Sinnep

Það voru heilar fjórar tegundir af sinnepi í kvöldmat. Svo sem ekki í frásögur færandi nema að það var notað til að bragðbæta tvær pólskar pulsur sem fengust í Hagkaup eða einhvers staðar í einhverri búð sem ég man ekki lengur.

Vildi bara koma á framfæri gagnslausum upplýsingum því ég þarf að vera að undirbúa námskeið sem ég hefði þurft að undirbúa um síðustu helgi.

....

svona bara

... eitthvað

Í fréttum var ekkert helst fyrir utan manninn í speglinum en hann var bara að raka sig í framan...

Það var rólegt. Haustráðstefnan Skýrr á föstudaginn. Ég veikur heim af henni um kvöld með hita og magakveisu. Það er víst eitthvað að ganga. Þetta eitthvað er núna búið að ganga í gegnum mig.

Ekkert að gerast og ég fór að setja dót ofan í kassa dálítið einsamlaður. Hringt bjöllu og einhver kominn með Jökul (sem er ársrit JÖRFÍ) handa HK... jú, ég get tekið við því. Tek blaðið eitthvað annars hugar og sé ekkert framan í þann sem afhendir sem snarast burt en segir bless einhvern veginn eins og hann þekki mig. Það heyrist brúúúmmm þegar bíllinn fer í burtu. Ætli sportbíllinn hans Eiríks sé rauður. Mér dettur það bara svona í hug. Hann átti þá nú samt að segja eitthvað líka.

Ég er síðan sem betur fer allur að verða batnaður. Umgangspestin er farin í gegnum meltingarveginn, vörtuskrímslin (eða reyndar bardagi minn við vörtuskrímslin um yfirráð yfir il hægri fótar)sem gerðu mig ógangfæran í síðustu viku eru höldum við hún nafna mín læknirinn bara horfin og brákað marið rifbein sem hefur hrekkt mig fer að teljast vera ágætlega gróið.

Svo fer ég að renna út á tíma að finna mynd í bókina hjá Ljósmyndakeppni.is. Þar fór annars allt í háaloft um helgina, jé en ég er þokkalega ánægður með myndina hér að ofan.

....

Það er...

Rigning og bærinn er fullur af pilsklæddum útlenskum karlmönnum.
Það verður fótboltaleikur á morgun.
Ég eiginlega ógangfær.
En það er allt í lagi því það batnar og ég er bara nokkuð ánægður með þessa mynd :)

....

Búinn að vera ferlega dúlegur

Eitt og annað komist í verk

Fyrst var það ljósið í svefnherberginu sem ég féll gjörsamlega í stafi yfir. Og síðan þá hefur verið stríð í gangi. Stríðið við rússnesku ljósakrónurnar. Á íbúðarhæðinni er bara ein slík eftir. Kannski spurning um hvort hún verði vernduð sem minning um forna tíð. Kannski - enda er hún eiginlega bara frammi á gangi einhvers staðar. Og reyndar er önnur þarna í einhverri kompu. Hún fær nú að vera áfram. Það heyrir svo sem kannski ekki til algjörra tíðinda þetta með ljósin en hitt er stórmerkilegra að það er komin gardínulufsa fyrir einn glugga. Veit ekki hvort hún nái neitt að fjölga sér og kannski verður hún bara send eitthvað í burtu til stríðshrjáðra landa eða hvur veit hvað.

Svo af því að ég nota þetta blogg stundum sem mína eigin dagbók. Þá er fært til bókar að Ragna nokkur skóf í annað sinn fót minn að neðanverðu og lýsti yfir mikilli ánægju með árangur sem náðst hefur.

Nóg um það. Kvef er á undanhaldi og marið rifbein að gróa. Þetta er því allt að gerast hér!

....

Mig langar til að blogga eitthvað

Já þetta er víst greppitrýnið hann ég sem á þetta blogg með grán lubbann sem gránar bara meira með að vera gerður svarthvítur - já svei því!

Eitthvað langaði manninn til að blogga en hann var eitthvað ekki að koma sér að því almennilega. Og kannski tekst honum að blogga eitthvað meira en seinast þegar það kom bara ein mynd af honum af háaloftinu. Hann segir annars ekki farir sínar allar alveg sléttar.

Þegar verið var á háalofti átti reyndar að finna svart karton til að taka einhverjar roslega menntaðar kyrralífismyndir. Það tóks ekki að finna neitt í hinu annars ágætlega skipulagða háalofti. En svo er reyndar búið að útvega svona svartan kartón og búið að gera einverjar misheppnaðar myndir af eplum og appelsínum en hvað um það.

Seinast var bloggað á föstudegi fyrir viku. Þá var svona hópeflisallskonarstarfsdaguyr í vinnunni hjá honum. Sem vera ber tók hann þátt í því öllu saman. Af miklum móð sem síðan bara endaði með því að hann fékk brákað eða að minnsta kosti marið rifbein. Er búinn að vera svona hálf vesældarlegur síðan. Ekki bætti síðan úr skák þegar kvefóféti gerði sig heimankomið í líkamanum hans svona í hálsi og nefi aðallega.

Svo er minn búinn að vera roslega duglegur að gera eitthvað sem hefði átt að vera búið að vera gert fyrir margtlangalöngu. Til dæmis hafa svokallaðar rússneskar ljósakrónur verið nokkuð áberandi innan dyra. Á því er nú að verða breyting því mölbrotnar stássljósakrónur eru að taka öll völd. Einhvern tíman í vikunni gerðir ég svo djarfur að kaupa pappírsljós til að setja í svefnherbergið. Það gekk bar vel og ég hefði átt að halda mig við pappírsljósin því þau brotna ekki og svo var þetta líka svo odýrt að það hefði ekki tekið því að gera sér rellu út af því þótt það hefði verið ónýtt. Það var nefnilega fína ljósið sem fór í stofuna og er með innbyggðri sjálfseyðingarkvöt. Svaka flott ljós en þegar ég var að setja það upp sá ég að alveg hroðalega fínir postulínskeramikseitthvað skermarnir á því voru hannaðir þannig að þeir gátu dottið í gólfið. Einn vildi nú ekkert hanga eitt né neitt uppi en svo annar sem var kominn á sinn stað allt í einu púff-sjúff og niður hann datt krasshj og hann bara ónýndur!

Já, ég ætlaði bara svona að blogg um æfintýrin sem maður getur lent í!

....

Allt í drasli

....

Reykjanes um nætur

... og Hæðargarður um daginn

Við Reykjanesvita um miðja nótt

Maður er ekki alltaf sofandi þegar maður ætti kannski að vera sofandi. Það var Fellsmörk í gær, laugardag þar sem seinasta panelspýtan á gólfinu komst upp á vegg. Fyrir þá sem um vita, voru þettta töluverð tímamót. Svo var bara brunað í bæinn.

Eitthvað misskildi ég svefntímann og fór ekkert að sofa heldur endaði í bíltúr út á Reykjanesi til að taka einhverjar myndadrusslur. Eitthvað gengu myndatökur ekkert of vel en samt varð þarna nú ein mynd sem ég var líklegast þokkalega ánægður með. Ætlaði út að Gunnuhver en það voru svo mörg hættuskilti á leiðinni og svo þegar göngustígsvegarslóðinn lá eiginlega yfir einhverja hverina þá ákvað ég að vera ekki að taka áhættu af að brenna mig á fæti einn mín liðs um miðja nótt þegar ekki er von á neinum fyrr en eftir dúk og disk.

Endaði á baðferð þar sem affall af einhverri virkjunarskömminni rennur út í sjó. Flottur baðstaður og var ég að horfa á sólina koma upp þegar ég áttaði mig á að það átti víst að taka myndir af þessu. Dreif einhverja spjör á mig og fór svo að mynda. Eitthvað ekki of flott en samt kannski sæmilegt.

Sólarupprásin rétt eftir að ég var kominn í einhverja spjör

Svo sofið fram yfir hádegi. Sólskin og læti. Ég út í garð að nýta fína borðið mitt. Helvítis vindur hjá mér, Sigurrós og geitungunum. Þeir frekar ófriðlegir nema þessi eini sem drukknaði í appelsínusafanum mínum. Ég hafði reyndar vit á að drekka hann ekki. Þarf að gera eitthvað í skjólgirðingarmálum. Hún á neðri hæðinni með hundinn getur verið í blankalogni á sínum palli upp við húsvegg á meðan ég vesæll efrihæðaríbúi verð að láta mér nægja kuldagjóstur úti á miðju túni. Svona er láni mannanna misskipt.

....