Fagri Blakkur: Nýr skrjóður

Jæja... ég ætla að kalla hann Fagra Blakk a.m.k. á meðan hann er svona fagur!

Eftir langa og erfiða leit fannst loksins nothæft ökutæki og merkilegt nokk - kostaði það sama og ég fékk fyrir þann bláa - eiginlega upp á krónu. Enda ákvað ég að færa viðskipti mín til TM sem gerði sem sagt alveg þokkalega við mig eftir tjónið á þeim bláa. Vörður reyndi áfram sitt til að blóðmjólka mig. Merkilegt að Vörður geti mælst vinsælasta tryggingarfélag landsins. Hjá mér er Vörður og VÍS í harðri samkeppni um að vera það tryggingarfélag sem mér er mest í nöp við.

Fært inn eftir á í september af Fésbók og manns eigin minni

Kannski er maður bara hrakfallabálkur - en fer ekki að vera komið nóg!

Veit ekki hvort ég á að vera að skrifa þetta - en betra að hafa þetta hér en að hafa þetta á Fésbókinni sem minnir safnar minningum yfir árið og endar þá á að upplýsa mann um að árið 2016 hafi verið hrakfaraár eins og þau tvö á undan. Er ekki komið nóg!

Röð tilviljanakenndra atvika og ákvarðana eru þess valdandi að núna hef ég ekki lengur bílinn minn - Norðlendinginn eins og ég kallaði hann stundum - nema sem eitthvað dót í poka fyrir utan útidyrnar.

Um hádegið hringt í Gunna - hvort það væri ekki upplagt að fara aðeins á skíði. Ég ekkert farinn að fara á svigskíði eftir fótbrotið fyrir rétt rúmu ári og því bara ætlunin að fara á gönguskíði upp á Mosfellsheiði. Þangað eru margir kílómetrar og því þurfti að taka eldsneyti.
Ég kominn til Gunna rétt upp úr kl. 2 eftir hádegið. Ekki með bensínkort og þurfti að sækja það. Kom svo niður Bústaðaveg en gleymdi að beygja inn á bensínstöðina þar sem ég er með mestan afslátt. Farin slaufa við Elliðaárbrýr og til baka. Kannski átti þetta að gerast - hvað veit ég!

Tankurinn fylltur hjá Atlantsolíu og svo ekið af stað. Bíð á rauðu ljósi á Bústaðavegi við Reykjanes braut. Lagði strax af stað enda beið skemmtileg skíðaferð eftir okkur. Loksins vorum við að komast af stað. Kominn einhverja metra út á götuna og þá öskrar gunni, við hendumst til inni í bílnum - það er árekstur í gangi - líklega lyftist bílinn að framan og svo er allt kyrrt. Gunni ekki að ná andanum fyrst en nær svo að anda sem betur fer. Ég finn strax að ég er ekki neitt slasaður þannig séð og Gunni ekki heldur. Fólkið í hinum bílnum ekki heldur slasað að neinu ráði.

Veit ekki hvað ég á að segja um þetta. Þó minn bíll (blái jeppinn) líti ekki út fyrir að vera mikið klesstur á myndinni þá var hinn bíllinn á 80 km hraða og náði líklega ekki að bremsa nokkurn skapaðan hlut. Konan sem ók þeim bíl sá ekki út af birtunni líklega - sólin á móti - að ljósið var orðið rautt - og ók bara beint á mig. Var líklega á miðju akreininni og slapp næstum því en dugði ekki til. Líknarbelgir blésust upp. Tvær konur og ein lítil stelpa í hinum bílnum. Þær dálítið marðar eftir bílbeltin en að mestu leyti í lagi samt líka.

Kristján kom og sótti okkur og var heila eilífð á leiðinni enda var umferðaröngþveiti út um allan bæ vegna þessa árekstrarins!

Gunni með bólgið hné og verk í bringubeini. Ég með verk í síðu og aðeins í vinstri öxl og fætinum sem brotnaði. Engin alvarleg meiðsli samt held ég. Litum við á Slysó en ákváðum að bíða með skoðun þar sem við vorum í sjálfu sér ekki þannig séð slasaðir. Var ráðlagt að fá áverkavottorð en niðurstaðan sú að það væri hægt að fá slíkt þess vegna bara á heilsugæslustöð eftir helgi.

Eftir situr að eitt af því fáa hjá mér sem ég var svona almennt mjög ánægður með var þessi bíll og núna er hann líklega farinn. Geri ekki ráð fyrir öðru en að viðgerðin á honum verði dýrari en bíllinn sjálfur. Hann er líklega allur boginn þó hann hafi ekki beyglast mikið þannig séð. Hurðin farþegamegin ekki að opnast eðlilega sem segir það að hann er talsvert grindarskakkur. Fæ eitthvað út úr tryggingum en efast um að ég finni aftur slíkan happafeng í bílakaupum sem þessi Nissan Terrano minn var.

En augnablikið í bílnum þegar þetta gekk yfir situr dálítið illa í sálinni manns.

Það skondnasta er hins vegar að við söfnuðum saman dótinu sem var í bílnum til að taka með heim. Ég setti eitthvað dót í plastpoka sem löggan lét mig hafa og svo var einher annar plastpoki þarna. Báðir fóru í bílinn hans Kristjáns - enda dráttarbill búinn að sækja báða klessubílana. Svo þegar skoðað var í hinn pokann þá kom í ljós að það var bara drasl sem brotnaði af bílnum mínum og kannski hinum við áreksturinn!

Verst var svo að þar sem ég var með linsur í augunum til að geta verið með eðlileg sólgleraugu - þá var ég með gleraugun mín í bílnum. Þau hentust eitthvað til við áreksturinn og urðu efir í bílnum. Ætla rétt að vona að þau skili sér enda kosta þau líklega eitthvað uppundir 200 þúsund!

Frétt af mbl.is um áreksturinn

Jólin að klárast og einkunnir komnar í hús!

Jæja, þá eru jólin að klárast og einkunnir komnar í hús. Ég líka búinn að standa vaktina sem sölustjóri í flugeldasölu HSSR vi Grjótháls þar sem Össur er og bensínstöð Skeljungs sem hét einu sinni Select við Vesturlandsveg.

Eftir barlómsfrærsluna sem var skrifuð í desember þegar ég var að krebera á því að skrifa grein um öskufall sem próf þá er niðurstaðan sú að sem betur fer náði ég báðum prófunum. Einkunnir hins vegar mjög afstæðar. Í báðm fögum fékk ég í hærra lagi miðað við hvað ég átti von á - ég hefði a.m.k. ekki gefið mér hærra en ég fékk. Svipuð tala í báðum fögum en merkilegt nokk að í öðru var ég hæstur en í hinu var ég lægstur. Fyrir fram hefði ég alveg getað giskað á þessa niðurstöðu - þ.e. áður en ég fór að leysa prófin - en þá hefði ég giskað á að ég hefði orðið lægstur í því sem ég varð hæstur í en með þeim hæstu þar sem ég varð lægstur. Svona getur þetta snúist í höndunum á manni.

En niðurstaðan samt í samræmi við það að í öðru prófinu þá drapst ég næstum úr óvæntu áhugaleysi en í hinu þá fór ég langt fram úr mínum björtustu vonum.

Dálítið búinn á því eftir prófatíðina!

Át götóttan ost en gataði vonandi ekki á prófinu

Dálítið búinn á því eftir prófatörn. Reyndar eftir barlóm pósts fyrir svona viku þá var ritgerðarprófið sem ég var að taka þá óttalegt klúður hjá mér frá upphafi til enda. Átti að skrifa 3000 orða review paper og var dálítið þannig að ég tók eitthvað héðan og þaðan til að klessa inn í það sem ég var að gera. Ekki sérlega góð vinnubrögð og veit ekki hvaða umsögn ég fæ eftir það - en sleppur vonandi fyrir horn. Var búinn að hafa einhverjar vikur til að vinna þetta en komst ekkert til þess fyrr en seinustu vikuna. Það varð svo til þess að ég gerði ekkert í seinna prófinu fyrr en frekar seint. Átti að hafa um 10 daga til að vinna það en gat ekki nýtt nema 3-4 daga. Það var hins vegar alvöru heavy próf sem tók allan hugann þann tíma. Kom sjálfum mér jú bara þægilega á óvart með að geta eitthvað í því, því það fag var í hálfgerðri klessu hjá mér. Niðurstaðan þá sú að ég á von á að fá bágt fyrir það sem ég hélt að ég hefði dálítið á hreinu en svo frekar skárra fyrir það sem ég hélt að ég væri úti á túni með.

Er verið að spá vondu veðri

Versta veðurspá í áratugi?

Það er farið mikinn því von er á versta veðri síðan 1991 segja veðurfræðingar sem ljúga ekki - eða hvað? Kortið að ofan sýnir ástandið líklega þegar veðrið á að vera hvað verst og það er vont en samt kannski ekki alveg eins vont og talað er um.

Það er vissulega gert ráð fyrir rosalegum vindi á suðurlandi sem sést líka á næsta korti. Þ.e. gera má ráð fyrir vindhraða um eða yfir 40m/s undir Eyjafjöllum. En það er svipað og mig minnir að hafi orðið í febrúar síðasta vetur.

Það er hins vegar helst verið að bera þetta veður saman við veður sem varð 1991 sem er mesta rok sem ég man eftir í Reykjavík. Þá fauk margt. Tré rifnuðu upp, svalir fuku af húsum og einhverjir bílar eflaust fuku þó hið eiginlega Engihjallaveður hafi líklega verið 10 árum fyrr. En ef skoðað er hvernig spáin er fyrir hana Reykjavík núna þá sýnist mér að Reykjavík muni að mestu leyti sleppa við versta veðrið.

Þ.e. fer mest í um 20m/s í stærstum hluta Reykjavíkur. Ég myndi því ekki gera ráð fyrir neinu neyðarástandi í bænum. En það verður hins vegar hvassara á Kjalarnesi - en fólk þar er vant mun meiri vindi en í hinni upphaflegu Reykjavík.

Það er vetur

Ætli það sé ekki nákvæmlega ein vika síðan. Það byrjaði að snjóa. Fyrst bara frekar lítið þannig að mér fannst upplagt að fara út að fjallahjóla í snjónum. það var gaman. Daginn eftir var kominn hellings snjór - eða svo fannst mér þá. Það var líklega föstudagur. Þá var jólagleði í Staka. Ég var ekki lengi þar sem ég átti eiginlega að vera að taka próf - þriggja vikna heimapróf - tvær vikur búnar og ég ekki byrjaður á neinu.

Á laugardeginum var svo allt komið á kaf í snjó - eða svo hélt ég. 20cm jafnfallinn snjór í henni Reykhavík eða kannski var það eitthvað meira. Fór á gönguskíði með Gunnanum í Heiðmörk. Það var gaman og svo var ég að reyna að byrja að skrifa fjárans grein sem þetta heimapróf á að snúast um. Það var ekki jafn gaman. Valdi mér að skrifa um öskufall - það ætti auðvitað að vera gaman!

Á sama tíma hafði ég til að dreifa huganum helst til mikið óvæntan áhuga manneskju úr óvæntri átt. Kannski meira um það seinna. Gafst loks upp á því í bili - enda kominn langleiðina með að klúðra þessum prófum núna endanlega.

Frekar undarlegt að fyrir einu ári var ég að berjast í heimaprófi og þá var ég í alvörunni að reyna að ná 10 og varð ekkert of glaður með að fá bara 9.5. Núna er mér allt í einu eiginlega slétt sama hvað ég fæ. Veit ekki alveg hvað gerðist en einhvern veginn varð mér allt í einu bara dálítið sama um þetta í bili. Kannski það að há einkunn er bara tala á blaði - sé ekki að það skipti máli út fyrir það - veit svo sem ekki alltaf út af hverju ég er að þessu!

Sé annars eftir á að kannski er málið að mér finnst ég ekki hafa lært svo mikið í þessum kúrsum - þarf því ekki að sýna fram á með einhverri einkunn að ég hafi staðið mig vel - þar sem ég í rauninni var ekkert að standa mig vel.

Fékk mér síðan myndavélagöngutúr í Bónus í kvöld. Tók þá þessar myndir hér efst og neðst. Bíllinn hennar Ólafar á efri myndinni er við það að hverfa í snjóskaflinn. Það er spáð hálfgerðri stórhríð á morgun. Reyndar ekki mikil snjókoma en það verður hvasst með því. Í dag snjóaði meira í logni. Var samt dálítið blint. Fór með gönguskó í viðgerð vestur í bæ og var logandi hræddur um að einhver glanninn myndi keyra á mig. En það slapp til. Á neðri myndinni er eitthvað mér ókunnugt fólk að ganga yfir brúna á Miklubrautinni á móts við Hagkaup í Skeifunni - svona ef einhver fer að spá í þessar myndir. Ég annars nokkuð sáttur við þær.

En svo á ég að skila þessu greinaskrifaprófi á mánudag og svo andhverfa prófinu á föstudag. Veit ekki hvað kemur út úr þessum prófum hjá mér. Ef ég næ þeim þá ætla ég að láta það duga til að gleðja mig. Ef ég fell þá er það bara þannig. Ekki ætla ég að erfa það en hafa eitthvað meiri tíma til að gera það sem mér sýnist að þeim afloknum.

Af jöklamælingum, sjúkraþjálfun og annarri sjálfspindingu

Gunninn mælir sporð Hagafellsjökuls Vestari

Það náðist ein jöklamæling áður en allt fór á kaf í snjó. Það var vestari Hafafellsjökull sem var mældur og er hop frá því 2013 eitthvað innan við 110 metrar. Sem er bara nokkuð í meðallagi. Dálítið fúlt að hafa ekki mælingu frá í fyrra og úr þvíu sem komið er þá fæst engin mæling fyrir eystri jökulinn þetta árið.

Vestari jökullinn var mældur 18. október og var í sömu ferð komið við á Hlöðuvöllum til að bora á einum stað. Það tókst ekki alveg sem skyldi þar sem tvennt gerðist með borinn. Fyrst þá slitnaði ræsisnúran og við ekki með áhöld til að gera neina tilraun til viðgerðar. Svo á einhvern dularfullan hátt festist borinn í vélinni. Er hann þar ennþá! Það náðust bara tveir kjarnar nothæfir þannig að þessi mælistaður er í tómu tjóni. Gerðum tilraun til að fara helgina á eftir

Snjór á leiðinni inn að Hagavatni hvar snúið var við

Aftur var reynt viku seinna. Þá var hins vegar kominn talsverður snjór og líklega ófært að Hlöðuvöllum fyrir Nissan Norðlending - fórum samt upp frá Geysi. Við náðum með þokkalegu móti að komast upp brekkurnar við Mosaskarð en þar var hins vegar kominn allt of mikill snjór. Vegurinn ekki vel greinanlegur og alveg ljóst að við myndum lenda í alls konar basli þar á leiðinni. Ekki hjálpaði það heldur mikið til að ég var kominn með einhvern skrambans bakverk.

Á Hagavatnsvegi sem við reyndum líka við, snerum við við við kannski komnir hálfa leið inn að Einifelli. Það var kominn talsverður snjór en svo sem ekki ófært. Eflaust hefðum við komist en mér fannst ólíklegt að það yrði hægt að gera neina jöklamælingu af viti. Bakið líka að hrella mig.

Það var því snúið við en ég fékk þá eftir á að hyggja afar slæmu hugmynd að fara í Fellsmörk. Slæmu því ég þurfi annars vegar að vera að læra þessa helgi líka en ekki síður að ég held að þetta ferðalag hafi ekki gert bakinu á mér neitt gott.

Úr Fellsmörkinni var svo sem ekki margt að frétta. Nýja húsið er þannig séð tilbúið en veðrið var ekki upp á sitt besta í Fellsmörk, bakið að hrella mig og ég að reyna að læra eitthvað af veikum mætti. Skoðuðum varnargarða og þeir voru lítið skemmdir nema líklega eitthvað eytt af stubbunum á garðinum sem ekið er eftir.

Bakið var verulega slæmt á bakaleiðinni sem varð frekar fúlt viku seinna því þá var snjórinn að mestu bráðnaður og komið sæmilegt veður líka. Bakið er annars þannig að það er eiginlega fyrst að jafna sig eitthvað núna síðustu dagana, tæpum mánuði seinna. Núna er hins vegar kominn helst til of mikill vetur - eins og sjá má t.d. í Heiðmörkinni líka!

Svo sem ekki neinn gríðarmill snjór í henni Heiðmörk en samt þegar svona er komið þá má gera ráð fyrir snjó í öllum fjöllum!

Varðandi sjúkraþjálfun þá fór ég líka til Gunnars sérstaks bakþjálfa. Ég gerði líklega þau slæmu mistök að segja honum bara slysasöguna mína - en ekki að hann þyrfti að laga á mér bakið þannig að ég kæmist á skíði og út að hjóla. Hann svona meira leiðbeindi mér hvernig ég ætti að komast hjá því að reyna á bakið með því að gera helst ekki neitt og haga öllum hreyfingum þannig að ég myndi ekki reyna á bakið. Borferðir á Hlöðufell voru ekki til neinnar sérstakrar umræðu. Upphafið hjá t.d. Árna ökklaþjálfa var aðeins annað þegar ég kom á hækjunum til hans, með röntgenmynd sem sýndi mölbrotinn fót með sögu um að hann væri ennþá að mestu ógróinn en ég vildi hins vegar sjálfur helst fá að vita hvenær ég gæti farið í svona einhverja alvöru fjallgöngu. Ég klikkaði víst alveg á að láta Gunnar vita um það hvernig lífi ég lifi - eða vil a.m.k. lifa.

Svo má kannski líka færa til bókar að ég á að vera að læra andhverfar varpanir sem ég skil eiginlega ekki neitt í og raunar skil stundum ekki af hverju ég er að þessum masókisma þarna í háskólanum! Ég hefði a.m.k. átt að sleppa þessum hræðilegu andhverfum - hef varla erindi sem erfiði þar!

Lét ekki sjá mig á árshátíð HSSR sem var í Hrauneyjum. Bæði lærdómsvesen en líka þetta bak dálítið líka.

Og meðan ég man. Ólöf á neðri hæðinni er víst búin að finna sér hund til að koma í staðinn fyrir Guttann. Vona að hann verð án gelteiginleikanna.

Já og svo loks - þá er hugurinn dálítið hjá frönsku þjóðinni eftir hryðjuverk síðasta föstudags.