Björgunarleikar á Egilsstöðum

Langt um liðið frá seinasta pósti en það er þannig að stundum gerir maður eitthvað örlítið skemmtilegt eins og t.d. að fara á Björgunarleika Landsbjargar sem voru á Egilsstöðum. Var þar í eðalfínu liði HSSR sem við kölluðum Hvolpasveit enda óttalegir hvolpar. Eitt af verkefnunum var að stökkva ofan í Eyvindarána af gömlu brúnni. Reyndar bara tveir sem stukku í keppninni en við hin mönnuðum okkur upp í að hoppa eftirá. Ekki alveg það auðveldasta sem ég hef gert fyrir sálartetrið að láta sig gossa þarna niður. Videó bæði á þeim ofurhraða sem ég húrraði þarna niður og svo annað sem sýnir þetta aðeins rólegar!

• https://youtu.be/waA8ItS5Irs
• https://youtu.be/PUrsif5j2I4 (slow-motion)

Bæði videóin eru drónavídeó sem Óli Jón Jónsson tók af okkur.
Svo má líka koma fram að okkur gekk alveg sérdeilis vel á Björgunarleikunum og skv. stigagjöf lentum við í 6 sæti af líklega 15 liðum.

Ég var annars ekki alveg einhamur í þessari ferð og var með racerinn með mér og fór tvo sæmilega hjólatúra um 20 km inn með Lagarfljóti. Reyndar óttalegt rok þarna í sólinni.

Landmannalaugar á skíðum helgina 11-12 febrúar

Það var farið skíðandi í Landmannalaugar með HSSR. Einhvers konar endurtekning af afar vel heppnaðir ferð líklega fyrir þremur árum. Ekki margir samt sem fóru í báðar ferðirnar. Bara ég sjákfur og Christina. Þessi var aðeins öðru vísi fyrir það að fyrir þremur árum var Jóhannes Berg í hlutverki bílstjóra og keyrði á Ásnum inn að Sigöldu. Hann ákvað svo að slást bara í hópinn og þreytti frumraun sína á gönguskíðum á göngunni inn í Laugar. Gekk bara vel. Núna var farið úr bænum á teimur jeppum og fóru þeir inn í Laugar trússandi fyrir okkur og einnig til halds, strausts og öryggis.

Í Laugum stóð Sigga fyrir því að eldaður var dýrindis matur. Læri með öllu því meðlæti sem einhverjum hafði einhvern tímann dottið í hug að væri hægt að gera sér að góðu. Svo var auðvitað farið í laugina.

Bilanavesen var reyndar að hrjá jeppana þar sem það hafði brotnað öxull í þeim stærri. Viðgerð reynd í Búrfelli um kvöldið með varahlutum Kindilsmanna sem voru þarna líka en öxull ekki að passa.

Daginn eftir var haldið áleiðis í Dómadal. Bílarnir komu á móti okkur þar sem ekki varð komist upp á Dómadals með bilaðan öxul.

Meiri myndir á Flickr t.d. hér.

......

Þríhnúkahellirinn og eithvað fleira

Til að ná öllum hellinum þurfti ekkert minna en fiskaugalinsu - eða kanski frekar maður segi, ekkert meira. Sem sagt ein af frekar fáum myndum sem ég á úr ferðinni.

Það var hópeflist í björgunarsveitinni minni um síðustu helgi. Farið í Þríhnúkahellinn. Auðvitað mjög gaman en samt dálítið súrt. Ég á öxlinni gat ekkert farið þar sem ég vildi og það endaði með því að einn félaginn varð svo elskulegur að halda á myndavélinni fyrir mig. Hann svo bara fór og skildi mig eftir myndavélalausann þannig að myndatökur mínar urðu eitthvað af skornum skammti. Eiginlga verulega fúlt. Hellaskoðunin var síðan dálítið þannig að það var líklega svo margt að skoða að ég bara snérist í hringi og sá ekki neitt.

Grill Svörtu svipunnar á eftir klikkaði ekki og það var bara gaman. Hópeflið reyndar ekkert alveg fullkomlega að gera sig þar sem maður var nú mest að spjalla við fólkið sem maður þekkir hvort sem er mest en það bættist einn ágætur vinur við á Fésbók eftir þetta. Örugglega skemmtilegur vinur, en hvað veit maður! Reyndar frekar áhugaverð manneskja sem væri gaman að kynnast meira.

Handleggurinn er síðan í áttina réttu. Fer reyndar ekki nándar nærri alla leið upp en ég er búinn að prófa að hjóla og get það - þó ekkert mikið meira en svo.

Fékk borð til að sitja við í Öskju Háskólans. Veit annars ekki hvenær ég á að nota það borð. Búinn að hafa það í heila viku en ekki enn farinn að nota það. Hef ekki einu sinni sest við það ennþá, vona að ég muni hvar það er!

Á fjöllum með nýliðum HSSR í jómfrúarferð

Séð yfir hólinn þar sem föndurhofnið og fólkið sem fékk að vera með þeim var að stjórna sigi og línugöngu

Það var farið á fjöll og ekki í fyrsta skipti. Núna var skipulögð jómfrúarferð nýliða 1 í HSSR. Ferðin gekk að mörgum leiti rosalega vel og mikið gengið í djúpum snjó. Ég var lausríðandi um svæðið á meðan leiðbeinendur vor með fasta pósta til að sjá um og svo voru nýliðarnir að ganga þar á milli. Snjórinn kom mér ofboðslega á óvart. Tinni og Magnús Hlinur höfðu farið könnunarleiðangur helgina áður og þá var enginn samfelldur snjór á svæðinu. Núna var hann hins vegar að lágmarki í hné og sums staðar sökk ég upp að mitti. Held ég hafi nær aldrei gengið jafn mikið í jafn erfiðri færð... nema kannski á Fimmvörðhálsi í froststillu snemma árs 2005.

Alls konar púsl fór þess vegna af stað til að stytta leiðirnar og tókst það þannig séð ágætlega og allir fóri í alla pósta sem höfðu verið settir upp.

Svo var skemmtilegur metnaðurinn hjá sumum þarna að það var stanslaust veisluborð i föndurhorninu. Þegar ég kom þangað fyrst var mér boðið upp á jarðarber - eða kannski frekar að ég stalst í þau hjá þeim þar sem þau áttu víst að vera partur af eftirrétinum. Svo þegar ég kom til þeirra seinna sinnið þá var boðið upp á pulsur með sinnepi og ég fékk meira að segja rjóma með! Takk fyrir mig strákar ef þið villist inná að lesa bloggið mitt einhvern tíman.

Það sem mér er samt kannski eftirminnilegast er snjóflóðaatvkið. Við voum eitthvað frekar kærulaus og höfðum æfingar í ísaxarbremsu í brattri brekku með snjó og í slíkum brekkum er oftar en ekki einhver hætta á snjóflóðum, sérstaklega ef það hefur verið að snjóa. Eftir að hafa verið í brattri brekkunni góða stund kvað við brestur og við fundum hvernig flekinn sem við vorum á haggaðist. Hann fór nú samt ekki lengra en svo a það var ekki neinn sæens að sjá hvar hann hafði hreyfst, engin misfella sást eftir á. Mér finnst líklegast reyndar að eitthvað millilag hafi gefið sig og flekinn hafi farið lóðrétt niður á það en samt erfitt að segja. En við vorum frekar fljót að koma okkur á öruggara svæði. En núna veit ég hvað gerist á fyrstu sekúndunni sem líklega flekaflóð fer af stað.

Svæðið þar sem snjóflóðabresturinn hafði átt sér stað. Við höfðum verið þar sem mestu förin eru. Áður hafði einn nýliðahópurinn þverað alla hlíðina.

En núna á ég víst að vera að undirbúa fyrirlestur um árstíðabundanar jarðskorpuhreyfingar þannig að það er best að hætta þessu skrifelsi og snúa sér að öðru.

Æfing í fjallabjörgun en bara ljósmyndun hjá sumum

Örlítið mismunandi faglega útfærð björgun. Örn á myndinn lengst til hægr hangir bara rænulítill við hliðina á björgunarmanninum... ekki alveg viss um hversu gæfulegt það er á meðan Brynjar lengst til vinstri er alveg með þetta þar sem hann bjargar Bjarka.

Það var æfing í fallabjörgun í vikunni þar sem þremur nýliðum sem héngu uppi í klettum í Stardal var bjargað niður. Ég reyndar bara á myndavélinni og æfði mig ekki mikið. Hefði nú eiginlega haft betra af því að æfa mig almennilega þarna. Þetta var gaman á sinn hátt en alveg kristaltært að ef ég ætla eitthvað að gera með fjallabjörgun þá þarf ég að fara að læra eitthvað af viti um þessa endalausu línuvinnu. Veit ekki hvað ég ætla að gera með það. Var eiginlega alveg hræðilega mikið úti á þekju þarna og tókst að fara í klifurbeltið á röngunni. En myndirnar mínar voru held ég ásættanlegar og eru hér.

Annars dálítið sérstakt hvað þeir sem sem sigu niður náðu misjöfnum tökum á björguninni. Á meðan Bjarki er í fanginu á Brynjari lengst til vinstri þá er Örn hangandi eins og illa gerður hlutur fyrir neðan Magnús sem er að bjarga honum. En í öllu falli þá komust allir niður lifandi!

Er annars að reyna að lesa greinar um árstíðabundnar jarðskorpuhreyfingar vegna snjóálags. Dálítið vel athyglisvert sem er þar á ferð en hef einhverja 10 daga eða svo til að klára fyrirlestur og fleira um það. Svo á eftir væntanlega er Fellsmörk á dagskrá þar sem verkefnið er meðal annars að sækja linsu sem gleymdist þar síðast!

Brynjar sígur fram af þrítugum hamrinum undir vökulu auga Danna til bjargar Bjarka.

Helsærður eftir fjallgöngu...

... eða reyndar bara hælsærður

Það sem var gengið. Rauði ferillinn er trackið sem kom úr GPS tækinu mínu en hinn ferillinn er einhver önnur slóð sem ég fann á internetinu og er líklega leiðin sem snjóbíllinn er vanur að fara þarna upp

Almenn páskaferð HSSR varð bara ein þetta árið. Það var farið á Snæfellsjökul og dagurinn vandlega valinn þannig að skyggni yrði ekkert og ekkert nema helvítis rok á fjallinu! Það var reyndar meinleysisveður þegar lagt var af stað en það hvessti eftir því sem ofar dró. Mættum vélsleðamönnum frá þeim sem eru vanir að rúnta með túrhesta þarna upp á jökulinn. Þeir sögðu aðstæður vera afleitar eða hafa verið það daginn áður. Jökullinn eitt klakastykki og erfiður yfirferðar. Ekki neitt harðfenni heldur bara klaki.

Fyrsta pása eða svo á meðan veðrið var meinleysislegt

Við höfðum auðvitað ekki neinn sérstakan áhuga á því að elta snjóbílasóð og fórum okkar eigin leiðir áleiðs upp. Þar var boðið upp á góðan hliðarhalla og á köflum einhverja snjóflóðahættu en samt allt innan marka. Það hvessti alltaf meira og meira og varð svo að lokum skítkalt. Klakinn var hins vegar næstum alla leið upp hulinn góðu snjólagi sme hafði komið líklega nóttina áður. Það brást svo rétt fyrir neðan þúfurnar og varð það til þess að snúið var við. Þetta átti víst eftir allt saman mestmegnis að vera skemmtiferð en ekki bara æfing í að ganga á skíðum eða ekki skíðum upp brekku í vondu veðri án þess að sjá nokkurn skapaðan hlut. En jú, þetta endaði á að vera hvort tveggja!

Hressa liðið sem skildi okkur hin eftir á leiðinni niður!

Niðurferðin gekk að sjálfsögðu bara vel og var skíðað af kappi. Reyndar dálítið eftir búnaði og getu hvers og eins. Margir voru á fjallaskíðum og kunnu með þau að fara. Það var aðallega hressa liðið sem skildi okkur hin eftir. Svo voru aðrir eins og undirritaður sem hafði ekki stigið á svigskíði í heilt ár og var einhvern veginn á dularfullan hátt kominn í plógskíðabeygjustílinn! Aðrir voru á gönguskíðum og var hver með sinn stíl en skinnastíllinn var vinsæll í efri hluta fjallsins þar sem brattinn var meiri. Nú og svo mátti líka alveg vera gangandi þarna líka. Sem sagt allt leyfilegt á fjöllum!

Er ekki lengur á vaktinni

Hálendisvaktinni minni lokið að sinni

Kristjón, Lambi, óli Jón og Eirasi sjálfur í Dreka fyrir framan Reyk 2 og Hötturinn í baksýn - Mynd sem Óli Jón tók en tekin af Landsbjargarvefnum

Búinn að vera á hálendisvaktinni norðan Vatnajökuls. Verulega fróðlegt. Hef aldreigi farið þannig áður og var náttúrlega bara snilld þó það gengi á ýmsu. Flest ef ekki öll viðfangsefnin sem hægt er að tala um snérust um bilaða bíla og oftar en ekki var það okkar eigin bíll. Að einhverju leyti tengt bíltúr hópsins á undan um Gæsavatnaleið hvar vel var sprett úr spori.

En ósköpin hjá okkur hófust á malbikinu rétt austan við Kröflu þar sem dekkjaviðgerð gaf sig. Það var svo sem allt í lagi fyrir utan að dekkið var svo illa farið að við gátum ekki gert við og fyrir utan að dekkið sem við fengum að láni fyrst passaði ekki undir og fyrir utan að veggkanturinn gaf sig þannig að bíllinn rann út af fyrir utan að við þurftum kranabíl til að koma bílnum aftur inná og fyrir utan að eftirköstin urðu t.d. þau að allir felguboltarnir slitnuðu hægt og rólega dagana á eftir. Við sluppum þó við þau ósköp að missa dekkið undan inn við Öskju sem hefði getað gerst með smá meiri óheppni.

Mývetningar mættir á staðinn með kranabíl til að tjakka upp og koma bílnum inn á veginn

Það var svo sem ekkert að ástæðulausu að ég valdi hálendisvakt núna til að fara. Það var farið á hálendið norðan Vatnajökuls. Svona staður sem er og verður alltaf mér í huga. Það eru víst komin 6 ár síðan ég eyddi góðum hluta sumarsins þarna og það var einhver hellingur af minningum út um allt. Verulega gaman að sjá myndirnar mínar ennþá þarna uppi á vegg. Eins og vatnslitamyndina í Strýtu af Strýtu og Herðubreið sem ég málaði eitthvert kvöldið í Strýtu. Hildur Landvörður mundi eftir mér og svo var Hrönn þarna líka. Undarlegt hvernig lífið breytist einhvern veginn í bara einhverjar áttir án þess að maður átti sig við eða ráði við nokkuð.

Eygló landvörður hellir eðalbrugguðu te í krús handa mér og Lamba

Það var farið út um allt svona þegar við sluppum úr dekkjaviðgerðum okkar eigin og einhverra bílaleigubíla út um allt. Fórum í Kverkfjöll og í Hvannalindir. Þar gaf Eygló landvörður okkur hvítt eðalbruggað te og ekki síðra kaffi. Ég fékk te og kaffi ást á henni með það sama og Óli heillaðist upp úr skónum. Það var allt saman bara gaman. Svo hittum við líka Hönnu Kötu sem var á leiðinni í Hvannalindir með stelpunin sinni sem er alveg eins og Davíð en heitir eins og memó og pabbi HK þ.e. Þórhildur og svo Jökla til að hafa þetta almennilegt fjallkonunafn.

...

Fjallabak

Lúxustrússferð HSSR

Hópurinn allur við Hvanngil - hægt að smella á myndina til að fá hana í fullri upplausn

......

......

Sólheimajökull á sunnudegi

Fjallahópur HSSR

Það var farin ein stórgóð æfingaferð. Prófaðar tryggingar, dobblanir og smá ísklifurbrölt. Þarna á myndinni er mar að koma upp úr einhverjum hérumbil 20m djúpum risasvelg. Auðvelt klifur en ég hálf handónítur í höndunum samt. Núna nokkrum dögum seinna með harðsperrur í maganum af öllum stöðum!

Eyjafjallajökull á öðrum degi páska

Það var gengið á Eyjafjallajökul, Skerjaleið á öðrum degi páska þetta árið. Þetta var Hjálparsveitar skáta í Reykjavík ferð sem ég var að standa fyrir sem umsjónarkarl dagskrár sveitarinnar. Var reyndar plan bé og hálft þar sem upphaflega hafði ég nú ekki haft rænu á að hafa neitt á dagskrá en svo var hint um að það Dórinn væri meira en til í að fara með fólk í nokkurra daga snjóbílaferð og þannig ferð því sett á dagskrá. Segjum að það hafi verið plan A. Síðan voru skráningar eitthvað frekar mjög dræmar og því var gert plan B sem voru 3 toppagöngur skíðandi eða gangandi. Tindfjöll, Snæfellsjökull og Eyjafjallajökull. Tindfjöll á skírdegi féllu niður út af veðri og reyndar ekkert of mikilli þátttöku. Snæfellsjökull var farinn á föstudeginum langa í frekar hvössu veðri og svo átti að fara á Eyjafjallajökul á laugareginum. Það var hins vegar óttaleg súldarspá og niðurstaðan sú að fresta fram á annan dag páska þegar von var á betra veðri sem raunin varð. Veðrið reyndar fór langt fram úr öllum spám verð ég að segja!

I went hiking to the famous volcano Eyjafjallajökull last Monday – Easter Monday. It was a tour with my rescue team HSSR but I was kind of responsible for the tour because as I’m taking care of the rescue teams schedule this year and that tour was part of that schedule. It was actually some kind of a part B or even plan C because the first plan was to go on our snowmobile somewhere else but not so many seemed to want to go there. Then we made the decision for some hiking and this was a part of it. The first plan B was to go on Saturday but since the weather wasn’t so good on Saturday we decided to go on Monday instead and that was the good decision. The weather was just great!

Það var gengin Skerjaleið. Mikið magn af GPS tröckum með í för og gerði ég ráð fyrir að fá að fara eitthvað öðru visí Skerjaleið en ég hef farið áður. En þegar á hólminn kom hafði enginn í hópnum farið áður þessar aðrar leiðir en við sem höfðum farið þarna áður höfðum allir farið sömu leiðina upp fram að þessu. Var því ákveðið að leyfa könnunarferðum um ókunnar slóðir að bíða en arkað af stað upp hefðbundið gil. Fyrir þá sem velta fyrir sér hvað um er rætt þá er leiðin sem ég er vanur að fara í gilinu fyrir vestan eða utan Grýtutind. Hin leiðin sem einhver GPS tröck sótt á net sýndu var í gili fyrir austan eða innan Grýtutind ef ekki bara beint yfir hann. Leist mér ekkert of mikið á þær leiðir enda brattlendi þarna yfrið nóg! Gangan gekk ljómandi vel. Vorum eitthvað dálítið kærulaus með línur og fórum ekkert í línuna. Held svo sem að þar sem ég hef aldrei séð sprungur þarna á jöklinum á þessum árstíma og snjórinn virkaði allur mjög öruggur þá hafi það kannski ekki veið fullkomið glapræði en það var dálítið lélegt hjá okkur að vera ekki komin í belti til að vera tilbúin að fara í línu fljótt ef eitthvað myndi bregða út af. það var einhver pissukeppni á milli Hlyns og Hilmars skíðandi um hver kæmist hraðast yfir og ljóst að Hlynur er búinn að massa þetta! Við hin gangandi komum bara í rólegheitunum á eftir. Merkilegt að sjá hvernig jökullinn hefur breyst, sbr. myndirnar tvær teknar af steininum að neðan. Mér sýnist eiginlega að aðfærsluleiðin fyrir ís að jöklinum sé ónýt í bili þannig að það er eiginlega engin fæðing af ís fyrir skriðjökulinn. Miðað við það þá ætti skriðjökullinn að skríða niður undan eigin þunga en hægt og rólega að breytast í dauðís nema hann nái að jafna sig. Á meðan efsti hluti skriðjökulsins er íslaus þá getur hann ekki skriðið fram af neinu kappi.

We were walking the Sker-track up the glacier. Then we begin in steep route, almost some cliff climbing - I know about couple of "experienced" American mountaineers that did not manage to go down there on their way back from the glacier and needed a helicopter rescue. Finally we came to the Guðnasteinn or Goðasteinn (excact name is not well known for the highest parts of that glacier) and there we were able to see over the crater from the year 2010 eruption in Eyjafjallajökull. You can see that photo below. I was there also some years ago almost the same time of the year and you can see the difference. On the lower photo the snow is covering the whole area but now there is a melted spot in the middle of the upper part of the outlet glacier Gígjökull. That means there is not so much ice streaming down to the outlet glacier so it will slow down and eventually become stagnant, dead ice.

Má greinilega ekkert vera að því að blogga þetta enda kominn í próflestur í maí þegar þetta er skráð. En eftir að hafa dvalið aðeins við steininn sem ég veit ekki hvað skuli kalla var arkað eftir hrygg niður á þann skoltinn sem vestar er. Sáum þar yfir Gígjökulinn þar sem hann hverfur niður brattann í áttina að gamla lónstæðinu. Ef einhver verður tíminn og nennan og skrifgetan þá kannski skrifast eitthvað meira hér seinna.

I definitely don‘t have time to finish this blog entry since I should be reading some petrology material for an exam but on the way down we went to the lower peak Ytri-Skoltur where we had view over the middle part of the outlet glacier.

Séð yfir neðri eða miðhluta Gígjökulsins frá líklega Ytri-Skoltur

......

....

Á gönguskíðum með fjallahópi HSSR

Það var ekki alveg fjölmenninu fyrir að fara en gaman samt. Hefði fellt ferðina niður ef eitthvað færri hefðu verið en þetta var bara auðvitað algjör snilld.

Stóri-Dagur HSSR

Séð yfir krókódílavatnið en þarna yfir þurftu þátttakendur að koma gínu á sjúkrabörum með línubrú.

Það er víst alltaf eitthvað að gerast. Í gær var Stór-Dagur HSSR - sá fyrsti hugsanlega í röð margra slíkra árlegra daga. Reyndar núna í tilefni 80 ára afmælis hjálparsveitarinnar en þá bara á næsta ári í tilefni 81 árs afmælis sveitarinnar. Hún á jú afmæli á hverju ári. Og hugsanlega verður hefð að það verði seinna árs nýliðar sem sjá um þennan atburð. Núna kom ég því í öllu falli til leiðar að það voru mínir annars árs nýliðar sem sáu um þetta og gerðu það af miklum myndarskap eins og reyndar var búist við. Held ég sé dálítið montinn af nýliðuinum mínum. Þó efniviðurinn fyrirfram segi kannski hvað mest þá í öllu falli þá sýnist mér að okkur Ásgeiri hafi ekki tekiðst að klúðra þessum ágæta efniviði.

Einn hópurinn tekur á því, í böruburði

Að vera frekar óduglegur að blogga

Það hafði nú staðið til að bretta upp bloggermar en eitthvað virðist vera djúpt á þeim ermum. Ætla samt svona í hálfgerðri afslöppun með rauðvínsglas á föstudagskvöldi að blogga smá. Kannski eins og mig minnir að seinasta blogg Helenu hafi verið... lúðar á laugardegi þegar hún bloggaði eitthvað bara svona á laugardagskvöldi. En ég er og verð lúði, hvort sem það er föstudagur eða laugardagur. Jæja, þetta skilur enginn og skiptir ekki máli en svona frá því síðast eitthvað var bloggað...

Fjallamennskunámskeið HSSR

Nýliðarnir að æfa broddagöngu í góðri brekku

Ég fór sumsé helgina 14. til 15. janúar með undraförunum sem aukaleiðbeinandi að kenna nýjustu nýliðunum eitthvað gagnlegt í fjallamennsku. Þetta var annars óttalegt slark að hluta þar sem rigndi eldi og brennisteini (líklega í orðsins fyllstu merkingu þar sem þetta var í Henglinum hvar brennisteinsgufur læðast um) eins og sést á a.m.k. annarri myndinni að neðan. En annars bara fín ferð þó hún hafi nú gengið þannig að ein stelpa úr hópnum sem ég var í gafst bara upp og fór heim eftur fyrri daginn. Samt bara ágætt að þeir sem sjá sig ekki passa inn í þetta átti sig á því sem fyrst og séu þá ekki að eyða sínum tíma eða annarra í þjálfun sem þá skilar ekki neinu þegar upp er staðið.

Ásinn kominn í taum í ausandi slagviðri og allt að gerast. Danni svo ekkert of ósáttur með þetta allt á seinni myndinni!

Fleiri myndir úr þessu fjallamennskunámskeiði eru á FLickr í sér setti.

Fellsmörk 20. til 22. janúar

Það var farið til fellsmerkur eina helgina. Raunar afmælishelgi mömmunar þegar hún varð heilla 75 ára. Hún hélt nú samt ekki upp á afmælið fyrr en á sunnideginum og náði maður að komast í sturtu heima hjá sér áður en í afmælið var komið. En af Fellsmerkuferðinni fyrst.

Ég verð eiginlega að játa að Fellsmörk er einhver mesta snilld sem hefur hent mig í lífinu. Svona eiginlega af því sem ég hef frá mínu lífi er Fellsmörk það sem ég myndi hvað síst vilja vera án. En við bræður ókum þangað austur á Gunnans eðalfína bíl. Ekki mikið hægt að púkka upp á mín bílamál þar sem Ventó er ekki það merkilegur snjóbíll og svo er hann aukin heldur með bilaðar bremsur og ekki til neinna stórræða veslingurinn.

Stjörnumerkin yfir Fellsmörkinni: Síríus í litla hundi, Oríon og Nautið líka

Það var komið grenjandi myrkur þegar við komum austur en ekki nein grenjandi rigning heldur bara vel stjörnubjart og á myndinni að ofan sjást nafntoguð stjörnumerki. Þarna má sjá Síríus lágt á himni og svo Oríon. Það er þarna stjörnumerki sem ég þekki ekki alveg sem er Héramerkið held ég. Líklega á þetta að vera þannig að Óríon er þarna með bogann sinn og sverðið á veiðum, veiðir héraskinnið og er með hundana sína með sér. Jájá... frekar mikill viðbúnaður fyrir einn lítinn héra. En ég held að hann hafi ekkert verið að skipta sér af nautinu sem er þarna og ég sá í fyrsa sinni þetta kvöld. Lærði sem sagt að þekkja eitt nýtt stjörnumerki. Ekki svo lítil viðbót þar hjá manni!

Á laugardegi var rumskað eitthvað um sólarupprás. Birtan var auðvitað eitt æfintýri og teknar myndir til gleðiauka.

Skógurinn og kofinn hans Albrects í bleikri morgunbirtunni áður en sólin kom upp

Það var eitt æfintýri að ganga um skóginn í bleikri morgunbirtunni. Sólin var farin að lýsa upp skýin einhvers staðar og þau vörpuðu bleikri birtu til baka og ég hélt að ég væri að horfa á kraftlyftingamótið [þetta með kraflyftingamótið skilur held ég enginn nema ég og hann brójinn minn sem var þarna með mér] en þá allt í einu kom sólin upp og það þurfti að taka alveg nýjar myndir því það breytti allt um ham, allir litir sprungu út í blátt og gult á hinn dularfyllsta máta!

Hin dularfullu dýraspor

Refaspor í snjónum liggja til fjalla

Í Fellsmörk er maður aldrei alveg einn - það er alltaf eitthvað með manni. Og ekki hafa áhyggjur því það er yfirleitt líka þessa heims en dýraættar. Þennan dag sáum við spor í snjónum hvað víðast. Áberandi refaspor sem okkur bræðrum finnst við ekki hafa séð svo oft áður voru í skóginum hér og þar. Lágu meðal annars upp allt alla landspilduna okkar og sjást á myndinni að ofan. Við sáum líka greinileg refaspór í snjónum fyrir áramót en í okkar minni er ekki mikið af refasporum í Fellsmörk áður fyrr. Það kann þó frekar að stafa af því að við höfum ekki verið í jafn miklu vetrarríkí í Fellsmörk áður. Ef lítill er snjórinn þá má líklegast búast við að refurinn sé ekkert sérstaklega að þræða snjóskaflana.

Spor eftir rjúpu í snjónum

Það voru dálítið fyndin spor eftir rjúpuna vildum við meina. Á myndunum að ofan er fyrri myndin þá af lendingarstað rjúpunnar og sést hvernig hún hefur runnið inn í snjóinn og svo steitt stömpum (eða segir maður ekki þannig?). Á seinni myndinni í bara einhverra metra fjarlægð er hinn endi sporanna ef ég man þetta rétt og þar vildum við meina að rjúpan hefði hafið sig aftur til lofts.

Í gönguskíðaferðinni sáum við svo nokkuð merkileg ummerki um salernisferðir rjúpunnar. Erum ekki vissir um hvort það var ein rjúpa sem var þar að verki eða margar en á nokkrum stöðum sáum við spor eftir rjúpu, holur svona 10-15cm í þvermál og á botninum á hverri holu var skítur sem við vildum meina að væri frá rjúpum. Reyndar héldum við fyrst að þetta væri refaskítur hugsanlega þar sem refaspor voru þarna i kring og að refurinn hefði étið rjúpurnar en eftir meiri umhugsun þá kom þetta betur heim og saman miðað við að rjúpurnar hefðu komið fyrst og svo hefði rebbi runnið á lyktina og komið seinna en gripið í tómt!

Svo sáum við að öllum kíkindum músaspor. Lítil spor, eftir tvo litla fætur hlið við hlið og svo eftir tvo aðra fætur fyrir framan í línu ská fram á við. Í Heiðmörk nokkrum dögum seinna sáum við mjög lík spor eftir kanínur en hins vegar svona 10 sinnumn stærri. En nóg um það því við fórum á skíði!

Skíðaferðin

Það er alltaf jafn gaman að fara á skíði í henni Fellsmörk. Yfirleit höfum við farið upp á Heiði en núna gengum við nýja fína varnargarðinn og fórum yfir á vestursvæði Fellsmerkur. Vorum að gæla við þá hugmynd að komast upp úr Fellsmörkinni þar og fara norður fyrir Fellið og koma þannig niður aftur. Það varð þó ekkert úr því. Leiðin þar upp frekar torsótt og einnig hefði verið verulegt maus að komast niður aftur austan Fellsins. Líklega bara lán í óláni að við komumst ekki þar upp. Það var síðan í raun ekki nægur snjór til að fara hvar sem er og öxlin á Gunnanum var eitthvað í lamasessi líka!

Skíðaleiðin

Leiðin sem við gengum sést á kortinu að ofan. Punktar sem liggja upp á Fellsheiðina er leiðin sem væri vel hægt að fara með skíði í farteskinu og sést á myndinni miðri.

Í Botnum ofan austursvæðis Fellsmerkur. Hugsanleg fær leið upp úr Fellsmörk þarna á skíðum hefði verið vinstra megin við klettana efst í fjallinu.

Um kvöldið var nokkuð hefðbundið að grilla en það bar kannski til tíðinda að einungis voru grillaðir hestar. Og hesturinn sem ég grillaði var af sérstakri snitsel gerð. Veit ekki gjörla hversu algengt er að slíkir hestar séu grillaðir. Það var síðan eins gott að grillið var merkt með einhverju priki því snjódýptinyfir því var á annan metra!

Annað sem kannski hvað helst bar til tíðinda að Eirasinn ákvað að sofa úti. Var með bívak með sér og bjó sér flet undir stjörnuhimninum með refum, rjúpum og músum. Varð ekki var við neitt kvikt um nóttina en heldur þótti honumkalt. Var einkar kalt á tánum. Þrátt fyrir að hafa haft bívakinn vel opinn með hausgatinu þá varð svefnpokinn allur hálf rakur og rúmlega það. Til fóta kom þetta illa út eins og kom í ljós þegar hann skreiddist inn í kofann undir morgun. En það var sum sé markmið að sofa í bívaknum um nóttina og ná að klára nótt í bívak þannig að maður gæti nú sagst hafa bívakað eitthvað. Eftir svona slitróttan svefn þá ákvað ég að um klukkan átta um morgun væri nóg komið. Var mál að losa blöðruna og þurfti hvort sem er að standa upp. Fór svo bara inn í kofa þar sem ég svaf eins og grjót heila 2 klst í viðbót. Alltaf ljúft að sofa í Músahúsinu. En af tánum og svefnpokanum til fóta var það að frétta að ofan á svefnpokanum fótatil var hann ekki bara rakur eða blautur heldur var hann frosinn. Það var sum sé klakabrynja utan á svefnpokanum innan í bívaknum. Annars staðar í bívaknum voru ískristallar á víð og dreif. Hvort ég gerði mistök með að sofa í svefnpokanum meira og minna alklæddur veit ég ekki alveg, þarf að prófa að hátta mig eitthvað næst. Eins er held ég ljóst að miðað við veðrið sem var, heiðskírt, logn en dálítið kalt að þá hefði kannski verið sniðugast að vera ekkert ofan í bívaknum heldur hafa hann bara undir mér. En þetta verður væntanlega prófað einhvern tíman aftur.

Frosnir graðhvannarnjólar Fellsmerkurinnar og Búrfell í baksýn.

Eitt fjall hjá Ferðafélagi Íslands

Já og svo hófst aftur eitt fjall á mánuði hjá Ferðafélaginu. Ég hafði eiginlega gert ráð fyrir að þetta yrðu eitthvað færri núna en í fyrra og jafnvel þannig að það væri ekkert þörf fyrir mig að gæda þarna lengur. En það varð ekki raunin. Það yfirfylltist allt og þegar 160 manns voru skráðir var hætt að taka við skráningum. Það voru um 130 manns sem fóru í þessa fyrstu ferð ársins sem var á Helgafell. Verður mikið gaman að fara í allar þessar ferðir á árinu!

Skemmtilegt verkefni!

Og þá fór að gjósa

Vorferð HSSR í maí 2011 á Vatnajökul

Stuð á gaurnum að skíða niður af Grímsfjalli

Þá skyldi haldið á Vatnajökul í nokkuð árlega HSSR vorferð. Ég reyndar að fara í mína fyrstu HSSR ferð þangað en ekki í fyrsta sinn á jökul eða á Grímsfjall. Í fyrra komst ég ekki út af önnum í vinnu en því er ekki til að dreifa núna. Skýrrararnir síðan komust ekki vegna sinna vinnuanna núna en það er önnur saga.

Haldið úr bænum og tjaldað á leið upp að Skálafellsjökli á miðvikudagskvöldi. Komið seint og um síðir í náttstað og víð Ívar sem ætluðum að deila tjaldi ekki sérlega lengi að koma okkar bústað upp. Ljómandi gott Helsport tjald sem hann var með en samt hálf lágt til lofts í því fyrir minn smekk.

Svo var vaknað snemma eftir að hafa farið að sofa seint og haldið á jökul. Skíðamenn hangandi aftan í Bola og jeppar tveir á stundum þar líka. Annað hvort bilaðir eða fastir. Þetta gekk annars ekkert of vel allt saman. Veðrið hálfgerð hríðarmugga og strekkingsvindur og svo fóru bílarnir að bila. Reyndar fyrst gekk ekki baun í bala að komast upp brekkuna við Jöklasel og endaði það með því að Bolinnn snéri við eftir klukkutíma stím og dró annann upp en hinn gat Straumurinn keyrt upp í spor Bolans. Svo bilaði annar Patrollinn og aumingja Frímann bara kominn í tog. Óttalegt ófæri á jöklinum líka og hin pjattrollan í slóðinni bara.

Ein pjatrolla í togi og hin í slóðinni

Hávaðarok á Grímsfjalli. Lykillinn ekki á sínum stað og þurftum að grípa til neyðarúrræða. En inn komumst við eftir að hafa mokað svolítið frá.

Það þurfti að sjálfsögðu að moka sig inn í skálann á Grímsfjalli

Veðrið var hávaða rok. 20m/s líklega og mikið hvassara í kviðunum. Ekki stætt til að komast í gufuna sem var frekar köld. Sturtan hins vegar brennandi heit. Sovét í heilan dag að segja. Margt hefðbundið gert. Spilað, sagðar sögur, leystar gátur, lesinn Jökull og gamlar Ferðafélagsbækur.

Sigga og Lambi "kotroskin" en Katrín leysir villuþrautirnar

Fórum í íshellaleiðangur. Veit ekki hvort það þýddi eitthvað en mér fannst jörðin óvenju heit í íshellunum. Ég reyndar ekki í miklu stuði og fór ekki inn í þá að neinu ráði. Hef reyndar aldrei vitað íshellana svona lágreista áður. Veit ekki hvort við vorumá röngum stað en held samt ekki. Þeir voru bara frekar litlir.

Eitthvað dyttað að bíulunum sem voru frekar báðir frekar slappir. Annar með bilað framdrif en hinn illa þjakaður af magaverkjum í vélinni. Áltiið að þar hafi ís í olíu haft eitthvað að segja. Enginn ísvari með í för.... hvers konar útbúnaður er þetta eiginlega á þessum félögunum mínum.

Daníel á prímusnum

Svo datt allt á dúnalogn að morgni laugardags. Nú skyldi haldið af stað að Þumli og hann klifinn. Gert ráð fyrir að tjalda þar. Eitthvað dróst nú brottförin samt. Frá mörgu að ganga áður en hægt var að halda af stað og svo þurfti að ná eins og einu drifskafti undan þeim framdrifsbilaða.

Á meðan sumir voru fastir undir bílunum fóru aðrir í smágöngu fram á brúnir og horfðu ofan í Grímsvötnin. Enginn vissi hvað í vændum var. Ímyndun eða ekki en ég hafði fundið eitthvað sem hefði getað verið jarðskjálfti um morguninn en samt alls ekki viss. Grímsvötnin sýndu sitt fegursta andlit!

Séð yfir Grímsvötnin

Myndin að ofan sýnir Grímsvötnin og stór útgáfa af panorama mynd af Grímsvötnum er hér til hliðar. Hvort eitthvað er hægt að sjá að hafi verið farið af stað veit ég ekki. Til að sjá myndina stóra þá smellir maður á hana bara. Sendi Magnúsi Tuma svona mynd til að hún væri kannski nýtileg einhvers staðar.

En við vissum ekkert og héldum bara af stað. Héngum aftaní og ég snéri á mér hnéð. Reyndar ekki nein ósköp þar sem það lagaðist vonandi að mestu á fáum dögum í hnélífinni minni heima.

Afturdrifséppinn alveg að standa sig en sá með magaverkina ekki að geta neitt og hangandi aftan í hónum Bola. Ég í honum með Frímanni og stilltir á einhverja ranga Tetrarás. Allt í einu stoppaði bara Boli í smá tíma. Einhver talstöðvarsamskipti um einhverja aðra á jöklinum og svo bara haldið áfram. Eitthvað dularfullt og svona hálftíma seinna kallaði frímann í talstöð hvað hefði verið um að ræða. Og svarið... það er bara farið að gjósa í Grímsvötnum. Ég orðlaus algjörlega. Bara eitt stórt "ha".

Brátt bárust fréttir af því að gosmökkur væru kominn upp í gegn og við héldum bara áfram að fjarlæjgast atburðina. Vorum líklega í svona 20km fjarlægð þegar það byrjaði að gjósa. Sáum undir gösmökkinn þegar við stoppuðum.

Séð undir gösmökkinn

Ég áttaði mig eiginlega ekki á þessu fyrr en þegar heim var komið hvað þetta var merkilegt. Tók allt of lítið af myndum. Var enda hálf bæklaður eitthvað inni í bíl með bögglað hné og Frímanni líka ekki alveg í essinu sínu á bilaða bílnum hangandi aftaní.

Þumall algjörlega afskrifaður (afskriðaðist reyndar aðallega út af bílabilunum upphaflega). Til stóð að koma báðum bílunum af jökli og fara svo til baka til að taka öskusýni. Einhverjir áttu að geta farið með. Svo breyttust plön og við öll á leið niður af jökli og jarðvísindakarlar á leið úr Reykjhavík til að fara með Bola að eldstöðvunum.

Ég síðan að reyna að ná í Gunnann til að grobba mig af því að vera loksins nær einhverjum atburðum en hann. En hann ekki að svara neinum símum. Edna ekki furða. Bölvaður melurinn var bara að fljúfa yfir gosstöðvarnar!

Reykur undir reyk á við Jöklasel á Skálafellsjökli

Við gistum í barnaskóla á Höfn. Boli gerður ferðbúinn og Lambi skilinn eftir við Skálafellsjökul til að fara með vísundunum. Enginn með rænu á að betla að fá að fara með. Veit ekki hvort það hefði gengið en samt kannski. Verð bara að komast í JÖRFÍ ferðina á næsta ári.

Vegir á Suðurlandi lokaðir út af öskufalli við Freysnes og Vík en við með leyfi til að fara. Ekki mikið öskufjúk eða fall á leiðinni en samt greinilegt að mikið hafði gengið á þar sem öskufallið var örðið umtalsvert strax sólarhing eftir að gosið hófst.

Aðkoman að Skaftárskála ekki mjög kræsileg

Vorum komin heim um miðnætti og var maður hálf lúinn eftir þetta allt saman þó líkamlegt erfiði hafi nú ekki verið mjög mikið, sitjandi inni í bíl, húsi eða hangandi aftaní allan tímann!

Myndaserían úr ferðinni er síðan hér á Flickr.

....