ADHD og það var bara nokkurn veginn lýsing á sjálfum mér.

Einkenning svona nokkurn veginn þannig að ég tikka í boxið:

  • Rólega týpan í skóla sem fór dálítið lítið fyrir.
  • Gaurinn sem fór oft að gera eitthvað allt annað þegar hann átti að vera að gera eitthvað rosalega mikilvægt... eins og t.d. læra fyrir próf, þá voru bara teknar framköllunartarnir í myrkraherbergi eða ég fann einvherjar rosalega merkilegar bækur sem ég varð að lesa... eða þegar ég er að skrifa þetta þá eru tvö mjög mikilvæg verkefni sem ég þarf að klára á morgun... annað um hádegi og hitt um kvöldið... en nei ég er ekki að vinna það núna komið undir miðnætti.
  • Miklir hæfileikar og geta til að gera áætlanir og plön en gjörsamlega vonlaus að fara eftir þeim.
  • Með áætlanir og plön... þá verð ég að hafa plan þannig að eitthvað gerist en að ég geri það sem stendur á planinu það er ekki að fara að gerast.
  • Íbúðin mín eiginlega fullkomið mess.
  • Á alveg ofboðslega erfitt með að klára verkefni.
  • Fæ endalausar hugmyndir... a.m.k. fæ ég meira af hugmyndum en flestir held ég.
  • Tala annað hvort allt of mikið eða allt of lítið.
  • Á ekkert rosalega auðvelt með að vera kjurr.
  • Naga neglurnar og mun líklega aldrei geta hætt því.

Hyperfocus
En það fylgir þessu líka hyperfókus. Ef það er eitthvað sem á allan hugann þá kemst eiginlega ekkert annað að og ég get afkastað alveg óstjórnlega - eða það finnst mér a.m.k. sjálfum. Svona eins og ég er t.d. í núna að það ver verkefni sem hefur ekkert gengið í heilt ár og ég þarf að gera grein fyrir því um hádegi á morgun og e.t.v. þá næ ég hyperfocus í fyrramálið og geri þá allt sem gera þarf.

Og svo e.t.v það sem er eiginlega rosalegast að starfsferillinn minn gengur eiginlega út á ADHD líka. Það sem ég hef fengist við er að búa til skipulag annað hvort fyrir sjálfan mig eða fyrir aðra til að fara eftir.

Svo það sem fer kannski mest taugarnar á mér er að þegar ég impra eitthvað á þessu þá annað hvort fæ ég framan í mig að það séu allir með ADHD eða ég fæ spurninguna hvort ég ætli þá að fara að éta amfetamín.

Það stendur ekkert til að fara á nein lyf held ég úr þessu.

Svo hins vegar líka... a.m.k. tvisvar hef ég fengið hérumbil greiningu. Hjúkrunarfærðingur sem var að þælast í einhverri ferð sem ég var í... var alveg með það að hreinu að ég væri augljóslega með ADHG og önnur kona sem ég hef líka verið að þvælast með, þekkir ADHD úr sinni fjölskyldu, einvherjir með ADHD greiningu og segir að ég sé bara alveg eins og þeir sem eru með ADHD.

En ekki veit ég alveg af hverju ég er að skrifa þetta eða fyrir hverja eða hvern... líklega bara fyrir sjálfan mig.

Saturday, October 05, 2024

Ertu búinn að læsa bílnum... er afturhlerinn lokaður?

20241005_080233Þarf eitthvað að loka?

Það er þegar maður er að fara að gæda... einhhvern tímann þá var rútan lögð af stað þegar einn góður farþegi hrópaði upp hvort það gæti verið að einhver ætti eftir að loka bílnum sínum... og það var auðvitað ég sem átti þann bíl.

Það er a.m.k. ein góð kona með í ferðunum sem er farin að passa uppá mig pog spyr... dálítið til að stríða mér hvort ég sé búinn að loka afturhleranum á bílnum mínum... en þegar farið var í burjun október níuna þá var hún ekki með og því fór næstum því sem fór. Ég reyndar fattaði þetta rétt áður en rútan lagði af stað en það var líklega bara út af því að mig vantaði kaffibollann sem var þarna tilbúinn handa mér.

ADHD eða ekki... ég veit ekki... en það lendir mér vitanlega enginn annar í þessu... a.m.k. ekki svona oft eins og ég! Ég reyndar er með það hlutverk að þurfa að passa uppá flest í þessum ferðum þannig að ég er svo sem líklegur til að gleyma svona aukaverkum eins og að loka bílnum... en þetta er auðvitað ekki alveg eðlilegt!

Sú sem passar þarna uppá mig held ég reyndar að þekki eitthvað dálítið til ADHD.
----------------------
Ekki skráð neitt svo löngu seinnia... bara 28. október

Monday, June 24, 2024

Átti eitthvað að fara inn í ísskáp?

20240624_150339 copy

Þetta kemur eflauast fyrir alla.

Þennan dag var það líklegast þannig að um um átta leitið var verið að fá sér kaffi og ristað brauð... svo var eitthvað snövlað heima... eflaust ekki neitt... kominn í vinnuna kl. 9:30 ... kominn heim upp úr hádegi... ekkert að muna eftir neinu fyrr en þá um kl. 16 þegar ég fór af stað suður í Hafnarfjörð til að sækja bíl á verkstæði... þurfti þá að fara fram í eldhús og þar beið mín volg mjólk, bráðið smjör og harðnaður ostur!

Eitthvað tengt ADHD... gæti það verið?
----------------------
Sett inn eftir dúk og disk, 28. október 2024

Tuesday, June 11, 2024

Það er þetta með bensínlokið

20240611_220523Hefur gerst oftar en einu sinni!

Það þarf að taka bensín... það er bara sjálfsafgreiðsla... það er staðið við dæluna og beðið meðan hún gengur... ég læt bara dæluna ganga og svo heyrist klikk í dælunni... tankurinn fullur. Nú er best að koma sér af stað.

Ég lofa guð að ég hef þó alltaf munað eftir að ganga frá dælunni á sinn stað en ekki bara ekið af stað. En sem sagt... þegar búið er að ganga frá dælustútnum á sinn stað þá kemst ekkert annað að en að drífa sig áfram í allt það sem ég ætla að gera allt í einu.

Þetta skiptið áttaði ég mig reyndar mjög fljótt á þessu og gat stoppað til að laga þetta. Einhvern tímann áður þegar þetta gerðist þá ók ég heim og fór bara að sofa. Daginn eftir var ég að keyra upp Ártúnsbrekkuna og fór þá að heura eitthvað hljóð eins og eitthvað væri að slást til... sá þá bensínlokið ver að sveiflast í hliðarspeglinum. Ekki gott að stoppa þarna í Ártúnsbrekkunni en ég eitthvað á leið upp Heiðmörk eða álíka þannig að þar væri einfalt að loka þessu. Og ég skokkaði eða hvað það var og ég keyrði heim aftur... og þá var bara komið að því að muna eftir að loka þessum fjárans bensíntanki!

Eitthvað tengt ADHD... gæti það verið?
----------------------
Sett inn eftir dúk og disk... 28. október 2024

Wednesday, November 22, 2023

Að geta ekki klárað báðar skálmar

20231122_105454_2

Ég veit ekki hversu almennt þetta er en það gerist helst til of oft hjá mér að þegar ég er að fara í skó og hef haft brotið upp á skálmarnar... þá ætla ég að færa skálmarnar niður... þetta er flókið og krefst einbeitingar. Einn skór... reima... bretta niður skálm... annar skór... reima... drífa sig af stað!

Þetta er alls ekki einhverfu neitt... ég ætla alls ekki að vera með skálmarnar svona... ég bara næ ekki að hafa einbeitinguna í þær báðar!

Eitthvað tengt ADHD... gæti það verið?
----------------------
Skráð inn eftir dúk og disk meira en ári seinna... 28. október 2024
----------------------
Og síðan þegar ég var búinn að skrifa þetta inn, næstum ári eftir að ég tók myndina af skálminni... þá tók ég eftir að ég er engu skárri núna... helsti munurinn kannski að það er hin skálmin sem er núna uppi... kenningin annars er þá sú að núna bar ég að bretta upp á skálmnarnar og náði bara að gera það við aðra skálmina! 20241028_213818_