Mavic Mini

Dróninn á flugi inni í stofu með garðinn út um stofugluggann í bakgrunni

Það liðu ekki margir dagar þangað til ég var kominn með nýtt drónaverkfæri í hendurnar.

....

Dróninn minn dýri - ódýri

  Það var líklegast fyrir um tveimur og hálfu ári síðan - ég kominn í fullt starf og átti allt í einu pening sem ég gat bara eytt í einhverja vitleysu án þess að hafa af því neinar allt of miklar áhyggjur. Hafði langað í einhvers konar Gopro myndavél og sá að hjá Símabæ heitnum var hægt að kaupa einhverja Acme myndavél sem átti að gera svipaða hluti en kostaði samt eitthvað mikið minna. Endaði á að versla mér slíka myndavél og sá þá að þeir voru líka að selja dróna fyrir eitthvað lítinn pening. Og aukin heldur var hægt að kaupa nokkuð stóran dróna sem var sérstaklega hugsaður til að bera myndavélina sem ég var að kaupa. Eftir spekúlasjónir ekki allt of miklar keypti ég drónann upp á grín bara líka. Kostaði held ég kannski bara svona 15 þúsund - eða kannski eitthvað aðeins meira... hann var í öllu falli ekki mjög dýr.

Spenningurinn yfir drónanum var samt ekki meiri en svo að hann fór bara í kassanum upp á háaloft og þar fékk hann að dúsa í tvö og hálft ár... þangað til um síðustu helgi.

......

....

Heimavinna í covid 19

Það er ýmist talað um skrýtna tíma og fordómalausa tíma [spurning hvort þetta hafi átt að vera fordæmalausir tímar sem er það sem hefði átt að vera talað um en margir rugluðu með að þetta væru fordómalausir tímar - sem þeir vonandi eru líka :-)]. Líklega eru þeir hvort tveggja. Núna er ég að bögglast við það að halda fókus við að vinna heima og búinn að gera meira og minna í líklega heila viku. Var eitthvað á á vinnustaðnum í síðustu viku en afskaplega lítið í þessari viku.

Líklega má ég heita heppinn. Það er ekki margt sem er að trufla mig í heimavinnunni nema stundum kannski gól hundsins á neðri hæðinni og svo ef krakkaskaranum í leikskólanum á móti er hleypt út. En þau á neðri hæðinni eru sjálf eitthvað að vinna heima og þá hundurinn hinn rólegasti og líklega eitthvað minna að gerast í leikskólanum en venjulega. Aðal vandamálið hjá mér er þá að halda fókus.

Í framhaldi af síðustu færslu um spár um útbreiðslu þá kom fram það sem var alveg augljóst að spáin um 2000 smitaða í lok maí gat engan veginn staðist. Eitthvað hærri spár er núna verið að gefa út en ég er samt nokkuð viss um að þeir spekingar eru með frekar veikan grunn til að gefa út spá. Það eina sem við getum huggað okkur við er að á íslandi geta ekki margar milljónir smitast eins og á væntanlega eftir að gerast í fjölmennari ríkjum - ef það er ekki þegar komið í einhverjar þannig tölur. Síðan er líka breyta í þessu að hver og einn sem smitast er varla smitaður nema í eitthvað rúmlega tvær vikur þannig að ef margir smitast þá gengur þetta hratt yfir - en með miklum afleiðingum ef heilbrigðiskerfið ræður ekki við ástandið.

Var sæmilegur í gær og verðlaunaði sjálfan mig svo með hjólatúr í Elliðaárdal á honum Órangtútan. Það má játast að ég er að verða ágætlega sáttur við hann. Hann stóð sig a.m.k. afar vel í gær!

Það geisar farsótt

Smit til hádegis 20 mars 2020 skv. covid.is

Ég ætla mér ekki að vera að mála skrattann á vegginn en ég verð að játa að ég skil ekki alveg hvernig fróðir aðilar gátu gefið út spá í gær að í lok maí, eftir um 70 daga væru eitthvað á bilinu 1000 til 2000 búnir að smitast.

Fyrir hálfum mánuði þá voru Danir með færri greinda en við á Íslandi, þ.e. færri einstaklinga. Það sagði mér að smitaða skíðafólkið í Danmörku væri bara út um allt hjá þeim enda þurftu þeir að bregðast mjög hart við sem þeir gerðu fyrir viku síðan þegar kúrfan þeirra hljóp upp. Núna er okkar kúrfa að hlaupa upp og ég skil ekki hvernig er hægt að fá út þessari þróun að það verði ekki meira en 2000 Íslenindingar komnir með smit í lok maí.

Að skrönglast á gönguskíðum yfir 30 km

Þrír Strompar og nokkrar Leirur inn á milli

Hafði ætlað að fara eitthvað langt á sunnudeginum en varð latur þá en fór í staðinn langan túr í gær. Ætlaði bara að fara mjög rólega en það komst smá kapp í minn þegar fyrsti strompahringur virtist þróast á góðum hraða miðað við aldur og fyrri störf (aldur hár og fyrri störf í þessu samhengi mestmegnis á utanbrautarskíðum), enda færið frekar gott þarna í upphafi. Verð að játa að minns var dálítið búinn á því undir lokin og tveir Leiruhringir í restina afar rólegir voru bara til að ná þessu uppfyrir 30km. Reyndar hafði færið líka spillst og sporið horfið undir nýsnævi á köflum. Heitur pottur í Árbæjarlaug var ljúfur á eftir!

Datt á fyrstu tveimur Strompahringjunum og held að það hafi verið á nákvæmlega sama stað!

Skrambi þreyttur svo daginn eftir.

Engar myndir sem sýna hetjuverkið en þetta er samt einhvers staðar á Strava.

Afmæli í dag en skíði í gær

Það ku vera afmæli hjá mér í dag en það voru Bláfjöll í gær í Edilonsblíðu. Strava heldur því fram að ég hafi mætt eða farið framúr fullt af fólki sem ég á að þekkja! Ég annars ágætlega sáttur við það að hafa farið Strompahringinn nokkuð klakkalaust og án þess að gefast upp fyrir niðurferð brekknanna... jú maður segir brekknanna - athugaði það á bin.

Mætti líka Jódu, sem ég hefði nú átt að fatta því það var þar sem Landvættirnir voru að æfa sig í einni brekkunni. En ekki sá ég hana fyrr en ég var kominn heim og skoðaði á Strava. Kjartan reyndi að leggja mér lífsreglurnar í einni brekkunni. Held reyndar að það hafi eitthvað virkað alveg þannig séð. Fannst ég hafa séð Dóra Lúðvígs eitthvað að brölta en var ekki viss en samt líklegt því konan hans var víst þarna á harðaspretti skv. Stravanu.

Ég er annars vel sáttur með það að hafa náð að fara þennan Strompahring án þess að fara alveg í kerfi í þessum brekkum sem eru á honum. Held eiginlega að ég hafi verið alveg ásættanlegur miðað við aðra þarna. Þetta er kannski bara eitthvað að koma hjá mér!

Svo eftir að ég var farinn heim þá var víst Gunninn mættur á staðinn.

Dótið vígt

Farið með reiðskjótann í Heiðmörk

Jæja... þetta fokdýra torfæruhjól var víst ekki keypt bara til að vera inni í stofu en það var víst búið að eyða vikunni þar frá því að það komst í mínar hendur. Veðrið var reyndar ekki alveg að leika við mig og tímaskorturinn sem mér tekst alltaf að verða mér útum var að hrjá mig eitthvað. Reyndar frekar léleg hreyfivika og þegar ég hefði kannski komist á skíði þá var farið í badminton.

Svo var ég eitthvað að vandræðast með dekkin á gripnum. Ég einhvern veginn hélt að þetta væri slöngulaust sem hefði kallað á eitthvað vesen - fyrir utan að líklega voru þessi nagladekk sem ég verslaði mér bara fyrir slöngur. Þetta slöngulausa hefði a.m.k. alltaf kallað á eitthvað vesen og líklega subbuskap við að koma nögladekkjunum undir.Eftir að hafa að að lokum bara hringt í Markið þá var niðurstaðan sú að það væru bara slöngur þarna. Mér því ekkert að vanbúnaði að henda nögladekkjunum undir. Gekk ágætlega og gataði ekki nema eina slöngu - einu sinni - en á tveimur stöðum... ein bót ætti nú samt að duga.

En þá hvernig þessi hjólfákur var að virka fyrir mig. Ég vissi eiginlega ekkert alveg á hverju ég ætti að eiga von og verð að játa að þetta var nú ekkert rosalega mikið öðru vísi en gamla fjallahjólið. Kannski ekkert alveg að marka því það var auðvitað snjór og þannig séð ekkert góð færð og kannski ekki alveg hægt að bera saman við að vera utan stíga eitthvað.
Verð samt að segja að ég er ekkert rosalega glaður með allt. Er ekki ennþá neitt mikið að fíla þessa gíra sem eru 1x12. Hef verið með 3x9 á gamla hjólinu sem reyndist mér vel. Var alltaf mjög auðvelt að skipta á milli stóru framhjólanna og ég notaði þau eiginlega sem eins konar drif. Annað hvort var ég í torfærum á minnsta tannhjólinu, á sæmilegum slóða á miðtannhjólinu eða á greiðum stíg á stærsta tannhjólinu. Þurfti að skipta vina þrisvar eða fjórum sinnum kannski á ríkishringnum. Ég held að þetta nýja hjól sé ekki með sama svið á gírunum. Sá léttasti er ekki eins léttur og sá þyngsti er ekki jafn þungur. Svo skemmdi talsvert fyrir að það er eitthvað stillingarvesen á gírunum þannig að keðjan tollir ekki almennilega á tveimur stærstu tannhjólunum. En það er væntanlega eitthvað sem ég læt þá í Markinu stilla fyrir mig.