Esjuganga, heilsuefling, úldin svið og ljótubindadagurinn

Í Esjuhlðíðum

Það var farið í fjallgöngu í gær. Ég hafði reyndar ekkert ætlað heldur bara ætlað að vera duglegur og fara í vinnuna en spontant ákvarðanir eru oft bestar hafði ég heyrt einhvers staðar þannig að ég fór að taka mig til tíu mínútur fyrir 10 en gangan átti að byrja klukkan 10. Ég náttúrlega því eins og venjulega ekki mættur fyrr en allir aðrir farnir af stað. Eina huggunin að forstjórinn minn var ekki til að hneikslast á mér eina ferðina enn en nægir samt til þess. Og svo æddi maður af stað.

Hvort það var æðibunugangurinn þegar ég var að leggja af stað sem gerði út af við mig eða hvort það var það að ég var þyrstur og orkulaus eða hvort ég er bara almennt að verða að aumingja en þá varð þessi ganga þannig að ég varla náði að halda í við hópinn. Var bara alveg að gefast upp en náði nú samt upp að Steininum ekki áberandi síðastur.

Ég dæmdi sjálfan mig úr leik við að fara alveg upp en þeir reyndu tveir við það en frétti að þeir hefðu frá horfið sakir mannbroddaleysis.

Á niðurleiðinni hélt ég uppteknum hætti og var síðastur en það var nú kannski bara líka fyrir notalegheitin en ekki bara aumingjaganginn. Það er nú oft bara skemmtilegast að rölta í rólegheitunum síðastur niður.

Hópurinn á bílastæðinu, sá hluti hans sem var ekki bara farinn heim þegar ég kom niður

Nú, svo ætlaði ég að bulla eitthvað meira. Það var ljótubindadagur í vinnunni á föstudag. Kannski eitthvað meira um það seinna.

Allir með þokkalega ljót bindi

Æ, og svo bauð mamman í mat í gærkveldi. Sviðaveisla ein mikil en það var eitthvað undarlegur þefur af sviðunum og engum leist of vel á þau og það endaði með að pantaðar voru pizzur til að koma í veg fyrir yfirvofandi matareitrun.

En það var allt í lagi því litla frænkan mín var á svæðinu alveg sérstaklega til að sitja fyrir á ljósmyndum.

....

Hólmsárlón

Í Hólmsárbotnun sumarið 2007

Óláni Íslendinga verður allt að vopni. Núna eru einhverjir sem vilja fara að eyðileggja Hólmsárbotna. Orðið Hólmsárbotnar kveikir líklega ekki viðvörunarbjöllum hjá mjög mörgum. Rauðabotn þekkja ekki margir en einhverjir hafa jú heyrt um Strútslaug. Þar er heitt vatn en núna rann mér kalt vatn milli skinns og hörunds.

Það var líklega sumarið 1995 sem ég heyrði fyrst talað um einhvern undrastað sem hét Strútslaug og þangað langaði mig strax til að komast. Það gerðist þó ekki alveg strax. Reyndar komst ég langleiðina þangað á gönguskíðum um páska 1998 en það var ekki fyrr en sumarið 2000 sem ég kom þangað fyrst. Gekk þá af Laugaveginum yfir jaðar Torfajökuls og ofaní Hólmsárbotna þar sem Strútslaug er.

Sumarið eftir fór ég aftur og kom þá úr hinni áttinni með hóp af fólki með mér. Gengum þá upp á Torfajökul þrír saman í brjáluðu veðri og fórum í Hrafntinnusker. Það var gaman.

Besta ferðin var samt kannski þegar ég og HK fórum gangandi úr Landmannalaugum í Hattver, upp úr því og yfir Torfajökul miðjan og ofan í Strútslaug í Hólmsárbotnum. Gengum síðan daginn eftir yfir Hólmsárbotnana í sandölunum og meðfram náttúrulegu lóninu sem Hólmsá kemur úr. Áttum þarna dag í okkar æfintýraveröld.

Það voru settir upp sandalar og arkað beint áfram yfir það sem fyrir varð.

Það er nefnilega þannig þó það minnist ekki margir á það að plamp um hinn svo kallaða Laugaveg er alls ekki í ósnortinni náttúru lengur. Þar eru ferðamenn svo margir að maður fær ekki fyllilega á tilfinninguna að maður sé annað en einn af túristunum. Vilji maður breyta því hefur verið þjóðráð að arka austur fyrir Torfajökul og koma þar í ónumið land Hólmsárbotna en kannski ekki mikið lengur.

Rarik og kannski Landsvirkjun ætla að fá rannsóknarleyfi til að fara að setja lón sem nær meira og minna yfir allt svæðið og eyðileggur það nær algjörlega. Verri virkjunaráform hef ég líklega aldrei heyrt. Þetta slær við hugmyndinni um Bjallalónið sem var talað um í vor og er á vissan hátt verra en Hálslón við Kárahnjúka.

Kort sem sýnir hluta gönguleiðarinnar og hvernig lónið kæmi til með að dreifa úr sér

HK öslar áfram yfir vatnasvæðið í Hólmsárbotnum. Þetta færi allt á bólakaf í hinu fyrirhugaða lóni

Panorama mynd sem sýnir flatlendið sem færi á kaf. Hægt aqð smella á myndina til að fá hana stóra. Afsakið reyndar að það er einhver samlímingargalli í henni

Fossarnir þar sem vatnið gusast núna fram úr núverandi náttúrulegu lóni sem þarna er hverfa væntanlega.

Efsti foss Hólmsár þar sem áin rennur út úr lóninu

Og annar foss þar fyrir neðan

En einhver kynni að benda á að það sé bara verið að tala um rannsóknarleyfi en ekki neitt framkvæmdaleyfi og það geti varla verið slæmt að rannsaka svæði.

Þá er það þó því miður þannig að með rannsóknarleyfi þarf yfirleitt að leggja í alls kyns framkvæmdir til að geta stundað rannsóknirnar. Það þarf oftast veg og það þarf að bora til að vita hvernig undirlagið fyrir stífluna á að vera. Frægar eru auðvitað rannsóknarborholur sem eru gerðar eins og vinnsluborholur þegar verið er að virkja jarðhita. Síðan man ég vel eftir framkvæmdunum á Kárahnjúkasvæðinu sem voru gerðar á meðan eingöngu r var rannsóknaleyfi til staðar.

Síðan man ég varla eftir því að gefið hafi verið út rannsóknarleyfi án þess að virkjanaleyfi hafi fylgt í kjölfarið. Enda leggja virkjanaaðilar yfirleitt út í svo mikinn kostnað við rannsóknirnar að það er ekki forsvaranlegt annað en að leyfa þeim að halda áfram.

......

....

Farartæki út um allt

Mér er eiginlega hætt að lítast á dreifingu farartækjanna út um allar grundir. Á föstudaginn var farið í spurningakeppni SFS og þar sem þar skyldi sötraður áfengur drykkur til að tryggja gleði þrátt fyrir slakan áranangur var farið þangað hjólandi (nei, ég hjólaði ekki neitt fullur heim heldur skildi hjólið eftir - ég vildi hafa bílinn heima - og þess vegna er það hjól þar ennþá). Í dag fór ég svo og sótti nýja hjólfákinn. Skildi bílinn eftir þar og hjólaði heim. Þar sem nýi hjólfákurinn var eitthvað órólegur í svona nýju umhverfi leyfði ég honum að koma bara inn. Þannig að hann er hérna í andyrringu uppi á annarri hæð hjá mér og unir hag sínum hið besta. Svo er Cesar hér ennþá einhvers staðar rétt hjá á bílastæði og bíður því sem verða vill og Ventó er einhvers staðar í transporti með HK og aumingja Runi er víst kominn á haugana. Ég verð víst að fara að reyna að safna þessum farskjótum mínum eitthvað saman!

Nýr farskjóti

Það var líklega kominn tími á endurnýjun þar sem sá gamli Muddi Fox, Leðjuláki eins og karl faðir minn kallaði hann einhvern tíman er líklega að komast á bílprófsaldurinn og því farinn að keyra sjálfur.

Á reyndar eftir að sækja það en maður hjólar víst heim í dag!

Er annars af gerðinni Scott Aspect 10... örugglega alveg eðalfínt!

Annars er planið að sá gamli blái verði á nöglum í vetur en sá nýi grái verði hinsegin dekkjaður.

Raunir mælingamanna

Mælingahelgi helguð Hagafellsjökli Vestari

Það er súrt að hafa tekið eitthvað að sér og ná ekkert að gera það sem ætlunin var. Eitt af því sem var að verða þannig er mælingaverkefnið okkar fyrir JÖRFÍ sem felst í að mæla Hagafellsjöklana.

Allt of seint í gær á laugardag var haldið af stað á óbreytta Patrolnum á sumardekkjunum. Undirbúningurinn eitthvað dálítið mikið svona og svona. Punktar settir í GPS tækið á leiðinni uppeftir og stefnan sett á Linuveginn (sem reyndar ku vera farinn að vera kallaður eitthvað annað sem ég man ekki). Ætlunin að mæla vestari jökulinn fyrst því hann var ekki mældur í fyrra.

Patrollinn (það verður nú að fara að finna eitthvað betra nafn á þennan bíl ef hann á að vera álitinn einn af fjölskyldunni) stóð sig vel. Svo sem ekki erfitt verkefni en smá snjóföl og hann jú bara á sumardekkjum. Enginn vegur fannst til norðurs sem brúklegur þótti enda ekki gott að reyna við slíkt þegar snjórinn lá yfir. Það var því bara arkað af stað þegar fjarlægð í fyrsta punkt var rétt rúmir 3 km. Sá göngutúr gekk bara vel.

Gunni með GPS tækið góða við vörðuna sem heitir þv´þi frumlega nafni YJ í punktasafninu

Varðan í YJ var mæld svona meira til að sannreyna mælitækið en líka var tekin ein herjarinnar Panoramamynd sem er kannski eini vísindalegi ávinningur ferðarinnar.

Hagafellsjökull vestari, 18. október 2008. Ef smellt er á myndina fæst risaútgáfa af henni. Tekur smá tíma að sækja en sýnir jökulinn ágætlega

Á myndinni sést til árinnar sem við höfðum mátt vita að væri þarna. Vorum við eitthvað lítið búnir til vaðferða. Ekki einu sinni með vaðskó. Töluvert vatn var í þarna þar sem við komum að fyrst og nokkuð sjálfgefið að reyna að komast áfram án þess að þurfa að vaða.

Vatnshindranir mælingamanna

Gengum áfram til vesturs í von um að komast fyrir upptökin en það reyndist borin von. Gengum einhverja kílometra meðfram ánni og reyndar var hún mjög lítil sums staðar og svekkelsi að fara ekki yfir. En það var líka farið að ganga á birtutímann og orðið dálítið illa langt til baka því við vorum að ganga beint í burtu frá mælingarstaðnum. Ákváðum því að rölta okkur bara til baka.

Á leið til baka

Gerðum svo aðra tilraun í dag á sunnudegi en veðrið var að spillast og eftir að hafa verið í hríðarmuggu á Mosfellsheiði var ferðinni bara breytt í bíltúr um Grafninginn. Jökullinn bíður því betri tíma. Vonandi gefur á hann um næstu helgi en engu er samt að treysta. Bæði þarf veðrið að vera sæmilegt og síðan tekst ekki að mæla jökuljaðarinn nema það sé svona sæmilega snjólétt á svæðinu.

Tveir skuggalegir fyrir sunnan Hagafellsjökulinn

Kell - kell - kellingarfjöll

Það var verið á fjöllum um helgina

Búinn að fá nóg af bölmóði borgarlífsins og það skyldi stefnt á fjöll... Kerlingarfjöll. Áhersluferð óstofnaða áhersluhópsins hjá HSSR að verða að veruleika. Í fyrra mættu fjórir til að labba og fjórir til að aka þessum fjórum. Núna voru þetta eitthvað uppundir 40 manns. Frábær ferð. Hægt að smella á kortið til hliðar ef einhver vill sjá almennilega hvað var labbað.

Eftir að hafa fyrst farið góðan rúnt um bensínstöðvarnar í Ártúnsbrekkunni og síðan einn Hafravatnshring svona af því að Frímann var í svo miklu stuði þá var keyrt bara austur fyrir fjall og á Selfoss og eitthvað lengra áður en sami Frímanninn fattaði að hann var ekkert á leiðinni í Þórsmörk að fara að hitta einhverjar kerlingar heldur var hann að fara upp á Kjöl þar sem Kerlignarfjöll eru. Það var því bara snúið við og farið upp á Kjöl... loksins.

Eftir að ýmsir voru búnir að leika sér við ljósavélina með misgóðum árangri komust allir á það stig að geta sofnað. Það var samt skammgóður vermir því á fætur skyldum við og arka á fjöll. Einhvers staðar í morgunmuggunni voru fjöllin sem stefnt var á en þar sem morgunmuggan var eitthvað hálf ógegnsæ ákvað minn að skilja myndavélarapparatið bara eftir í skálanum.

Umrætt myndavélarleysi varð til þess að eitthvað lítið tók undurritaður af myndum í labbitúr dagsins, en GPS tækið mitt heldur því fram að við höfum í fullri alvöru komist upp á alveg heilan tind... Mæni sem hengilmænur horfa öfundaraugum á.

Allir eitthvað að ferðbúa sig í morgunmuggunni

Um kvöld var heljarinnar grill í boði sveitarinnar sem var eldað eftir kúnstarinnar reglum að frönskum hætti af frönskum kokkum fararinnar. Svo kom dagurinn eftir og þá var hægt að leggja af stað þegar Danni og Árni voru búnir að hvíla sig nóg.

Árni og Danni í fullkominni afslöppun á malarbingnum

Það var arkað niður með Hvítá frá Hvítárbrú þar sem þónokkuð brattar flúðir sem ganga undir nafninu Ábóti og PÁÁ lofaði í Hálendishandbókinni heilluðu hal og sprund.

Ábótinn í Hvítá. Bara nokkuð kröftugar flúðir

Fólk hafði verið narrað til að hafa með sér nesti og át það af bestu lyst. Þeir sem höfðu látið narra sig gófluðu á nestinu sínu á meðan unglingaadeildin stóð hjá.

Esra og fleiri að borða eitthvað

Nú, svo var bara farið í bæinn eitthvað í áföngum reyndar þar sem sumir fóru að smyrjka bílvélar með gírolíu eða eitthvað sem virkaði ekki of vel.

Sjálfur gæti maður verið á leiðinni upp á Kjöl eða Hagavatni reyndar aftur um næstu helgi til að mæla útlínur jökla þar sem snjór virtist ekki vera farinn að trufla þar af nokkru marki.

....

Lýðveldið Ísland

Hann heitir Jón og átt afmæli sama dag og Ísland

Tilraunin hófst 17 júní 1944 (eða kannski hófst hún 874 ég veit það ekki alveg) og henni lauk í október 2008. Mjög merkileg hagfræðitilraun sem fólst í að athuga hvort dvergþjóð gæti staðið á eigin fótum. Tilraunin gekk brösótt á köflum en þjóðin virtist endanlega vera að taka flugið í byrjun 21. aldarinnar. Þá gerðist það undarlega að þjóðin var eins og flugvél sem ofreisir sig og missir svo flugið og steypist til jarðar með braki og brestum.

Allt í einu fóru allir landsmenn að haga sér eins og nýfjárráða unglingar og eyddu öllu um efni fram og því fór sem fór.

Í flestum hagfræðibókum 21. aldarinnar er kafli um íslenska æfintýrið. Dæmi um víti til að varast.

Það eru annars mörg ár síðan ég bloggaði svona mikið síðast og líklegast er þetta meira af vilja en getu sem ég er að tjá mig hér og nú!