Að vita ekki sitt rjúkandi ráði... eða bara kortagerðarhelgi

Þessa helgi hafði upphaflega átt að fara í HSSRíska hjólaferð. Það varð samt ekkert af því þar sem verkefnin sem þurfti að leysa var einhvern veginn búin að hrannast upp í það óendanlega að mér fannst... og þau eru þar eiginlega ennþá. Veit ekki hvort ég hafi fært allt of mikið í fang or ráði bara ekki neitt við neitt. En þessa helgi hefði ég eiginlega þurft að spekúlera eitthvað í mastersverkefninu mínu þannig að ég virki ekki alveg eins og álfur út ´r hól vegna þess í hvert skipti sem mig langar til að vera ekki einsog álfur út úr hól. Svo hefði ég þurft að lesa einhvern helling um alls konar sprungumyndanir og svo hefði ég þurft að vinna eitthvað í ráðgafarverkefninu fyrir Veurstofuna og svo hefði ég þurft að vinna eitthvað helst líka fyrir Staka og jafn vel lesa eitthvað í Haffræði... en það hefði nú svo sem mátt mæta afgangi.

Og hvað var gert... það var reynt að lesa eitthvað um tektónískar sprungumyndanir en bara ekki nándar nærri nóg og ekkert var gert af neinu öðru þessa helgina a.m.k. ekki ennþá og er helgin að verða búin. það eina sem eftir stendur er samt mikil og góð vinna við að segja alls konar kort inn í Ozi Explorer. Fullt af jarðfræðikortum og svo líka eitt gamalt kort af austur hluta Reykjavíkur... upphaflega herforingjaráðskortið frá upphafi síðustu aldar. Það var gaman og fór áðan bíltúr til að skoða núverandi gatnakerfi Reykjavíkur miðað við gatnakerfið frá því fyrir rúmum 100 árum síðan. Það var einhver slóð þar sem Bústaðavegurinn er, svona nokkurn veginn. Suðurlandsbrautin var leiðin út úr bænum, aðalleiðin væntanlega, Sogavegurinn og Grensásvegurinn lá frá suðurlandsbraut og upp á Sogaveg. Svo var Vatnsveituvegurinn á leið upp úr Elliðaárdalnum og að Rauðavatni til staðar líka.

En ég veit eiginlega ekki alveg hvernig þetta verður þarna í þessu mastersnámi mínu í vetur. Finnst ég vera helst til mikið úti á þekju. Skil það eiginlega samt ekki alveg því ég er ekki vanur öðru en að skija allt sem þar fram fer svona nokkurn veginn í botn. Þetta hlýtur að koma hjá mér. Það sem annars er að trufla mig er að mér finnst einhvern veginn eins og ég þurfi að vita svo rosalega mikið og vera með allt svo einhvern veginn hroðalega mikið á hreinu. Held samt varla að ég geti verið svona mikið meira úti á þekju en allir aðrir. Þegar upp var staðið í kúrs þarna síðasta vor þá var ég nú ekkert mikið

Það var keypt sér ökutæki: Norðlendingurinn

Það gerðist svo bara allt í einu. Ventó greyið er búinn að vera að daprast hægt og rólega og núna er kúplingiin í honum vart á brekkur setjandi og svo gæti hann tekið upp á því líka að detta í sundur út af ryði ef marka má fúlar yfirlýsingar skoðunarmanns. Svo dreif hann ekki nóg og eiginlega ekki neitt með kúplinguna í klessu.

Í vor einhvern tíman líklega þegar ég var að gera skattframtalið mitt allt of seint þá allt í einu fattaði ég að einhver peningur sem ég átti í einhverjum gömlum verðbréfasjóði hafði ekkert gufað upp í hruninu heldur gæti bara alveg dugað til að kaupa sér einhvern bíl. Eitthvað var skoðað af bílum á netinu með hangandi hendi en það var ekki fyrr en bara í vikunni að einhverjir bílar voru prófaðr.

Fyrst var það landvarðabíllinn, hvítur Terranó jeppi á 33" dekkjum. Ágætur bíll fyrir utan það að hann var dálítið sjúskaður og að auki ryðgaður hér og hvar þannig að t.d. þegar vélin var skoðuð þá sást í gegnum innri brettin til að skoða dekkin! Svo var það jafn stórdekkjaður Grand Vitara Súkkujeppi. Var ágætur svo sem en hins vegar dálítið út í hött að ef manni varð það á að gefa stefnuljós þá kviknaði á öllum mögulegum og ómögulegum rafmagnstækjum í bílnum. Rúðuþurkkur út um allt og blikkandi ljós í allar áttir. Nei ekki fyrir mig.

Svo var allt í einu einhver annar svona Terranó jeppi, sæmilega nýr (tvöþúsund og eitthvað) og lítið keyrður... en hann seldist áður en ég náði að prófa hann. En svo var þarna annar dökkblár en hann var bara á Akureyri. Ég var ekki viss um hvern ég gæti þekkt þar til að prófa fyrir mig bíl. Var að hugsa um að auglýsa bara á facebook eftir bílaskoðara á Akureyri en það kom ekki til þess því Gunninn þekkti einhvern Hjalta sem býr þar og er að auki bifvélavirki! Hann skoðaði fyrir mig bílinn og gaf grænt ljós og svo var hann bara verslaður samdægurs enda eigandinn á leið í bæinn og kom þá á bílnum úr því að kaupandinn var fundinn.

Eiginlega ótrúlega vel með farinn bíll sem ekki sér ryð í þó hann sé orðinn eldri en tvævetur, fæddur árið 1999 og ekinn næstum 200 Megametra. En hann er á ónýtum dekkjum :-(

Kúl eða bara hallærislegt

Fyrir 8 árum skrifaði ég bloggfærslu með þessum titli. Þá þóttist ég hafa sett met... heimsmet jafnvel í því sem é þá kallaði mónórómantík... ætti kannski frekar að vera sólórómantík. Eftir að hafa gengið upp á Esju, mýrina kennda við mig eða kannski frekar einhvern nafna minn á rétt innan við 39 mínútum þá datt ég í það að grilla úti í garði. Það var komið myrkur þannig að ég sat einsamall úti í garði, grillaði einhverja lambalærisskanka, sötraði rauðvín, hafði bakaðan tómat og sætar kartöfflur og svepp með ekkert vanþroskuðum osti og svo reyndar líka ostinn með kexköku og sultu í bæði eftirrétt og forrétt og það var kertaljós í garðinum. Nei, manni er varla viðbjargandi.

Esjugangan var annars fín. Það var gott veður og ég ákvað að taka slitnar hlaupabrækur og klippa rifrildi neðan af skálmunum á þeim og fá þá svona stuttbuxur. Já ok, lúkkar ekki vel á miðaldra kaddli að vera í þröngum spandex stuttbuxum en það er mega þægilegt að skondrast á Esju þannig klæddur. Svo þegar ég var kominn á bílastæðið við Esjuna þá sá ég að buxurnar voru meira rifnar en ég hafði gert ráð fyrir og svona þar sem ég er ekki of hrifinn af sveittum nærbuxum þá var eiginlega útséð með það að ég varð að snúa við til að einhvers velsæmis yrði gætt þarna í Esjunni. En ég fór í hlaupabuxum. Gekk ágætlega upp eða þannig. Fór sem sagt stuttu leiðina og stytti hana eins og ég gat og niðurstaðan varð sú að ég varð 3 mínútum fljótari upp núna en um helgina þegar lengri leiðin var farin. Vaar rétt tæpar 39 mínútur núna en þá var ég rétt tæpar 42 mínútur. Það munar hins vegar töluverðu á vegalengdinni og meðalhraðinn hjá mér á lengri leiðinni var töluvert meiri. Held 4,9km/klst á móti 4,4km/klst í dag.

Hvað varð eiginlega um þetta sumar

Álftir tvær í Ódáðahrauni sumarið 2006

Stundum hugsa ég að eitthvað ár eða eithvað sumar eða einhver vetur eða bara einhver tími verðii svona ár sem ég geti hugsað til... já smarið 2006... það var gott sumar. Ekkert endilega svo gott veður heldur sumar eða tími sem margs skemmtilegs er að minnast frá. Sumarið 2006 er þannig sunmar... svona sumar sem ég mun vonandi muna svo lengi sem ég lifi. Sumarð 2013 var hins vegar svona sumar sem einhvern veginn hvorki kom né var og það eina sem er hægt að segja er að það er að verða búið ef það er ekki búið... og enn á ég eftir að mála útidyrnar hjá mér. Ætli ég verði ekki bráðum lögsóttur af Hæðargarðslöggunni

Samt var þetta ekkert alvont sumar. það var farið norður í hann Skagafjörð, svona fjölskylduferð og líklegast verður þessa sumars minnst fyrir það um ókomin ár. Það var líka farin ein ágæt hjólaferð í Strútslaug og ein gönguferð um Hellismannaleið með HSSR. Skipulagði sjálfur báðar ferðirnar mest megnis þannig að ekki er ég dauður úr öllum æðum - en samt er ég allt í einu að fatta að það er bara komið haust. Eittvað sem hafði staðið til að gera ekki gert og bíður haustsins sumt, verarins annað, næsta vors og næsta sumars. Jæja - það verður þá eitthvað að gera í framtíðinni. Ekkert alvont það.

Bróðir Gunni og félagi Dosti fara yfir læka á leið í Strútslaug.

Strútslaugarhjólaferðin var auðvitað ekkert nema unaður. Eitt og annað bar til sem sumt átti ekki að mega segja frá. lækurinn á myndinni að ofan stal tappanum af camelbagnum hans Dosta. Það mátti svo sem alveg segja frá því - það var hans eigin poki og hann þurfti bara að stoppa alls staðar til að bæta vatni í pokann þar sem pokinn lak dálítið út um stútinn. Hinu átti ekki að segja frá var að þegar farið var yfir Ófæruna í eitt skiptið missti hann símann sinn í ána. Hann varð símalaus það sem eftir lifði ferðar eins og stundum áður en svo var nú bara allt í lagi með símann þegar heim var komið.

Spáð í öskulög á Hellismannaleiðar Fjallabaksins

hellismannaleiðargangan heppnaðist ekki illa. Reyndar það sem mér fannst áhugaverðast við allan göngutúrinn voru þessi öskulög sem við rákumst á í námunda við Dómadal. það eru sérstaklega tvö frekar þykka lög (tugir cm) sem mér þóttu áhugaverð. þau voru bæði nákvæmlega eins að sjá. Mjög grófkorna (kornastrð 0,5 til 1 cm) og algjörlega tvískipt þar sem neðar var ljóst (líklega súrt) lag og ofar dökkt (væntanlega basískt) lag. Gæti verið úr Heklu og mér fróðari bekkjarfélagi um Heklulög var á þeirri skoðun. Mér fanns lagið hins vegar vera of grófkornótt til þess. Algjört klúður að hafa ekki tekið sýni með sér til byggða en það er þá kannski bara ástæða til að fara aftur og þá hugsanlega með félaga Haraldi Gunnarssyni sem fannst þetta held ég alveg eins skemmtilegt í að spá og mér, þó hann hafi ekkert verið með í ferðinni.

Og það var farið á Kirkjufell. það var bratt en ekki eins bratt og ég hafði reiknað með. Samt hangið í spotta á einum stað. þar eins og í öskulaginu fórst alveg fyrir að taka jarðfræðileg sýni til byggða. það er spurning ef eitthvað verður af smalamennsku núna í haust að skreppa þangað til að skoða betur og taka eitthvað með sér. Mig langaði alltaf eitthvað líka til að skoða þar betur skeljasteingervina. En það er erfitt að ætla sér að gera eitthvað slíkt bíllaus eða hálf bíllaus.


Það er nefnilega sumt sem ekkert hefur almennilegt verið gert með. Ventó er að verða ónýtur og ég vil ekk gera við hann. Hann er eiginlega kominn út frir viðgerðir greyið. Horfi ég nú eiginlega helst til þess að versla mér súkkujeppa fyrir pening sem ég fattaði allt í einu að ég átti frá velmektarárunum þegar maður stráði peningum í hlutabréfakaup hingað og þangað. Ekki svo sem ónýtt að finna allt í einu einhver staðar vel rúma hálfa milljón á einhverjum löngu gleymdum rekningi!

Svamlað í heitri laug milli Hrómundartinds og Hengils

Já og svo má líka alveg muna eftir ferð upp í Hengil sem átti að vera hjólatúr en ég þóttist sjá ský og einhvern þokuslæðing og fór eitthvað stutt hjólandi en varð þeim mun blautari þegar ég fann tvo frábæra baðstaði. Annar frekar brennisteinsmengaður og er sundskýlan angandi ennþá. Var samt ekki í henn nema rétt á meðan eitthvað förufólk fór framhjá. Annar staður sem sésta á myndinni að ofan ekki jafn brennisteinsmengaður en það reyndi svo sem ekkert of mikið á sundskýluna þar játa ég.

Já og ætli ég láti þess svo ekki getið að það var kúnstsmíðuð koja í músahús í Fellsmörk. Verður væntanlega gaman að sofa þar í framtíðinni. Og svo ku ma og pa ætla sér að fara að byggja þar líka a sínu landi. það er náttúrlega allt að gerast.

Svo má líka alveg halda til haga einu og öðru eins og að ég á núna tvær nýjar lopapeysur sem eru reundar svo litlar að ég verð að hlaupa í þvotti helst á alla kanta til að passa almennilega í þær. En samt þá gætu þær nú alveg stækkað líka við notkun - gera það yfirleitt eitthvað hefur mér fundist. Ef vel liggur á manni þá kemur mynd af þeim einhvern tíman. Svo er ég ekkert mjög ósáttur við Esju-Steins-göngutúr sem ég fór í gær á innan við 42 mín. Ekkert minn besti tími en Ottó undanfari var þar rétt á undan mér og var lengur á leiðinni. Danni landneminn var reyndra ekki nema eitthvað 38 mínútur. En ég er sáttur... með það en reyndar ekki alveg sáttur við sjálfan mig að hafa skrópað algjörlega í Reykjavíkurmaraþoninu sem var í fyrragær. Var reyndar bara núna að átta mig á því að hlaupabuxurnar mínar þær skástu urði líklega viðskila við mig í Svíþjóð í sumar - eða viðskila a.m.k. einhvers staðar einhvern tímann. þær finnast í ölu falli ekkineitt.
Svo merkilegt nokk þá las ég bók um daginn. Kannski ætti ég aftur að fara að taka upp á því að bloggpósta bókadómum. Bókadómarnir eru svona almennt þær færslur sem flestir álpast til að lesa hjá mér á þessiu bloggi.

Svo ætlaði ég að láta þess getið að núna er ég gjörsamlega húkkt á tveimru syngjandi sænskum systrum, First aid kit kalla þær sig eða ég held a.m.k. að þær séu systur og ég er einmitt að hlusta á þær núna.

kannski var þetta sumar 2013 ekkert svo alslæmt. Núna átti að byrja skóli í dag en kennarinn Jón Ólafssn haffræðingur ætlar ekki að mæta fyrr en eftir viku. Svo reyndar er ég skráður í tvo aðra kúrsa sem ég veit ekkert um. Ekkert var segulmælt í sumar sem þó hafði staðið til. Verð víst að senda MTG einhvern póst þannig að ég verði ekki í algjöru rugli með þetta allt saman!
En núna svona þegar búið er að skrifa það sem gæti kallast blogg sumarsins þá verður kannski hægt að fara að skrifa eitthvað meira styttra og lesanlegra eða ekki.

Letibloggarinn bloggar

Sú yngsta og sá elsti á róluvellinum í Varmahlíð

Einu sinni las ég einhvers staðar eitthvað sem einn maður sagði að ef bloggið hans væri blóm þá væri það dautt... nema kannski ef það væri kaktus. Mitt blogg er líklega kaktus þar sem það er ekki vökvað nema mjög sjaldan og það lifir samt. Stundum sprellifandi en reyndar hálf dauðalegt á köflum. Nú skal blogga smá en ekki neitt mikið samt.

það var farið í reisu um síðustu helgina. Farið í Skagafjörð svona fjölskylduferð sem var eiginlega mjög gaman að koma í verk. Eitthvað næst þá að gera áður en allt verður um seinan. Það var gaman þó eitthvað hafi verið rifist helst til of mikið á köflum. Held að ég og sumir séu kannski ekki nógu mikið í samvistum þannig að við kunnum ekkert lengur að rífast.

Í þessari ferð var verið í tjaldi, stóru tjaldi og tjaldvagni á tjaldstæðinu í Lauftúni hvar Inda ræður ríkjum. Það var eitt og annað gert. Erlan heimsótt en verst hún gleymdi því líklega jafn harðan að nokkur hefði komið eða hvað veit maður. Ekki nógu gott. Svo var líka farið að skoða Grettislaug sem er búið að breyta í túrhesta eitthvað ekki mjög spennandi. Farið í sund tvisvar og síðast en ekki síst þá var farið í Vallholt og raunar Stokkhólma líka.

Það var eiginlega best að hafa komiðn í Vallholt. Verst hvað maður er hroðalega lélegur að halda sambandi við ættingjana. En mjór skal vera mikils vísir.

Skandinavískt jarðfræðitripp

Allur hópurinn í námu á Borgundarhólmi hvar numið var gneiss.

Eitthvað átti að blogga um þessa ferð en það fórst bara allt of mikið fyrir. Kemur kannski ekkert að sök því það var gerð töluvert viðamikil ferðaskýrsla sem er hér.

Maður sjálfur í gríðarstórri granítnámu á Borgunarhólmi. Ég er að klappa granítinu, pegmatít æð efst til vinstri og svo fyrir aftan mig er diabas gangur sem gengur í gegnum granítinnskotið.

Kominn í sumarfrí frá einhverju

Gott að vera kominn í sumarfrí frá einhverju. Er kominn í frí fá náminu að mestu þangað til næsta haust. Reyndar útlandaferð framundan námsferð til Borgundarhólms og á Mön og svo eitthvað felt líklega þegar líður á sumar en ekkert til að hafa stórkostlegar áhyggjur af.

Kalli sem bauð upp á kaffi við Goðastein!

Fór um helgina ágætlega heppnaðan túr á Eyjafjallajökul með Stakafólki. Held þetta sé í fyrsta sinn sem ég fer með svo til alve óreynt lið á jökul og tókst bara ágætlega. Reyndar fór enginn í sprngu og það reyndi svo sem ekki á neitt enda ætti ég að vera farinn að þekkja Skerjaleiðina á Eyjafjallajökul eitthvað. Telst til að þetta hafi verið fjórða ferðin mín þangað upp fyrir utan tvo láglenda könnunartúra fyrir langalöngu.

Læt svo fylgja með mynd úr líklega eina feltinu sem ég fór á þessu vormisseri. Þægindatúr út á Reykjanes að setja upp og færa til GPS stöðvar. Þurftum bara að sjá um the labour part en svo sem ekki gera neitt!

Nemar í jarð- og jarðeðlisfræði við GPS mælingar á Reykjanesi