Á leið niður af Stóra Kóngsfelli eftir að sólin var farin að skína

Það var gengið á Stóra-Kóngsfell með Ferðafélagi Íslands laugardag 18. janúar. Fyrsta ferðin með einu erfiðu mánaðarfjalli Ferðafélagsins. Ég veit ekki hvort ég geti sagt að ferðin hafi verið erfið en ég var nú samt lúinn þegar ég kom heim en það var líklegast frekar eftir að hafa legið í meira en klukkutíma í heitum pottum Laugardalslaugarinnar og líklegast ekki síður eftir að hafa sofið ekki nema 6 tíma nóttina á undan. Ég og svefn er eitthvað sem er stundum ekkert að fitta alveg saman!

En þessi göngutúr gekk ágætlega. Það mættu þokkalega margir fannst mér og var hópurinn í það heila rétt tæplega 90 manns. Mörgum fannst þetta mátulegt en sumum of létt. Nokkrir voru að dragast aftur úr og þarf eiginlega að koma þeim í skilning um að taka léttara fjallið frekar en það erfiða.

Það var síðan lagt af stað í rigningu og byrjað á að fara á Eldborgargíginn. Svo farið fyrir sunnan Drottningarfellið og gengið upp Kóngsfellið að sunnan. Á bakaleið var farið á Drottningarfellið líka.

Um kvöldið var svo tekið til við bóklestur fram á nótt... þannig að aftur var maður snuðaður um nætursvefn! Svo má alveg halda því til haga að ég er alveg þokkalega sáttur við prjónahúfuna sem ég er með á hausnum á myndinni hér að neðan.....

Örlítið brosandi með nýja prjónahúfu á hausnum

Fyrsta færsla á nýju ári eftir fyrstu göngu ársins með Ferðafélagi Íslands

Gengið áleiðis í Búrfellsgjá

Kannski ágætt að fyrsta færsla þessa ársins verði um það þegar gengið var í Búrfellsgjá og á Búrfell með einu léttu fjalli Feðrafélags Íslands. Ftrsti göntutúrinn þetta árið og lofar aö mörgu leyti góðu þó það séu reyndar einhver óveðrsský einhvers staðar. Helst er það út af breytingunni sem var gerð og því að núna þurfum við gædar að fara að velja og hafna hvaða fjöll við förum á. Á sama tíma og Ferðafélagið er búið að setja takmörk 4 leiðsögumenn á hverja ferð þá ákváðu þeir bræður að bæta einum leiðsögumanni við þannig að núna erum við 7 talsins að bítast um það hver fer hvaða ferð. Líst einhvern veginn ekkert allt of vel á það hvernig þetta þróast en er á meðan er og á meðan það verða ekki einhver leiðindi þá er ég með.

Það er annars eitthvað fólk sem ég þekki þarna núna að ganga. Stefán Andrésson áfangastjóri er þarna og ekkert vont að endurnýja kynnin við þann mann sem gleymiir aldrei neinu! En síðan ekki síðra að Haraldur jarðfræðingur Gunnarsson ætlar að ganga þarna líka. Það verður verulega gaman að velta jarðfræðinni fyrir sér með honum! Væri meira en til í að fara einhverjar þá af þeim ferðum kauplaust!

Svo bar kannski til tíðinda að við mættum öðrum hópi FÍ þarna á leiðinni sem framhaldslíf kallast. Þær fór fyrir einhver mikill belgingur sem ég þekki ekki sérstök deili á en æði fannst mér hann stjórnsamur og ekki skemmtilegur. Ætli við sem erum í mínum hópi virkum líka svona á t.d. þátttakendurna sem eru að ganga í okkar hópum. Ég vona ekki. Við vorum í öllu falli ekki jafn bransaleg og hann var. Hann var svona útbúinn eins og hann væri að fara í sprungubjörgun!

En það var tekin hópmynd sem hann stóð fyrir en vildi samt hafa hálf ómögulega - því enginn mátti stjórna neinu nema hann sjálfur. Skemmtielgra hefði verið ef fólkið hefði komið nær en við það mátti ekki koma!

Hópmydnin af Einu fjalli mánaðar ásamt framhaldslífi 52gja fjalla mætast í Búrfellsgjá

Aðventuferð í Fellsmörk þegar himnarnir hrundu

Undir norðurljósahimni Fellsmerkur

Það var farin árleg aðventuferð bræðra í Fellsmörk. Dimm él á leiðinni þar sem hann hreytti úr sér aðallega samt á milli Selfoss og Hellu. Orðið stjörnubjart þegar komið var í fellsmörk og svo birtust norðurljós. En áður en það gerðist, gerðist nokkuð undarlegt. Sem ég stend við stóru brúna sem er á myndinni neðst í færslunni og lít í áttina að Búrfellinu þá er eins og einhver sé þar úti á áreyrunum með kúlublys með einni grænni kúlu. Hún fer ekki hratt yfir, eiginlega bara frekar hægt og það standa neistar aftan úr henni. Hún kemur að sjá úr austri, þ.e. frá hægri þegar horft er í suðurátt eða suðaustur að Búrfellinu og hallinn á brautinni sem kúlan fór virtist vera um 20° eða svo. Brennur upp og hverfur en ekkert hljóð heyrðist sem ég varð var við. Gunninn sá ekki neitt, enda var hann að bjástra eitthvað annað en ekki að glápa svona bara út í loftið. Það sem var merkilegast er að ég er eiginlega alveg viss um að þessa sýn bar í Búrfellið þannig að þetta var yfir áreyrum Fellsmerkur þar.

Ekki veit ég hvort eitthvað féll niður á áreyrarnar en gat ekki útilokað það þannig að það var farinn einhver smá könnunarleiðangur í tunglskininu vopnaður höfuðljósi. Varð einskis var en aðstæður voru góðar þar sem snjór var yfir að minnsta kosti sums staðar. Nokkuð ljóst að þetta var lítill loftsteinn sem náði þá ekki að brenna upp fyrr en hann var kominn nær alveg niður að jörðu, ef hann þá náði ekki alveg niður - sem ég fæ líklega aldrei að vita. Til viðbótar má halda því til haga að þetta kvöld átti að vera talsvert mikið loftsteinaregn.

Séð til Búrfells undir tunglinu,
sömu stefnu og það sást til fljúgandi grænnar kúlu

Að gera eitthvað skemmtilegt

Allir aðal gæslarnir í kirkjunni við Mosfell: Örvar, Ólafía, Ævar, Pétur, Sigrún og maður sjálfur með stóru húfuna.

Það eru líklega rétt að verða þrjú ár síðan mín þáverandi Anna María uppástóð það að Ferðafélaga Íslands væri að fara af stað með einhverjar ofboðs sniðugar gönguferðir, eitt fjall í mánuði. Hún vildi og þá vildi ég líka en samt kannski ekki alveg fara að borga mig inn í eitthvað svona prógramm og hringdi þess vegna bara í Pál Ásgeir og spurði hvort það vantaði ekki einhvern í hópinn til að gæda. Jú, það reyndist auðsótt mál. Anna María komst reyndar aldrei með áður en því sambandi lauk en ég geng enn einu sinni í mánuði með þessum frábæru félögum og öllum hinum sem eru með í ferðunum!

• Myndir úr þannig ferðum
• Bloggfærslur tengdar þannig ferðum

En núna er best að halda áfram að læra fyrir þetta skrambans haffræðipróf!

Síðbúin afmælisveisla

Ég verð að ját að ég var farinn að hafa hálfgerðar áhyggjur af afmæli þeirra frænkna minna, Hrefnu Völu og Margrétar. Margrét átti afmæli í september og það bólaði bara ekkert á afmælinu. Ég reyndar ekki sá ínáanlegast að mæta í afmæli og hef stundum þurft að mæta á mínum eigin tíma með Gunnanum einhverjum dögum of seint. En núna var mér hætt að standa á sama. Svo átti stóra systirin Hrefna Vala afmæli líka og ekkert virtist ætla að gerast. Svo fór að kvisast út að það stæði til að hafa sameiginlegt afmæli núna um helgina og það kom fyrst á Fésbók og svo var haft fyrir að hringja í mann. Skemmtilegt að fara að velja afmælisgjafir og skemmtilegt að hitta fólk og frænkur.

Sú eldri að fá risaeðlubók en sú yngri að fá Brosbarnabók sem ég fékk hint um að væri sniðug. Vona að það sé sniðugt.

Sannleikanum er hver sárreiðastur

Í vikunni sem er að líða spurðist allt í einu út að það ætti að segja upp svo og svo mörgum á Ríkisútvarpinu - útvarpinu okkar eða a.m.k. útvarpinu mínu. Mér þótti það miður og það þótti útvarpsstjóranum líka miður sem kallaði einn starfsmann öllum illum nöfnum þegar starfsmaðurinn lét að því liggja að uppsagnirnar væru leikur í einhverri skák útvarpsstjórans við stjórnvöld. Skák þar sem óbreyttir starfsmenn væru bara peð.

Einu sinni var ég þátttakandi í framkvæmdastjórn í stóru þekkingarfyrirtæki, reyndar ekki alveg jafn stóru þá og útvarpið er - þó það sé reyndar orðið stærra núna og það var ekki í fjölmiðlun heldur upplýsingatækni - sem er eiginlega næsti bær við fjölmiðlana. Það kom hrun og það þurfti að hagræða og einhverjum en sem betur fer fáum var sagt upp. En þegar starfsfólki var sagt upp þá var hugsað um alla hagsmuni eins og hægt var. Bæði út frá starfsmanninum og út frá fyrirtækinu. Ef starfsmaðurinn var stjórnandi var ekki álitið líklegt að hann gæti sinnt starfinu sínu af nokkru viti eftir uppsögnina og því var þá yfirleitt miðað við að stjórnendur myndu láta strax af störfum. Þegar um starfsmenn sem voru að sinna mikilvægum verkefnum var tekið mið af því að hægt yrði að sinna verkefnunum áfram - enda var yfirleitt ekkert að verkefnunum en það þurfti hins vegar að spara og það var gert með að draga saman seglin. Því var það þannig að fyrst var fundin út leið sem tryggði það að verkefnin héldu áfram áður en uppsögn átti sér stað og það var tryggt í öllum tilfellum að uppsagnir kæmu ekki beint fram í þjónustunni við viðskiptavinina.

Þar sem RUV er annars vegar þá lít ég aðallega á mig sem viðskiptavin. Þegar ég vaknaði í morgun var klukkan rétt að verða 9. Ég er reyndar oft dálítið ruglaður á morgnanna og ekki hvað síst um helar. Flítti mér að kveikja því ég ætlaði að heyra í Ævari Kjartanssyni - en eftir að hafa hlustað í korter á endalausa klassíska tónlist. Hvur fj... hugsaði ég, ráku þeir Ævar Kjartansson. Svo áttaði ég mig á því að það var laugardagur og Ævar ekki fyrr en á sunnudegiu. Hvur fj... þeir ráku þá Steinunni Harðardóttur... og það til að spara peninga! Núna hef ég orðið vitni að því hvernig Steinunn Haðrardóttir vinnur þegar hún býr til ferðatengda þætti á íslenskum fjöllum. Hún fer í ferð sem er ókeyps af hálfu RUV og er með upptökutækin með sér í bakpokanum og dregur svo bara upp hljóðnemann þegar einhver býr sig undir að segja eitthvað gáfulegt. Ég kem því ekki heim og saman hvernig það er hægt að spara mikla peninga með að segja henni upp!

Það að þátturinn hennar var ekki í morgun fæ ég ekki skilið öðru vísi en að henni hafi verið sagt upp. En af hverju hún vinnur ekki út uppsagnarfrestinn og getur þá gengið frá efni vetrarins því ekki er þetta í beinni útsendingu hjá henni er algjörlega óskiljanlegt. Af hverju fólki er sagt upp á þennan hátt út af fjárlagafrumvarpi sem er ekki einu sinni búið að samþykkja og bara hætt við þætti á dagskránni fyrirvaralaust er mér algjörlega óskiljanlegt. Það er að minnsta kosti ekki verið að hugsa um að reyna að draga úr áhrifunum á þjónustu við viðskiptavini.

Ég bíð spenntur eftir að vita hvort Ævar Kjartansson hafi verið rekinn, vona ekki en það kæmi mér ekki á óvart. Ég er hins vegar farinn að skilja af hverju Páll Magnússon varð svona reiður við Helga Seljan. Sannleikanum verður nefnilega hver sárreiðastur.

Bloggfærsla á blogginu sem líklega allir voru búnir að afskrifa ...

... og kannski eitthvað fleira afskrifað en þó vonandi ekki alveg

Það er líklega bara búið að vera of margt að gera til að blogga nokkurn skapaðan hlut en allt gengið sinn vanasta gang. Kannski það sem ég vildi færa til bóka á þessu bloggi þar sem það er víst líka mín dagbók sem ég á að það bar til tíðinda á föstudag fyrir einni viku að ég dröslaði mér út í Öskju í HÍ til að láta eitthvað gerast með þetta mastersverkefni mitt. Á að halda fyrirlestur í næstu viku um það og líklega betra að vita eitthvað í minn haust um hvað verkefnið raunverulega er.

Í Öskju var fyrst MTG upptekinn að á fundi með Hregganum og þá var rölt áfram nokkra metra og ræskt sig og sagt góðan dag... hmmm... ég held að það standi eitthvað til að þú verðir mér eitthvað innan handar í mastersverkefni... kannski var þetta ekki svona orðrétt eins og það kom út úr mér en held að það hafi varla hljómað neitt skárr samt. Jújú, Leó kannaðist eitthvað við það en samt ekkert allt of mikið. Lofaði að tína til einhver sérprent og láta mig hafa og senda mér kynningarfyrlesturinn sem hann flytur í almennri jarðfræði fyrir Hreggvið. Samtalið var ekki neitt mjög langt en ég ætlaði að koma eftir helgina og fá hjá honum eitthvað til að lesa þá sem hann hefði tekið saman fyrir mig.

Svo um helgina á eftir þá fékk ég pósta frá honum og sótti bunka á mánudeginum. Var svo eftir hádegið í dag að fá kynningu á mælitækjum misfornun - sum hver bara svona 10 ára gömul en önnur á aldur við mig sjálfan.

Ætli það sé svo ekki nokkuð góðs viti að núna þegar ég á annað hvort að vera að reikna út eitthvað dót í haffræði í verkefni sem á að skila á morgun eða helst að fara yfir kröfur í ISO 27001 staðli fyrir fund í fyrramálið - þá var ég allt í einu sokkinn í að gera fyrirlestur um duarfull mælitæki til að henda reiður á ennþá dularfylltra segulsviði jarðarinnar!