Gáð til himins

Algjörir glópar! Það er víst meira en ár síðan. Þá átti ég afmæli og varð dálítið hundgamall... svona í árum talið. Eitt af því sem er ekki auvðelt alltaf er að velja handa mér afmælisgjöf því sumir halda því víst fram að ég eigi eiginlega allt. Kannski eitthvað til í því. En þarna fyrir rúmu ári fékk ég stjörnukíki í afmælisgjöf. Alveg eðal snjallt að ég fari að búa mér til nýtt áhugamál - stjörnugláp. Eitthvað vofum við HK óviss um að kíkirinn sem rataði þarna í okkar hendur væri sá sem heppilegastur væri. Að lengd var hann eitthvað á annan metra og annað umfang eftir því. Svo var hann á einhverju clumsí stæði sem mér leist ekkert allt of vel á en reyndar hafði líklega sína kosti líklegast líka. Aumingjans stjörnukíkirinn var því ekkert skoðaður neitt en fékk að dúsa í sínum kassa, fyrst í Álakvíslinni og svo í Hæðargarðinum. Það komst engin hreyfing á grey skinnið fyrr en ég platuði sjálfan mig (með aðstoð HK og Heimis) til að fara á stjörnuglópanámskeið. Þangað fór ég og komst að því að ég gæti eftir heilt árið fengið að skipta mínum stjörnukíki enda var hann ennþá svona eiginlega óopnaður í umbuúðunum. Og það var lokstin gert núna í dag og fenginn þettaeðalfína appelsínugula glansandi kíkisapparat - tölvustýrt og alles! Fyrst voru herlegheitin skrúfuð saman heima í stofu og svo reyndar eftir að hafa snætt í Selbrekku var farið út í garð og appiratinu beint til himins. Gekk svona misvel. Eitthvað var þetta vanstillt hjá okkur og ekki mikið af viti sem við skoðuðum. Miðarinn rammskakkur og ekkert gekk að stilla grægjuna sem átti nú samt að vera það einfaldasta mál í heimi. Og þetta endaði svo með engu nema kannski að einhverjar skýjatjásur gerðu sig heimakomnar á millo okkar og stjarnanna. Það var því sneypst inn og farið að lesa fjárskotans manualinn. Það þarf kannski að gera svoleis þegar svona alveg nýjar grægjur eru teknar til notkunar. Svo voru reyndar enn meiri dótadagar því við HK ýlavæddumst um helgina. Fengum okkur eðal fína ýla í gegnum HSSR og var reyndar svona afmælisbragur á öðrum ýlinum! Mikið gaman á sunnudagsmorgninum hjá tveimur nördum að fela ýla fyrir hvort öðru út um alla íbúð! En annars alveg ótrúlega flott grægja og einföld í notkun. Næstum því of einföld! ----- Að allt öðru. Um páskanana var farið á skíði upp í Lakagíga. Gist í Miklafelli og Blágiljum. Vel heppnað. Ferðasagan kemur vonandi sem fljótlegast en nokkrar myndir eru komnar nú þegar á Flickrið.

Well min herr RTFM they call it!

..

Það var lagt skíði undir fót!

Og arkað á Skjaldbreiði

Rósa, skugginn hennar, snjórinn og Skjaldbreiðan

Skjaldbreiður á laugardegi Loksins var eitthvað gert. Undir yfirskini æfingaferðar var haldið af stað á laugardegi og fari á Þingvöll. Þar strengdum við heit vor sem fólust í að arka á Skjaldbreiði sem Gunnar Dal kenndi mér einhvern tíman fyrir martlöngu að beygðist eins og Matthildur sem hefur gengið með okkur útum allt á skíðunum eða þá Ragnheiður sem reyndar er frænka mín. Hann heitir sem sagt ekki Skjaldbreiður heldur heitir hún Skjaldbreiður og þangað upp skyldi haldið. Við vorum fjögur talsins. Eitthvað mismunandi skíðavön og sum ekki alveg laus við flensu. Og sú fimmta reyndar heima af þeim sökum. Jeppar tveir, Kópur og Cesar voru kátir á the impassible road inn í Bolabás og hoppuðu og skoppuðu yfir snjóskaflana. Hjólförin reyndar töluvert til að hjálpa og jafnvel til að gera ferðalagið mögulegt. En það var kæti í hópnum. Sól úti og hið besta veður. Veðrið reyndist síðan reyndar vera eitthvað gluggaveður því þegar út úr fararskjótunum var komið var þar brunagaddur og hávaðarok. Þetta var eitthvað annað en um var rætt var muldrað en svo var bara bitið á jaxlinn. Lambhúshettan dregin niður og bætt við einu vettlingapari. Af stað var haldið. Umdeild má vera hve ferðin sóttist vel en það var kominn heill kílómetri í sarpinn eftir einn tíma. Með sama áframhaldi yrðum við ekki komin til baka fyrr en eftir myrkur. En svo batnaði veðrið og þetta skipti ekki máli því það var bara gaman. En svo var í fjallið var komið. Þar voru brekkur og meiri brekkur. Jón Bjarni hafði þær heimildir helstar að á þessu fjalli héldi maður alltaf að maður væri alveg að koma upp en svo bættist bara ein brekkan við. Það stóð heima. Um Skjaldbreiði má nefnilega segja að undarlegt er hve algengt er, alsíðasta brekkan. En eftir mikinn svita og töluverðan andardrátt var loksins komið alveg upp. Þar voru einhverjir vélsleða og risajeppar. Heilsað var upp á félaga úr HSSR sem voru í æfingaferð og svo var mauluð flatkaka, kleina og nektarína. Veðrið var gott og svo var það niðurleiðin. Í fögrum hlykkjum var svifið um eins og vindurinn og brátt vorum við komin niður allar brekkur. Þar upphófst heimferðin sem sóttist ekki verr en svo að í bílana var komið um hálfátta, níu og hálfum tíma eftir að stað hafði verið farið. Nokkuð vorum við uppgefin, þreytt og sæl og alveg þokkalega vatnslaus. Ástandið í hópnum var reyndar hálfvegis farið að jaðra við heilkenni sem koma þegar einkenni verða of mörg til að góðu hófi geti gengt.

Saturday for Skjaldbreiður Finally something serious to do! There is a mountain called Skjaldbreiður and that was our goal. We had to drive through some snow to get where we planned to start skiing. Four of us were together. Me, Páll Ásgeir, Rósa Sigrún and Jón Bjarni. I have been skiing from time to time with Palli and Rosa the last ten years. I met them first while crossing the great glacier Vatnajökull more than ten years ago. But I work with Jón Bjarni and he went with me several years ago to Mt Kilimanjaro. Part of the group is planning a great skiing tour around Easter. Then we will walk for four days and sleep in all kinds of primitive Icelandic mountain huts, some made of mud or nothing. After some terrible cold wind in the beginning we had the great weather with us almost all the way. We reached the top and then down again. And how terrible tired we were when reaching the cars after more than nine hours walking. We went down the slopes, just as the wind. Then we had to walk all way back. The whole tour was about 32 km. That's about 20 miles I guess. And how terrible tired we were when reaching the cars after more than nine hours walking. Part of the group is planning a great skiing tour around Easter. Then we will walk for four days and sleep in all kinds of primitive Icelandic mountain huts, some made of mud or nothing.

..

Þegar maður varð veikur !

Herðubreið með ský á höfðinu - Mt Herdubreid with some clouds on her haed

Herðubreið Fjallið er Herðubreið og ég kann vel við Herðubreið og ég er ánægður með myndina mína af Herðubreið. Það er gott að b yrja á einhv erju sem maður er ánægður með! Aulaðist ekki í partý um helgina þegar ég var að grasekkjast HK laus og varð í staðinn veikur og vinirnir hótuðu af skiljanlegum ástæðum að hætta að þekkja mann. Þegar HK loksins kom á sunnudeginum mætti hún manni með 39 stiga hita á mörkum þess að bulla óráð. Dreymdi undarlegar krossgötur fram og til baka í hausnum á mér alla nóttina og lá allan mánudag og þriðjudag og miðvikudag og það var ekki fyrr en á fimmtudag sem eitthvað fór að rofa til. Síðan búinn að vera að ná mér í dag og bara nokkuð góður en alls ekki nóg. Í gær var svo upphaf af námsekiði í Endurmenntun og ég fjarri góðu gamni en bara með gott fólk í staðinn. En þetta er allt grábölvað samt. HK núna í afmæli Heimich og ég eftir Lasarus uppi í sófa og get ekki annað en bara bloggað einhvern ómerking. Það er ennþá einver hálfgerður ullarsokkur í hausnum á mér eða kannski pínulítið eins og ég sé ekki sjálfur þar heldur einhvers staðar aðrarastaðar eins og ég segi stundum. Það eina sem er alveg eins og það á að vera er auðvitað Herðubreið sem klikkar aldreigi! Svo má ég nú kannski taka gleði mína eitthvað út af grein um vaðferð einni ægilegri sem var farin fyrir nokkrum árum og birtist í Útiveru sem var að koma út. Ég og PÁÁ skráðir höfundar þó annar hafi skrifað meira en hinn en ég átti nú líklega eitthvað af myndunum þar með. Jú og svo er mér auðvitað líka að batna ... :)

Herðubreið The mountain is Herðubreið and I like that mountain a lot as well as this photo. And that is not so bad start – you could say “Ágætis byrjun” but is it? I didn’t go to a party last weekend. Perhaps I better had gone since I almost lost my friends for decades (or even I did lose them – I’m still not sure) and got that terrible flu in my body. I have been lying sick for Monday and for Tuesday and for Wednesday as well as Thursday - I didn’t know I was so dam good in knowing those names of all week days! I’m a little bit better today but not back to work. HK is at a birthday party with one of her coworker and I’m now the sick man home alone! Yes - the only thing to like here is the mountain I will always like .........

..

Mælingu heimsins er lokið

Ágæt bók en ég get ekki skilið hvernig þessi bók varð mest selda bók í heimi á einhverju ári... 2006 vilja þeir meina. Mér fannst hún ágæt en ekkert meira en það. Samt er bókin öll meira og minna einhvern vegin á áhugasvuiðum mínum. Vísindi og athuganir - sem verkfræðingur og krónískt nörd finnst mér það áhugavert. Svo á ég líka stjörnukíki þannig að þessi vísindalega nálgun ætti að höfða til mín. Ferðalög og fjallaferðir - Margt var kunnuglegt og áhugvert fyrir mig að lesa eins og hæðaveiki sem ég kannaðist við af Kilimanjaró og vangaveltur um mannbrodda í formi nagla sem hann ætlaði að reka í gegnum sólann á skónum sínum. En einhvern veginn fannst mér bókin samt ekki neitt æðislegt og það furðar mig að allir út um alla veröld hafi flykkst til að kaupa þessa bók. Það seljast kannski svo fáar bækur að bók sem höfðar til ekki svo margra getur e.t.v. alveg orðið mest selda bók veraldar. Mér finnst þetta samt undarlegt. En fín bók fyrir þá sem hafa áhuga á ferðalögum um óbyggðir, frumstæðum þjóðum, stjörnufræði, stærðfræði og hvers kyns vísindum. Varla fyrir alla hina sem eru flestir og hafa áhuga á einhverju allt öðru. En kannski misskildi ég bara bókina og las hana með röngu hugarfari í gegnum röng gleraugu og kom ekki auga á það sem allir aðrir eru að sjá í henni. Hver veit - kannski ætti ég að taka einhvern bókmenntakúrs áður en ég er að tjá mig svona hér út í loftið!

Measuring the World is over I have been reading this book from Daniel Kehlmann. Great book? Yes, depends I would say. For me it was not bad at all since it is all in my field of interests. Mountain tours, science, stars (I own a 8” mirror telescope) and mathematics. But I don’t get how this book became the bestseller of the Earth in year 2006. I just don’t get it. I had no idea all the mass of people on Earth had this field of interests. But perhaps the reason is that so many people reading books actually have that field of interests. That’s the only reason I can find. It was interesting for me to read about high mountain sickness since I had perhaps similar experience from Kilimanjaro. It was also interesting for me reading about their experiments of compass and the magnetic field of Earth and such ideas. And of course problems they had when climbing mountains and ideas of making crampons with nailing ordinary shoes. But I can’t see how all those things can be interesting for all the mass of people on the Earth. But perhaps I just didn't understand the book and was reading it with some narrow mind thinking in wrong direction. Who knows?

... já á eftir að bulla eitthvað meira vonandi.

Að vera einn í meira en einn dag...

Hann er frekar einsamall þessa dagana

Einn bekkur - tveir bekkir - einn turn - en enginn annar....

MeiraEitthvað til að segja frá! Maður er frekar einn núna þessa dagana. HK í Skaftafelli að kenna verðandi landvörðum allt um landvarðamennskuna. Ég einn í Hæðargarðinum. Fyrsta kvöldið sem reyndar er löngu liðið dálítið undarlegt að vera alveg einn en það er ótrúlegt hvað mannskepnan er fljót að verða vön öllu mögulegu og ómögulegu. Ég ætlaði annars að nota tækifærið og vera rosalega duglegur svona einn heima. Svo sem búinn að gera eitt og annað. Fyrir einhverjum mörgum vikum en samt á þessu ári held ég voru versluð ljós og þau komust upp og svo hefur maður verið liðtækur við að útrýma óhreinum þvotti.	Beeing alone ... There is this bench and his friend the other bench. They are in the garden and there is also the small house they can speak to. It was the first night I was alone I guess. I was going to sleep. .........
En hver hefur svo sem áhuga á því veit maður ekki. Ætlaði annars að skrifa eitthvað merkilegt en það var	But who could care more?

..

From Nyhavn

Eitthvað til að segja frá! Kubbahúsin í Nýhöfn klikka ekki. Það var árið 2003 reyndar sem ég kom þangað fyrst. Árshátíðarferð með vinnunni minni. Í göngutúr, man ekki Magga og Ernu eða var það Stína? Örugglega bæði sitt í hvoru lagi. Gott veður og hvergi sæti að fá. Fyrsti dagurinn sem sá danski drakk bjórinn sinn úti á götu. Fundum loks pláss fyrir okkar rassa út'á enda Þar sem sýkjastrætóinn sem ekki allir vita um kemur. Núna aftur árshátíð. Í lok janúar. Annað fólk. Engin Maggi og Erna og ekki heldur nein Stína sem er núna svona meira verktaki sem fékk ekkert að koma með. En auðvitað HK í staðinn. Við í Nýhöfn að sjálfsögðu. Mikið gaman eins og alltaf en hálf kalt. Ekki margir á ferli enda einhver grunur um að það væri úrslitaleikur í handboltamóti þar sem Danir ætluðu sér að verða Evrópumeistarar. Okkur langaði til að horfa og sjá - enda ekki hægt að vera í Danmörku og verða ekki vitni að því að danskir yrðu meistarar! En enginn pöbbur með sjónvarp í sjónmáli. Hittum loks miðaldra hjón og spurðum eitthvað til vegar til að finna pöbb til að sjá leikinn. Eða kannski frekar bara HK sem spurði því ég eittvhað meira til baka að tala dönskuna. Hnuss kom bara. Þau höfðu horft en gefist upp þegar staðan var 4-1 fyrir þá þýsku. Nú lágu danir í því hélt sá danski fram og ekki mikil gleði yfir þessum leik. Við inn á Færeyska sjómannaheimilið. Þar var sjónvarp en ekki neinn handbolti heldur einhver teiknimynd eða guð veit hvað. Þetta var sem sagt tapap spil, hjá okkur að sjá leikinn og líklega þeim dönsku að verða meistarar. Þetta kom líka fljótt í ljós að þeir dönsku sem við mættum voru ekkert of glaðir og augljóst að tapið væri stórt. Það var svo ekki fyrr en nokkrum dögum seinna eða kannski úti á flugvelli um kvöldið sem við komumst að því að þeir dönsku unnnu jú víst. þei var bara alveg sama. Enda eru Danir skynsamir ligeglað fólk sem vill frekar vera á skatum en að glápa á annað fólk spila handbolta, jafnvel þó þeim takist að vinna...	I was in nyhavn there was silence! From weekend in January when we visited Köbenhagen for what I could call annual celebration... called "Árshátíð". It was fun after we came there but the airline - Icelandair didn't do well and we had the most enermous delay I have ever had. But the celebration in D'Angleterre was great and Köben as well. We had a photo context after the tour there and this one did win one of the categories. Not bad at all! .........
Hún var dálítið fyndin. Bað mig um að taka mynd af dúfunum. Stelpan á myndnni. Þessi með trúðahúfuna. Annars ekki kannski trúðahúfa heldur eins og kóróna eða kannski er hún bara eins og frelsisstytta! Frelsisstyttan komin á skauta á Kóngsins nýja torgi... hvar endar þetta eiginlega?	Jamen min herr! "Tager du billede af den due" She said to me - the little girl with the funny king like hat - or perhaps like the statue of liberty. She wanted me to take some photos of the pigeon that were walking there around and eating something I could't see...

Það var um nótt...

Það var var einhvern tíman seint og það var snjór í loftinu og líka á jörðinni. Ég var bara að fara að sofa en það var ekkert gaman svo ég fór út með fiskaugað mitt og þrífótinn og hitti nokkur tré. Tunglið var þarna líka.

There was a night not far a way from home It was late and there was some snow in the air and also on the ground. I was going to sleep but that was no fun so I went out with my fisheye and tripod and met some trees. Mr. Moon himself was there also!

... já á eftir að bulla eitthvað meira vonandi.