Ja, ég er hetja, eða það sagði og sagði og skrifaði Árni a.m.k.
Enda ekki á hverjum degi sem einhver verður á undan honum upp!

Held javnvel að ég hafi endurrheimt einhvern hluta gleði minnar og sjálfstrausts með þessu. Náði upp á vel innan við klukkutíma en hélt áður en ég lagði af stað að ég væri orðinn gamall og slappur.

Fékk síðan staðfest að ég er og hef alltaf verið ferlega vanþroska. Núna var það hjartað sem kom upp um sig. Fór nebblega með púlsmæli upp [já, eitt sinn verkfræðingur, alltaf nörd] og hann kom upp um hjartað. Miðað við hefðbundnar kokkabækur um hámarkspúls þá á hjartalufsan í mér ekki að geta slegið nema 184 slög á mínútu. Mitt blessaða gamla hjarta fór upp í heil 191 slög og stóð sig bara vel þar. Var reyndar ekkert lengi í 191 slaginu en var svona aðeins að skemmta sér í um 190 slögin. Ég er líklega ekki alveg kominn á grafarbakkann! ennþá ...

Annars, þá má sjá okkur Árna
hér þegar við vorum að bíða eftir hinum göngugörpunum!

Ég er auðvitað gleraugnastrumpurinn

Loksins kom svona testruggl sem klikkaði ekki á mér!

Find your inner Smurf!

Texti dagsins
Sumir blogga stundum texta dagsins. Billeg leið til að búa til langt blogg. Ég ætla að prófa. Mitt uppáhald með Bubba:

PARANOIA

Hvernig er að vakna, sjá skugga líða á brott?
Það er einhver á bak við dyrnar, þú finnur að á þig er horft.
Draumarnir eru flúnir, úr hvítu skálinni.
Hvenig er að vakna upp með fingraför á sálinni?

Úti hamast vindurinn, þú kúrir þig undir sæng.
Á glugganum hamast stúlkan þín eins og hrafn með brotin væng.
Þú þorir ekki að opna, í augunum sérðu blóð.
Fyrir utan heyrirðu fæturna traðka paranoiunni slóð.

Angurværir tónar nálgast ofur hægt.
Barnið í hjarta þínu, löngu orðið hrætt.
Búkar með engin andlit, stjórnlaust líða um,
ó, ef þú aðeins aftur gætir náð ljúfu draumunum.

Þú manst eftir konunni á horninu sem seldi mönnum tár,
mönnum sem voru dofnir, höfðu ekki grátið öll sín ár.
Hún er hætt að koma, þurr augun laugar ei meir,
uppsprettan er þurausin en það vita ekki þeir.

Hvernig er að vakna, sjá skugga líða á brott?
Sugga sem ekkert eftir skilja, samt krefjast að á þá sé horft.
Draumarnir eru flúnir úr hvítu skálinni.
Ó, segðu mér hvernig er að vakna upp með fingraför á sálinni

Fáránlegt


Nick McHenry: Thu ert adal toffarinn! Toffari i hud og har (bokstaflega) Ert med adal gellunni i
baenum, ert vinsaell rannsoknarbladamadur og hefur oft lent i aevintyrum i frettaleit thinni. Ther eru allir vegir faerir! I stuttu mali lifir thu mjog spennandi lifi!


Hvada Leidarljos karakter ertu?
brought to you by Quizilla

Geta þessir aular sem gera þessi prófa aldrei látið þau virka! Hvílíkt bull. Þetta er náttlega bara grín. Mitt spennandi líf í dag var t.d. aðallega fólgið í því að undirbúa fyrirlestur um umhverfis- og gæðastjórnun fyrir lífræna vottunaraðila og undirbúningu fyri aðalfund skógræktarsamtaka fyrir utan aðal númer dagsins sem var dadadada ... spennan vex: Fara í fermingarveislu!!!! Já, hmmmm myndi e.t.v. bara fitta ágætlega inn í leiðarljós. Ég lifi kannski í þessum þáttum og er alveg óvart aðal töffarinn án þess að nokkur hafi sagt mér frá því. Hvernig eru hinir eiginlega???

En mikið ofboðslega eru þetta yndislega hallærislegir þættir og þetta aðaltöffarinn!!!

Horfir annars einhver á undir sjötugu á leiðarljós. Ágætt að hafa eitthvað til að kvíða fyrir [eða hlakka til ef þannig ber undir] að horfa á eftir eitt stykki annað eins af æfi og búið er!

Leikhúsferðir og geitungar
Yfirleitt bloggar maður ekki um allt sem gerist í lífi manns og ekki ætla ég að fara að taka upp á því fyrstur bloggara ....

Samt fór ég í leikhús í gærkveldi og eru núna að hefjast alvarlegir leikhústímar í mínu lífi því ég fer aftur í leikhús í kvöld, aftur um næstu helgi er mér sagt og einnig helgina þar á eftir. Áskriftarkort eru stórhættuleg ef maður hefur ekki vit á að nota þau tímanlega. Er sem sagt með áskriftarkort í Borgarleikhúsinu sem hefur ekki verið notað nándar nærri nóg ennþá. Verður núna gert átak í leikhúsferðum.

Í gær var annars farið í Þjóðleikhúsið séð hið stórbrotna verk "Allir á svið" sem er reyndar ekki neitt sérstaklega merkilegt stykki en fyndið samt. Þrátt fyrir að gærdagurinn hafi ekki verið neitt sérstaklega góður fyrir Ragga þá tókst mér nú samt að kreista upp hlátur nokkrum sinnum og jafnvel svo að eftir var tekið.

Á eftir var sest að pizzu-kók-snakk-bjór-popp-kaptein-viskí drykkjuáti heima hjá mér þar sem önnur öldurhhús miðbæjarins voru helst til of þétt setin fólki sem við vildum í sumum tilfellum helst ekkert sitja hjá.

Í morgun lenti ég svo í fyrsta alvöru bardaga þessa vors. Fyrir nokkrum vikum kom fyrsta vinkonan mín í heimsókn. Bústin, loðin og sæt og hafði vit á að flögra út um svaladyrnar. Í morgun komi hinn illskeytti frændi hennar allsber, langur og mjór, suðandi og fljúgandi í sínum taugaveikluðu rykkjum og skrykkjum. Ég sver það að geitungshelvítið var á fjórðas sentimetra á leng og grannur eftir því bæði hvað varðaði ummál og vit. Hamaðist endalaust á öllum lokuðum gluggum en gat ekki álpast til að finna opnu gluggana eða svaladyrnar. Sveif síðan upp undir rjáfur, beið þar í 4 metra hæð eins og til að undirbúa árás á mig al saklausan sem var bara að reyna að borða brauð með drulli ofaná. Eftir um kukkutíma fyrirsát og skæruhernað hvarf hann allt í einu sjónum mínum. Liggur annað hvort í öngviti á bakvið einhvern ofninn eða þá að hann fór loksins út um gluggann og er þar líklega kominn í óða önn við að reisa sér bústað. Vona bara að hann taki sér ekki bólfestu í bílnum mínum eins og eitt geitungsgrey gerði í fyrra.

Í dag er ekki góður dagur til að vera raggi
Kannski ætti ég að prófa að verða eitthvað annað?
- Nei varla úr þessu.

Jibbí, það er löglega komið sumar
Reyndar skil ég ekkert hvernig stendur á því að mér finnst að sumarið sé löngu komið ef það kom þá á annað borð einhvern tíman "vetur" í vetur. En núna er sumarið víst orðið löglegt eða þannig. Til hamingju með það.

Og er búinn að vígja sumarið með að fara á línuskauta á því. Reyndar m.a. í þeim erindisgjörðum að sækja bílinn minn út í Öskjuhlíð þar sem ég alveg óvart gleymdi honum í gærkveldi við keiluhöllina. Fór nebblega í keilu seinasta vetrardag með hressa liðinu sem ég vinn með og keppti í keilu. Svaka gaman, ég fékk verðlaun og allt, var alveg svakalega kátur með það alveg þangað til einhver benti mér á að verðlaunin fyrir "bestu tilþrifin" væru sko bara skammarverðlaun. En ég tók reyndar gleði mína á ný þegar ég komst að því að ég fékk sko skammarverðlaunin því minnstar líkur voru taldar á því að ég færi í fýlu út af þeim. Svo var líka minn verðlaunadiskur langflottastur, með sundirlimaðri barbídúkku og flautu sem virkaði þetta líka fínt. Sigga Vala sem varð vinsælasti keppandinn fékk t.d. ekki næstum því jafn flottan verðlaunadisk og ég! En Dabbi var hins vegar lang bestur og er honum óskað hér með til hamingju með að vera keilukóngur Skýrr.

Þegar ég sótti bílinn þá komst ég líka að því að ég var aldrei þessu vant ekki síðastur. Eitthvað kunnuglegur grár Póló var nebblega við hliðina á mínum eðal Ventó, híhí! sumir greinilega enn meiri letingjar en ég! Reyndar var minn eðal Ventó kominn langleiðina með að svíkja mig endanlega í tryggðum með að neyta að fara í gang. Þarf greinilega að fara að drífa í því að fara með drússluna á verkstæði.

En um línuskautaferðina mína. Ég verð nú eiginlega að segja að það err þörf á að stofnaður verði sérstakur þrýstihópur til að láta laga almennilega reykvískar gangstéttar, sem eru algjör hörmung verð ég að segja. Meira og minna mölbrotin steypa, misgengnar hellur sem skauarnir festast í og síðan til að kóróna það þá virðast einu lagfæringarnar sem hafa verið gerðar á þessari öld vera þær að setja svakaflottar smáhellur á öll götuhorn svona alveg sérsniðnar til að setja mann á hausinn.

Einhvern tíman á næstunni þarf ég að fara rúnt um borgina og mynda herlegheitin og senda borgarstjóranum eða einhverjum sem getur gert eitthvað í þessu.