Mosfellsheiðarhjólatúr

Ekki seinna vænna!

já, það var ekki seinna vænna. Ég er víst skráður í HSSR-hjólaferð Eyþórs sem verður um helgina. Veit ekkert hvort ég geti eitthvað þegar á íslensk fjallahjólafjöll kemur. Ákvað að fara Mosfellsheiðarrúnt. Fattaði á leiðinni í bílnum að það vantaði líklega smurningu á keðjuna. Allt var farið að ískra frekar óþægilega. N1 rokkaði ekki feitt en það gerði hins vegar strákurinn hjá Olís sem gaf mér smurolíudreitil í kaffimáli. Það er hægt að nota kaffimálin í ýmislegt sko.

Nú svo var keyrt langleiðina yfir Mosfellsheiði og byrjað að hjóla þar sem eldgamli vegurinn endar eða byrjar... svona eftir því hvorum megin maður er það og það skiptið.

Vegurinn var svona misvondur en allt í lagi í heildina. Veðrið var sól og ég var búinn að skipuleggja hjólatúrinn þannig að vinurinn væri í bakið. Ekki slæmt skipulag það! Enda gekk þetta svo vel að niðurstaðan varð sú að með góðri aðstoð var hægt að bjarga Tarfinum og Gráu Þrumunni heim strax um kvöldið.

Ætli maður verði ekki að fara í þessa HSSR hjólaferð. Nógu gaman var bara að þvælast einsamall þarna yfir Mosfellsheiðina!

Af kamarraunum

Raunir tveggja bræðra af kamarsmíði í Fellsmörk

Vegarslóði Fellsmerkur undir vatni

Það á ekki af manni dauðum að ganga. Við bræður ákváðum Fellsmerkurferð um helgina eins og stundum áður. Eitthvað höfðum við heyrt um vatnavexti þar sem foreldrar okkar höfðu ætlað til Fellsmerkur helgina áður en þurft frá að hverfa sakir vatnavaxta þar sem Hafursáin var búin að flæmast um þar sem heita átti vegur. En nú vorum við bræður mættir á stóra Tarfinum og til alls líklegir. Meira að segja voru foreldrarnir aftur mættir og treystu á tarfinn eins og við.

Tilgangurinn var að koma gólfi í kamarskömmina og klára helst sperruverk og annað burðarvirki kamarsins og jafnvel klambra einhverju saman sem mætti sitja á í kamrinum þegar sú iðja er stunduð sem kamrar eru sérhannaðir fyrir. En það varð ekki af því.

Eftir að hafa öslað áreyrar og sokkna vegarslóða komumst við loksins á músarstaði og þar blasti við undarleg sjón. Kamarholan hafði breyst í sundlaug sem virtist helst notuð af músum í sjálfsmorðshugleiðingum!

......

....

Baldvin í Beco er snillingur

Það var farið með linsu í viðgerð í dag

Þegar ljósnyndnarinn dró upp 80-200mm F2.8 hlunkinn (fótboltalinsuna sko) sinn og ætlaði að fara að mynda einhverja ísjakana þá bara hringlaði í honum. Á einhvern undarlegan hátt höfðu skrúfur sem hafa það göfuga hlutverk að halda framenda linsunnar saman ákveðið að hefja nýtt líf utan linsuhlunksins. Reyndar tókst nú alveg að taka einherjar myndir með linsunni í Grænalandinu en það var varla hættandi á að hafa linsuna skröltandi svona til langframa.

Eftir að hafa hringt í Beco var niðurstaðan að koma með hlunkinn til að sjá hvað væri hægt að gera en Nikin dót senda þeir venjulega til útlandsins, sem mér leist ekki of mikið á. Síðast þegar svona dót frá mér fór í viðgerð til útlanda þá endaði það með meiriháttar Evrópureisu myndavélarinnar.

En Baldvin bara tók linsuna mína og sneið í hana skrúfur sem pössuðu á meðan ég verslaði mér einn filter hjá honum. Það skipti ekki miklu máli þó filterinn kostaði marga þúsundkarla því viðgerðin hans endaði á að verða ókeypis.

Fyrir utan að vera fótboltalinsa þá hefur t.d. verið hægt að taka með henni afríkanskar sólarlagsmyndir á borð við þessa hér:

Eins gott að hún er komin í lag!

Háaloftið!

Vá! Bloggfærsla tvo daga í röð!!!

Draslið á háaloftinu er samt við sig... reyndar ársgömul mynd en ástandið er svipað!

Loksins kom ég mér upp á háaloft til að gera einhvern skurk í öllu þessu drassli sem er þarna. Reyndar auðvitað ekki neitt drasl heldur mjög mikilvægir hlutir eins og jakkinn sem ég var í þegar ég útskrifaðist úr háskóla og mamma mín saumaði af mikilli snilld, gráu frekar ljótu jakkafötin sem ég keypti mér þegar mér skildist af kærustunni að ekkert annað gengi þegar farið væri á árshátíð og svo er þarna einhvers staðar fermingarjakkinn minn held ég.

Svo rakst ég á eina tösku fulla af gömlum skóm og síðan plastpoka (svona stóran svartan) með því sama... hmmm... kannski ætti maður að henda einhverju eða koma til rauðakrossins.

Svo er þarna eitthvað dót sem maður á alls ekki einu sinni sjálfur. Það er spurning hvort landverðir séu ekki komnir til byggða. Jám, ætli það séu ekki að verða komin þrjú ár síðan ég setti svipaða setningu í blogg hjá mér... nei þau eru víst orðin fjögur!

Jæja... blogg sumarsins

Þetta árið verður maður nú varla talinn afkastamikill bloggari. En nú skal sagt frá einhverju sem gerðist þetta sumar sem er eiginlega formleg að ljúka um þessa helgi. Reykjavíkurmaraþonið og menningarnóttin að baki og vinnan tekur við á morgun. Þetta verða óvenjuskörp skil hjá manni!

Fellsmörk aftur og aftur

Það var farið aftur og aftur nokkrum sinnum með Gunnanum í Fellsmörkina. Bæði í gróðursetningu, fuglamyndatöku og slíkt en svo var hafin smíði á kamarhúskofa sem er bara nokkuð langt komin.

Fjallabaksferð ein mikil

Það var farið um Fjallabak þvert og endilangt. Bæði það Syðra og hið Nyrðra. Á því Nyrðra var til dæmis arkað á Bláhnúk


En á því Syðra var til dæmis farið í Rauðabotn.

Stefnumót við fossa Djúpár og Brunnár

Farin var ein sérdeilis flott gönguferð með fyrrverandi IMG-urum upp með Brunná og niður með Djúpá þar sem fossar þessara áa voru sérstaklega skoðaðir. Þar var vatnsmestur og líklega flottastur fossinn sá sem stundum hefur verið kallaður Bassi en heitir annars bara ekki neitt skv. Páli vini vorum.

Já, hægt er að smella á myndina til að fá hana sérdeilis stóra!

Það bar annars til tíðinda í þessari ferð að um morguninn á öðrum degi ferðarinnar var þvílík bongóblíða að fæstir höfðust við í tjöldum og voru komnir út undir bert loft í svefnpokunum.


Þegar leið á daginn fór veðrið að breytast eitthvað og fyrst gránaði í fjöll og svo varð bara allt hvítt. Ekki slæmt svona um hásumarið. Verra veður var væntanlega á norðurhálendinu samt!


En breytingin á veðri á bara örfáum klukkutímum með algjörum ólíkindum.

Könnunarleiðangur Sveðju

Gæsavatnaleið

Eftir að hafa farið hinn stutta túr inn í Þórsmörk þar sem öslað var yfir Krossá og fleiri sprænur í ágætum vexti var haldið á miðhálendið. Stefnan hafði verið sett á Fjallkirkju Langjökuls og búið að hafa samband við Villa jöklaskálagælyklagæslumann en þar sem rigning átti að vera á Kili var farið um næsta jöklaskarð, þ.e. Sprengisandinn. Fyrst var áð í Nýjadal og svo farin Gæsavatnaleið í Öskju. Baðið var tekið í Víti og góður göngutúr um fjallabrúnir að Öskjuopi á bakaleiðinni.

Í Herðubreiðarlindum var hitt á Guðjón Jónsson fyrrverandi rafveitumann og Ráðgerðing sem var þar kominn á húsbílnum sínum.

Svo átti að arka á Herðubreið en þá barst símtal. Ég spurður hvort mig langaði ekki til Grænlands. Það varð og úr!
Reyndar var reynt við Herðubreiðina en þar var komin rigning og þegar droparnir voru orðnir stórir og hvorki sást upp né niður var eiginlega ekkert vitrænt í stöðunni annað en að fara niður. Ferðin stytt um einn dag og fengið fararleyfi til Grænlands!

Grænland

......

....

Pödduvitlaust í Fellsmörk

neinei, ekkert pöddufullur heldur bara í náttúrulegum rannsóknum

Snigillinn sem sniglaðist áfram á ullarsokknum mínum en þarna kominn upp á borð og farinn að valta yfir saklaus sóleyjarblöð!

Bræður tveir fóru í Fellsmerkurferð um helgina. Annar meira að gróðursetja en hinn meira að þykjast vera í líffræðilegum sérfræðistörfum. Út frá karakter mælingar heimsins er nokkuð verðugt byrjandaverkefni að skrá allt lífræns eðlis sem þrífst í Brúalandi og á Músastöðum í Fellsmörk. Snigillinn að ofan fannst ullarsokkurinn minn frekar forvitinlegur og vissi síðan ekki hvaðan á sig stóð veðrið þegar hann var orðinn fyrirsæta uppi á matarborði. Líklega hefur farið um hann þar sem einhvern tíman hafði hann heyrt um Sniglaveisluna. Tók hann því á rás og forðaði sér hið snarasta (les á 23 mínútum, 18 sekúndum og 2 sekúndubrotum) niður á jörðina aftur. Skeytti ekki um eitt né neitt sem á vegi hans varð og æddi yfir sóleyjarblöð sem honum voru gefin í fæðuskyni.

Stökkbreytta músin sem er orðin á stærð við kanínu

Reyndar bar kannski einna helst til tíðinda að á Músastöðum birtist allt í einu stökkbreytt mús. Það eru ekki ýkjur en hún var á stærð við kanínu!

Fellsmörkin lítur annars alveg ljómandi vel út eins og sjá má á panoramamynd efst á landi Músastaða og Brúalands.

Panorama - smella á myndina til að fá hana flennistóra alveg hreint!

Svo gróðursetti ég smávegis með brójanum en var líka með vatnslitasett og tók sig upp gamall sjukdómur þegar ég slubbaði Búrfellinu á blað!

Búrfellið í vatnslitum

Þá eru 300km að baki

Þokkalega sáttur kominn í mark eftir 300km

Það var búið að reyna að undirbúa svona eitthvað eftir bestu getu

Spáð í staðhætti Motola

Bræður dálítið sposkir á markaðnum

......

Garpar á Eurosport

Að fara að leggja í'ann

Íbygginn í upphafi ferðar

Með dropann á nefinu

Gunni að gófla í sig pulsur með kartöfflumús og finnst það ekki leiðinlegt!

Bergur og Dosti mættir og bara nokkuð brattir

Byrjaðir að sjá fyrir enann á þessu öllu saman

Komnir :-)

Ekki alveg búnir!

......

Á leið yfir Ermasundið í ferjunni þar sem við vildum fá tilbreytingu frá brúnni ógurlegu... Eyrarsund eða eitthvað :p

Fánar skulu hafðir til sannindamerkis um rok

Brosandi bræður á Ráðhústorgi, þrátt fyrir verðlagið og veðurlagið

Með Ástu og Litlu Hafmeyjunni úti á Löngulínu

... ÆTLA AÐ BÆTA EINHVERJU MEIRA VIÐ ÞEGAR OG EF TÍMINN GEFST.
HÉR ER ANNARS AUGLÝST EFTIR TÍMA TIL SÖLU!

Nostalgíurnar leynast víða

Herðubreyðarlindir, Askja og sumarið 2006

Séð yfir Öskjuvatn frá Dyngjufajallaklasanum miðjum

Fyrir einhverjum dögum fékk ég símtal að Norðan úr Mývatnssveitinni. Gísla Rafn eða hann Gilla vantaði myndir til að not í bækling. Jú hvort ég átti ekki eitthvað. Í dag komst ég loksins í að fara yfir hvað ég átti til. Hvort ég á nákvæmlega það sem vantaði veit ég ekki alveg en það var gaman að rifja upp þetta ár nokkuð stöðugrar fjallmennsku þegar fari var um á honum Cesari.

En myndirnar sem ég tók til eru hér.

Já Cesar... það minnir mig á það. Ætli Patrollinn sé ekki kominn með nafnið "Tarfurinn". Held það hæfi honum ágætlega. Það má einhver giska á afhverju hann fékk það nafn en gæti verið erfitt. Er dálítið mikið langsótt held ég. En tarfur skal hann heita þangað til hann festist... þá gæti hann fengið nafnið Naut í flagi.

....

Seinasta hjólaæfing og ljósmyndabíltúr út á Reykjanes

Hjólatúr og ljósmyndabíltúr

Mér fannst hjólatúrinn ekkert svo stuttur en hann var samt styttri en ljósmyndabíltúrinn sem mér fannst frekar stuttur. En það stafar líklega af því að annað farartækið var pedalaknúið af sjálfum mér en hitt var díselknúið af einhverjum haug af hestöflum.



Hjólatúrinn var stórfínn. Farið umhverfis Reykjavíkur - Kópavogs - Garðabæjar - Hafnarfjarðar - Mosfellsbæjar - Seltjarnarness svæðið. Eitthvað rétt tæpir 100 km. Gekk eins og í sögu kannski fyrir utan þegar ég fór einhvern smá malarkafla þar sem tenging á milli stíga var ekki frágengin. Skipti engum togum en framdekkið grófst niður og ég flaug á hausinn. Hraðinn samt ekki svo mikill svo mér tókst að fá mér bara sæmilega þægilega lendingu.

Hjólið þar sem það lá eftir

En þetta var bara nokkuð góður dagur því eftir að ég hafði legið í sólbaði í Laugardalslauginni í svona klukkutíma var farið út á Reykjanes til að taka myndir. Nokkuð sem ég hef ekki gert í háa herrans tíð að gefa mér tíma til að fara bara eitthvað svona bara til að taka myndir. Batnandi manni er best að lifa. Þetta varð nú reyndar ekkert mjög langur bíltúr. Lét mér nægja að taka einhverjar Garðskagavitamyndir og reyndar eitthvað fleira líka sem var svona bara la la.

En þetta er svona nýi og gamli vitinn... já ég veit, óttalegar klisjumyndir en myndir samt!

Enn einn hjólatúrinn

Um Reykjavík og nærsveitir

Bara einhver sem maður mætti

Æfingar fyrir 300km Vatnarúntinn halda áfram. Eftir 123 kílómetrana á sunnudaginn var bara nokkuð ljúft að fara alls tæpa 90 kílómetra.

Við fórum á bakaleið fram hjá gömlu Umbúðamiðstöðinni. Mikið ofboðslega var undarlegt að koma að einhverjum stað sem virkaði á mig eins og eyðibýli.

Hjólað á Mýrunum

122,8 km taldist hraðamælinum til (lengdarmetrar sko... ekki hraði)

Með Cruise Controlið við völd ...

Eftir að hafa þegið loft í boði Vatnamælinga les Veðurstofunnar við Grensásveg var okkur ekkert að vanbúnaði en að leggja af stað. Augnablik... mig langar í appelsín og prinspóló! Stoppað í Select en þar var allt of mikið af fólki og biðröð út úr dyrum þannig að það var bara next stop Hyrnarn í Borgarnesi. En augnablik aftur. Núna hafði prinspólóið breyst í pulsu en það skipti ekki máli því það var enn meira af fólki í Hyrnunni í Borgarnesi. Getur þetta fólk ekki verið heima hjá sér. Það mætti halda að það væri einhver sérstök ferðahelgi. Það var síðan sjoppa númer tvö í Borgarnesi sem reddaði málinu fyrir okkur. Pulsan í magann og svo var keyrt eitthvað rúma þrjátíu kílómetra út á Mýrar.

Rauða Eldingin aðeins að slaka á áður en ætt var inn í Borgarnes

Það gekk vel að keyra og svo líka vel að hjóla. Ég og rauða eldingin vorum að bonda þvílíkt vel saman í gegnum nýju hjólaskóna.

Snickers úti í vegakanti!

Eitthvað snakk í Olís í og svo var bara farið til baka aftur og náð í bílinn. Þar var étið eins og eitt brauð með túnfisksallati. Nei ekki ein brauðsneið heldur heilt brauð eða þarumbil. Og áfram var haldið lengra út á Snæfellsnes. Eitthvað var nú Rauðu Eldingunni farið að mislíka þetta og ákvað að slíta einn tein svona í mótmælaskyni. En ég hlustaði ekki á þetta röfl í hjólinu og ekki var snúið við fyrr en hraðamælar sýndu 95 km.

Breiðablik... þar sem bræður snéru við eftir 95 kílómetra

Það var mikil léttir að sjá álengdar yfirgefinn bíl úti í vegarkanti og ekki sálu neins staðar að sjá. Ég með bíllykil og fljótlega var Gunninn kominn líka og við á heimleið. 122,8 km lagðir af baki. Ég með meðalhraða 24,7 held ég á meðan hjólið var stigið. Ætli það sé ekki bara þolanlega ágætt eða hvað?

Vegalengd: 122,8km
Meðalhraði á meðan hjólað var hjá mér 24,7km/klst eitthvað
Mesti hraði: 62 km/klst líklega í brekkunni inn að Borgarnesi

Hvanni með Skýrr á uppstignardegi

Ég er blöðróttur með kramdar tær

Scarpa... Broddarnir utaná og blöðrurnar innaní

Það er finnst mér svona eftirá ekki neitt áhlaupaverk að fara á Hvannadalshnúk, arkandi upp á skíðaskóm. Fimmta ferðin mín þangað upp og e.t.v. sú erfiðasta. Sú fyrsta reyndar sem tók held ég 18 klst í rigningu þoku súld en líka sól var kannski erfiðust. En þessi tók töluvert á.

Frábær hópur og frábært skipilag hjá Ragganum Antoníusarsyni. Ég held að það sé ekkert á hverjum degi sem svona "einhver" sér um að koma 35 manna hópi upp á Hnúkinn. Reyndar ekki allir að fara í fyrsta sinn en samt svona rúmlega þriðjungur.

En ég var sem sagt alveg að drepast á leiðinni upp en skíðabrekkan á leiðinni niður var bara eðalsnilld.

Meiri myndir eru á myndasíðu Flickr.

Flott veður á leið niður af Hnúknum

Já og meðan maður man.
Það var ekkert sjáanlegt af sprungum fyrr en mjög ofarlega í brekkunni upp á öskjubarminn. Sprungur yfir Virkisjökli náðu ekki langt upp. Mjög lítið af sprungum til trafala í hnúknum sjálfum. Þær sem þurfti að fara yfir eða fara nálægt voru svo þrögnar að það var ekki nokkur leið að komast ofan í þær.

Gistum í Hörgslandi. Vaknað svona um kl. 2 um nótt. Lagt af stað til Sandfells fyrir kl. 3. Lagt af stað að ganga kl. 4:15. Komin upp fyrir kl. 12:30.
Lagt af stað niður kl. 13:00. Komin niður á bílastæði kl. 17:15. Sem sagt þá 13 klst. ferð fyrir okkur sem vorum skíðandi. Aðrir komu ekki mikið seinna niður. Þeir síðustu líklega rúmum klukkutíma seinna.

Eyjafjallajökull í engu skyggni

Það var lagt snemma af stað. 7:00 var planið og það gekk nokkuð eftir. Einhver talaði um allt að 30 manns en niðurstaðan var að við vorum líklega 24 sem lögðum af stað. Nokkrir aðrir hópar voru þarna líka þannig að allt í allt þá voru þetta um 70 manns á röltinu upp hlíðar jökulsins.



Allir voru vel sprækir þegar lagt var af stað og ormarnir liðuðust upp fjallið. Það var farið í línur sem fóru eitthvað mis hratt upp. Allir komust Skýrrar og félagar þeirra á toppinn utan einn sem þjáðist illilega af beinhimnubólgu.



Eitthvað um 10 tímar alls. 6-7 tímar upp og 3-4 tímar niður.

Steinninn færist neðar

Esjugöngur

Í vetur einhvern tímann komst ég að því að það var búið að umturna Esjunni. Steinninn sem var í einhverri viðráðanlegri hæð hafði verið færður upp brekkuna. Það átti að vera eitthvað markmið að komast upp að grjóthnullungnum á einum klukkutíma sem hefði átt að vera létt verk og löðurmannlegt ég enda vanur að fara þangað upp á innan við 50 mínútum. En í einhverjum kafaldsbil þá bar svo undarlega við að það var ekki nokkur leið að komast upp að þessum Steini nema þegar eitthvað var vel liðið á annan klukkutímann. Einhver hélt því nú fram að ég væri bara orðinn gamall en þeim hinum sömu get ég tilkynnt að þeir ráða hvort sé líklegra að ég sé að yngjast núna eða að Steindruslan hafi verið færð eitthvað niður brekkuna.

En sem sagt. 43:28 á mánudaginn síðasta og 42:35 held ég í gær. Þetta fer að fara niður fyrir 40 mínúturnar. Og þá fer maður nú líklegast að hætta sér líka alveg upp.

að vera ánægður og óánægður

Hjólatúr, kosningar, fuglamyndir og fyrirhugaðar framkvæmdir

Ég er ekki neitt sérlega ánægður með hnéð á mér og ekki heldur neitt sérlega ánægður með Rauðu-Eldinguna. Hnéð varð aumt og svo slitnaði teinn og gjörðin skekktist. En það var hjólað.

Eitthvað yfir 77 km á alls 4 klst en meðalhraði 23 komma eitthvað á meðan ég var að hjóla. Ekki hratt en sæmilega langt samt á minn mælikvarða.

Þarf að prófa hnéhlíf til að hnéð fari ekki svona í klessu. Svo þarf ég að henda hjólinu í þá hjá Erninum. Það er væntanlega ekki í lagi að það slitni teinn á sléttum vegi á nýju hjóli!

En jæja...
Það var kosið í gær. Ég ákvað mig ekki fyrr en á sekúndunni sem ég setti ex við eitthvað, segi ekki hvað en eftir á fattaði ég að ég hafði kosið í samræmi við sokkana mína!

En jæja aftur!
Fór í dag út á Seltjarnarnes. Þegar ég fór þar um á Rauðu-Eldingunni í gær sá ég einvern torkennilegan fugl.



Var þar komin margæs ef mér skátlast ekki þeim mun meira. Er bara nokkuð sáttur við myndatökuna. Held að myndin sé skárri en myndin sem er í fuglabókinni minni. Þarna voru líka flögrandi hettumáfar og er ég bara sáttur þar líka.



Og loks jæja...
Framkvæmdir. Það er komið á dagskrá að gera einhvern skjólgarð í garðinum hér á H34 þannig að ég geti sólað mig með einhverjum árangri núna í sumar.

Svo er ég líka pínulítið ánægður með sjálfan mig að þessar framkvæmdapælingar sem kölluðu áörlitla tiltekt í garðinum urðu líka til þess að í fyrsta skipti á æfinni er ég farinn að flokka eitthvað lífrænt rusl frá öðru rusli og ætla mér að búa til MOLD!