Allt í drasli

....

Reykjanes um nætur

... og Hæðargarður um daginn

Við Reykjanesvita um miðja nótt

Maður er ekki alltaf sofandi þegar maður ætti kannski að vera sofandi. Það var Fellsmörk í gær, laugardag þar sem seinasta panelspýtan á gólfinu komst upp á vegg. Fyrir þá sem um vita, voru þettta töluverð tímamót. Svo var bara brunað í bæinn.

Eitthvað misskildi ég svefntímann og fór ekkert að sofa heldur endaði í bíltúr út á Reykjanesi til að taka einhverjar myndadrusslur. Eitthvað gengu myndatökur ekkert of vel en samt varð þarna nú ein mynd sem ég var líklegast þokkalega ánægður með. Ætlaði út að Gunnuhver en það voru svo mörg hættuskilti á leiðinni og svo þegar göngustígsvegarslóðinn lá eiginlega yfir einhverja hverina þá ákvað ég að vera ekki að taka áhættu af að brenna mig á fæti einn mín liðs um miðja nótt þegar ekki er von á neinum fyrr en eftir dúk og disk.

Endaði á baðferð þar sem affall af einhverri virkjunarskömminni rennur út í sjó. Flottur baðstaður og var ég að horfa á sólina koma upp þegar ég áttaði mig á að það átti víst að taka myndir af þessu. Dreif einhverja spjör á mig og fór svo að mynda. Eitthvað ekki of flott en samt kannski sæmilegt.

Sólarupprásin rétt eftir að ég var kominn í einhverja spjör

Svo sofið fram yfir hádegi. Sólskin og læti. Ég út í garð að nýta fína borðið mitt. Helvítis vindur hjá mér, Sigurrós og geitungunum. Þeir frekar ófriðlegir nema þessi eini sem drukknaði í appelsínusafanum mínum. Ég hafði reyndar vit á að drekka hann ekki. Þarf að gera eitthvað í skjólgirðingarmálum. Hún á neðri hæðinni með hundinn getur verið í blankalogni á sínum palli upp við húsvegg á meðan ég vesæll efrihæðaríbúi verð að láta mér nægja kuldagjóstur úti á miðju túni. Svona er láni mannanna misskipt.

....

Framkvæmdagleði og þráðlausa netið kom á óvart

Ég er búinn að pirra mig oft og mikið á því hvernig garðurinn kringum húsið sem ég bý í hefur hægt og rólega verið að verða einka eign konunnar á neðri hæðinni og feita hundsins hennar... en ekki lengur!

Fyrir svona ári síðan tók HK sig til eftir að hafa vorkennt hundskömminni svo mikið að geta ekkert hreyft sig að hún dreif í að koma upp grindverki í kringum garðinn þannig að hundurinn gæti verið þar óhindraður. Hún hafði einhvern óljósan grun um að þetta yrði til þess að hundurinn myndi gelta eitthvað minna. Ég veit ekki hvort hann geltir minna en ég veit fyrir víst að hann skítur meira út um allan garð. Hægt og rólega hefur garðurinn orðið þannig að þangað kemur maður ekki nema þá þegar maður þarf að slá garðinn og þá einhvern veginn eins og maður sé vinnumaður hjá konunni á neðri hæðinni og feita hundinum.

Einhvern veginn var mín hugmynd samt allaf sú að þegar maður á heima í húsi þar sem er garður þá á maður að geta notað og gert eitthvað við garðinn sinn. Og núna gæti það færst til þess betri vegar eftir að maður tók sig saman í andlitinu og klambraði saman borði og bekk. Svo sem ekki eins og maður hafi ekki gert svona áður en núna var það gert með stæl. Versluð vélsög og alls kyns grægjur til að koma herlegheitunum saman. Enda gekk það vel.

Svo loksins einhvern tíman seint um kvöld var verkið tilbúið og þá var bara að vígja það með að fá sér sæti og einn kaldan með. Svo datt mér snilldin í hug og hún gekk eftir. Núna sit ég hér í vellystingum praktulega og hlusta á Sigurrós í Ipod og Ipal og hamra lykla borðið beint á netinu úti í garði.

Jammsthul það held ég nú!

Kjölur - Sprengisandur um Þjórsárver

Þegar æfintýrin gerast

Þessi ferð var farin sumarið 2008 þegar færslan var upphaflega sett inn en í henni var þá eiginlega ekki neitt annað en kort af gönguleiðinni sem var farin. Þar sem þessi færsla virðist vera frekar vinsæl hjá þeim sem leita á Google eftir upplýsingum um gönguferðir á þessum svæðum er skemmtilegra að það standi eitthvað í henni. Megnið af því sem hér kemur fram er fært inn sumarið 2011 eftir minni og bestu getu.





Nautalda í sjónmáli: Hópurinn nálgast Nautölduver og Nautöldu. Fyrirhugað tjaldstæði var handann öldunnar í Helgabotnum.











Undir Nautöldu eru Helgabotnar skv. kortum sem eru þá væntanlega þessar dýrindis fínu uppsprettur sem þarna eru. Vatn verður ekki mikið betra en þarna þar sem það gubbast út úr jörðinni.



Þægileg ganga upp á ölduna sem gaf hið ágætasta útsýni.



Á leið inn með Ólafsfelli í kvöldgöngu. Leiðin sem við völdum þarna yfir var óttalega drulluleið og sökk maður nokkuð hressilega á köflum.



Uppblástur fyrir norðan Þjórsárver. Myndin er tekin undir Ólafsfelli og litla fjallið á myndinni er Nautalda. Undir Mautöldu vinstra megin sést glampa á kofann sem er þar.



Á myndinni má sjá jökulruðninginn fyrir framan Múlajökul í sunnanverðum Hofsjökli. Jökullinn hefur rutt upp jökulgörðunum sem eru bogadregnir fyrir framan hann og sýna hvað jökullinn náði langt áður en hann fór að hopa.

....Smella bara á kortið til að fá það stærra

Á vit æfintýranna

Almar og HK halda á vit æfintýranna

Það hefur víst eitthvað margt gerst síðan síðast var bloggað og ekki líkur á að hægt verði að blogga mikið í bráð þar sem allt of margt er að gerast.

Það var farið í Kerlingafjöll með JÖRFÍ fyrst, dáyndis skemmtilega sumarferð þar sem arkað var um Hverasvæði og ætt upp á Snækoll og Fannborg.

Svo var farin Almarsútilegan hin frábærasta þar sem farið var um Borgarfjörð hér og þar.

Svo var Karl faðir manns 75 ára og maður var í bænum einn dag eða svo. Síðan var haldið á Hornstrandir og arkað þar frá Hornvík í Aðalvík og svo á Hesteyri.

Hin græna Fljótavík

Til að fullgera ferðalagið var Sigþór og gott fólk með honum hitt í Bjarneyjum þar sem gafst tækifæri á að vera ofan og neðansjávar við kajakróður og fuglaskoðun.

Þar sem Skarfarnir voru í myndastyttuleik, hver um annan þveran. Ég með mína rör linsu var svona meira að taka af þeim portrait myndir!

Skarfafjölskylda í skeggræðum

Svo eru það víst Þjórsárverin næst!

....

Merkileg tala eða hvað...

Núna er ég hálfbúinn að vinna yfir mig og datt í hug að athuga dálítið og komst þá að því að það er dálítið merkilegt við árið 1361.

... Hint á morgun eða kannski bara einhvern tíman!

Það bar til tíðinda...

Að í H34 var bara gestkvæmt

Hrefna Vala á sautjándanum í bláa sófanum sem varð alveg svartur í Photoshop - bara nokkuð ánægð með þetta allt saman enda pabbinn hennar að sprella fyrir ofan hausinn áæ skrýtna frændanum með svarta andlitið...

Helst ber auðvitað að nefna Hrefnu Völu sem kom hingað með foreldra sína. Hafði hlerað í símanum að það yrði boðið upp á eitthvað að snæða þannig að hún dreif þau bara með sér. Varð reyndar fyrir hálfgerðum vonbrigðum með að fá ekkert að borða af kræsingunum sem m.a. samanstóðu af japönsku kjúklingasallati HK og einhverri hroða danskri fríhafnarskinku.

Svo var hún orðin hálf þreytt á skrítna manninum með svarta andlitið og lagði sig en það virtist reyndar einhvern veginn vera bundið við þann elsta og þann yngsta að vilja fara að leggja sig. Fólkið þarna á milli var eitthvað minna fyrir að leggja sig,

Svo fóru nú bara allir heim. Ein lítil var reyndar ekki alveg sátt við að fá ekki klósettpappírsrúllu skreytta soduku þrautum með sér en það fæst ekki allt saman alltaf.


Ekkert raskar nú rónni hans Jóns

Svo fóru bræður í bæinn, reayndar ekki fyrr en seint og um síðir. En það var allt í lagi og hann Herra Jón lét sér nú bara fátt um finnast þrátt fyrir allt þetta fólk sem var þarna, sumt bara svarthvítt en annað svona meira eins og með rautt hár.


Svarthvítt fólk í Austurstræti


Þetta rauða hár hefur eitthvað við sig... eða er það ekki?

Svo bar nú annars til tíðinda að á H34 kom einn röndóttur illskeyttur og gerði sig til alls líklegan inni við en ákvað svo að fara bara út um gluggann aftur ... eða það hætti að minnsta kosti alveg að heyrast í honum.

....