Pödduvitlaust í Fellsmörk

neinei, ekkert pöddufullur heldur bara í náttúrulegum rannsóknum

Snigillinn sem sniglaðist áfram á ullarsokknum mínum en þarna kominn upp á borð og farinn að valta yfir saklaus sóleyjarblöð!

Bræður tveir fóru í Fellsmerkurferð um helgina. Annar meira að gróðursetja en hinn meira að þykjast vera í líffræðilegum sérfræðistörfum. Út frá karakter mælingar heimsins er nokkuð verðugt byrjandaverkefni að skrá allt lífræns eðlis sem þrífst í Brúalandi og á Músastöðum í Fellsmörk. Snigillinn að ofan fannst ullarsokkurinn minn frekar forvitinlegur og vissi síðan ekki hvaðan á sig stóð veðrið þegar hann var orðinn fyrirsæta uppi á matarborði. Líklega hefur farið um hann þar sem einhvern tíman hafði hann heyrt um Sniglaveisluna. Tók hann því á rás og forðaði sér hið snarasta (les á 23 mínútum, 18 sekúndum og 2 sekúndubrotum) niður á jörðina aftur. Skeytti ekki um eitt né neitt sem á vegi hans varð og æddi yfir sóleyjarblöð sem honum voru gefin í fæðuskyni.

Stökkbreytta músin sem er orðin á stærð við kanínu

Reyndar bar kannski einna helst til tíðinda að á Músastöðum birtist allt í einu stökkbreytt mús. Það eru ekki ýkjur en hún var á stærð við kanínu!

Fellsmörkin lítur annars alveg ljómandi vel út eins og sjá má á panoramamynd efst á landi Músastaða og Brúalands.

Panorama - smella á myndina til að fá hana flennistóra alveg hreint!

Svo gróðursetti ég smávegis með brójanum en var líka með vatnslitasett og tók sig upp gamall sjukdómur þegar ég slubbaði Búrfellinu á blað!

Búrfellið í vatnslitum

Þá eru 300km að baki

Þokkalega sáttur kominn í mark eftir 300km

Það var búið að reyna að undirbúa svona eitthvað eftir bestu getu

Spáð í staðhætti Motola

Bræður dálítið sposkir á markaðnum

......

Garpar á Eurosport

Að fara að leggja í'ann

Íbygginn í upphafi ferðar

Með dropann á nefinu

Gunni að gófla í sig pulsur með kartöfflumús og finnst það ekki leiðinlegt!

Bergur og Dosti mættir og bara nokkuð brattir

Byrjaðir að sjá fyrir enann á þessu öllu saman

Komnir :-)

Ekki alveg búnir!

......

Á leið yfir Ermasundið í ferjunni þar sem við vildum fá tilbreytingu frá brúnni ógurlegu... Eyrarsund eða eitthvað :p

Fánar skulu hafðir til sannindamerkis um rok

Brosandi bræður á Ráðhústorgi, þrátt fyrir verðlagið og veðurlagið

Með Ástu og Litlu Hafmeyjunni úti á Löngulínu

... ÆTLA AÐ BÆTA EINHVERJU MEIRA VIÐ ÞEGAR OG EF TÍMINN GEFST.
HÉR ER ANNARS AUGLÝST EFTIR TÍMA TIL SÖLU!

Nostalgíurnar leynast víða

Herðubreyðarlindir, Askja og sumarið 2006

Séð yfir Öskjuvatn frá Dyngjufajallaklasanum miðjum

Fyrir einhverjum dögum fékk ég símtal að Norðan úr Mývatnssveitinni. Gísla Rafn eða hann Gilla vantaði myndir til að not í bækling. Jú hvort ég átti ekki eitthvað. Í dag komst ég loksins í að fara yfir hvað ég átti til. Hvort ég á nákvæmlega það sem vantaði veit ég ekki alveg en það var gaman að rifja upp þetta ár nokkuð stöðugrar fjallmennsku þegar fari var um á honum Cesari.

En myndirnar sem ég tók til eru hér.

Já Cesar... það minnir mig á það. Ætli Patrollinn sé ekki kominn með nafnið "Tarfurinn". Held það hæfi honum ágætlega. Það má einhver giska á afhverju hann fékk það nafn en gæti verið erfitt. Er dálítið mikið langsótt held ég. En tarfur skal hann heita þangað til hann festist... þá gæti hann fengið nafnið Naut í flagi.

....

Seinasta hjólaæfing og ljósmyndabíltúr út á Reykjanes

Hjólatúr og ljósmyndabíltúr

Mér fannst hjólatúrinn ekkert svo stuttur en hann var samt styttri en ljósmyndabíltúrinn sem mér fannst frekar stuttur. En það stafar líklega af því að annað farartækið var pedalaknúið af sjálfum mér en hitt var díselknúið af einhverjum haug af hestöflum.



Hjólatúrinn var stórfínn. Farið umhverfis Reykjavíkur - Kópavogs - Garðabæjar - Hafnarfjarðar - Mosfellsbæjar - Seltjarnarness svæðið. Eitthvað rétt tæpir 100 km. Gekk eins og í sögu kannski fyrir utan þegar ég fór einhvern smá malarkafla þar sem tenging á milli stíga var ekki frágengin. Skipti engum togum en framdekkið grófst niður og ég flaug á hausinn. Hraðinn samt ekki svo mikill svo mér tókst að fá mér bara sæmilega þægilega lendingu.

Hjólið þar sem það lá eftir

En þetta var bara nokkuð góður dagur því eftir að ég hafði legið í sólbaði í Laugardalslauginni í svona klukkutíma var farið út á Reykjanes til að taka myndir. Nokkuð sem ég hef ekki gert í háa herrans tíð að gefa mér tíma til að fara bara eitthvað svona bara til að taka myndir. Batnandi manni er best að lifa. Þetta varð nú reyndar ekkert mjög langur bíltúr. Lét mér nægja að taka einhverjar Garðskagavitamyndir og reyndar eitthvað fleira líka sem var svona bara la la.

En þetta er svona nýi og gamli vitinn... já ég veit, óttalegar klisjumyndir en myndir samt!

Enn einn hjólatúrinn

Um Reykjavík og nærsveitir

Bara einhver sem maður mætti

Æfingar fyrir 300km Vatnarúntinn halda áfram. Eftir 123 kílómetrana á sunnudaginn var bara nokkuð ljúft að fara alls tæpa 90 kílómetra.

Við fórum á bakaleið fram hjá gömlu Umbúðamiðstöðinni. Mikið ofboðslega var undarlegt að koma að einhverjum stað sem virkaði á mig eins og eyðibýli.

Hjólað á Mýrunum

122,8 km taldist hraðamælinum til (lengdarmetrar sko... ekki hraði)

Með Cruise Controlið við völd ...

Eftir að hafa þegið loft í boði Vatnamælinga les Veðurstofunnar við Grensásveg var okkur ekkert að vanbúnaði en að leggja af stað. Augnablik... mig langar í appelsín og prinspóló! Stoppað í Select en þar var allt of mikið af fólki og biðröð út úr dyrum þannig að það var bara next stop Hyrnarn í Borgarnesi. En augnablik aftur. Núna hafði prinspólóið breyst í pulsu en það skipti ekki máli því það var enn meira af fólki í Hyrnunni í Borgarnesi. Getur þetta fólk ekki verið heima hjá sér. Það mætti halda að það væri einhver sérstök ferðahelgi. Það var síðan sjoppa númer tvö í Borgarnesi sem reddaði málinu fyrir okkur. Pulsan í magann og svo var keyrt eitthvað rúma þrjátíu kílómetra út á Mýrar.

Rauða Eldingin aðeins að slaka á áður en ætt var inn í Borgarnes

Það gekk vel að keyra og svo líka vel að hjóla. Ég og rauða eldingin vorum að bonda þvílíkt vel saman í gegnum nýju hjólaskóna.

Snickers úti í vegakanti!

Eitthvað snakk í Olís í og svo var bara farið til baka aftur og náð í bílinn. Þar var étið eins og eitt brauð með túnfisksallati. Nei ekki ein brauðsneið heldur heilt brauð eða þarumbil. Og áfram var haldið lengra út á Snæfellsnes. Eitthvað var nú Rauðu Eldingunni farið að mislíka þetta og ákvað að slíta einn tein svona í mótmælaskyni. En ég hlustaði ekki á þetta röfl í hjólinu og ekki var snúið við fyrr en hraðamælar sýndu 95 km.

Breiðablik... þar sem bræður snéru við eftir 95 kílómetra

Það var mikil léttir að sjá álengdar yfirgefinn bíl úti í vegarkanti og ekki sálu neins staðar að sjá. Ég með bíllykil og fljótlega var Gunninn kominn líka og við á heimleið. 122,8 km lagðir af baki. Ég með meðalhraða 24,7 held ég á meðan hjólið var stigið. Ætli það sé ekki bara þolanlega ágætt eða hvað?

Vegalengd: 122,8km
Meðalhraði á meðan hjólað var hjá mér 24,7km/klst eitthvað
Mesti hraði: 62 km/klst líklega í brekkunni inn að Borgarnesi

Hvanni með Skýrr á uppstignardegi

Ég er blöðróttur með kramdar tær

Scarpa... Broddarnir utaná og blöðrurnar innaní

Það er finnst mér svona eftirá ekki neitt áhlaupaverk að fara á Hvannadalshnúk, arkandi upp á skíðaskóm. Fimmta ferðin mín þangað upp og e.t.v. sú erfiðasta. Sú fyrsta reyndar sem tók held ég 18 klst í rigningu þoku súld en líka sól var kannski erfiðust. En þessi tók töluvert á.

Frábær hópur og frábært skipilag hjá Ragganum Antoníusarsyni. Ég held að það sé ekkert á hverjum degi sem svona "einhver" sér um að koma 35 manna hópi upp á Hnúkinn. Reyndar ekki allir að fara í fyrsta sinn en samt svona rúmlega þriðjungur.

En ég var sem sagt alveg að drepast á leiðinni upp en skíðabrekkan á leiðinni niður var bara eðalsnilld.

Meiri myndir eru á myndasíðu Flickr.

Flott veður á leið niður af Hnúknum

Já og meðan maður man.
Það var ekkert sjáanlegt af sprungum fyrr en mjög ofarlega í brekkunni upp á öskjubarminn. Sprungur yfir Virkisjökli náðu ekki langt upp. Mjög lítið af sprungum til trafala í hnúknum sjálfum. Þær sem þurfti að fara yfir eða fara nálægt voru svo þrögnar að það var ekki nokkur leið að komast ofan í þær.

Gistum í Hörgslandi. Vaknað svona um kl. 2 um nótt. Lagt af stað til Sandfells fyrir kl. 3. Lagt af stað að ganga kl. 4:15. Komin upp fyrir kl. 12:30.
Lagt af stað niður kl. 13:00. Komin niður á bílastæði kl. 17:15. Sem sagt þá 13 klst. ferð fyrir okkur sem vorum skíðandi. Aðrir komu ekki mikið seinna niður. Þeir síðustu líklega rúmum klukkutíma seinna.

Eyjafjallajökull í engu skyggni

Það var lagt snemma af stað. 7:00 var planið og það gekk nokkuð eftir. Einhver talaði um allt að 30 manns en niðurstaðan var að við vorum líklega 24 sem lögðum af stað. Nokkrir aðrir hópar voru þarna líka þannig að allt í allt þá voru þetta um 70 manns á röltinu upp hlíðar jökulsins.



Allir voru vel sprækir þegar lagt var af stað og ormarnir liðuðust upp fjallið. Það var farið í línur sem fóru eitthvað mis hratt upp. Allir komust Skýrrar og félagar þeirra á toppinn utan einn sem þjáðist illilega af beinhimnubólgu.



Eitthvað um 10 tímar alls. 6-7 tímar upp og 3-4 tímar niður.

Steinninn færist neðar

Esjugöngur

Í vetur einhvern tímann komst ég að því að það var búið að umturna Esjunni. Steinninn sem var í einhverri viðráðanlegri hæð hafði verið færður upp brekkuna. Það átti að vera eitthvað markmið að komast upp að grjóthnullungnum á einum klukkutíma sem hefði átt að vera létt verk og löðurmannlegt ég enda vanur að fara þangað upp á innan við 50 mínútum. En í einhverjum kafaldsbil þá bar svo undarlega við að það var ekki nokkur leið að komast upp að þessum Steini nema þegar eitthvað var vel liðið á annan klukkutímann. Einhver hélt því nú fram að ég væri bara orðinn gamall en þeim hinum sömu get ég tilkynnt að þeir ráða hvort sé líklegra að ég sé að yngjast núna eða að Steindruslan hafi verið færð eitthvað niður brekkuna.

En sem sagt. 43:28 á mánudaginn síðasta og 42:35 held ég í gær. Þetta fer að fara niður fyrir 40 mínúturnar. Og þá fer maður nú líklegast að hætta sér líka alveg upp.

að vera ánægður og óánægður

Hjólatúr, kosningar, fuglamyndir og fyrirhugaðar framkvæmdir

Ég er ekki neitt sérlega ánægður með hnéð á mér og ekki heldur neitt sérlega ánægður með Rauðu-Eldinguna. Hnéð varð aumt og svo slitnaði teinn og gjörðin skekktist. En það var hjólað.

Eitthvað yfir 77 km á alls 4 klst en meðalhraði 23 komma eitthvað á meðan ég var að hjóla. Ekki hratt en sæmilega langt samt á minn mælikvarða.

Þarf að prófa hnéhlíf til að hnéð fari ekki svona í klessu. Svo þarf ég að henda hjólinu í þá hjá Erninum. Það er væntanlega ekki í lagi að það slitni teinn á sléttum vegi á nýju hjóli!

En jæja...
Það var kosið í gær. Ég ákvað mig ekki fyrr en á sekúndunni sem ég setti ex við eitthvað, segi ekki hvað en eftir á fattaði ég að ég hafði kosið í samræmi við sokkana mína!

En jæja aftur!
Fór í dag út á Seltjarnarnes. Þegar ég fór þar um á Rauðu-Eldingunni í gær sá ég einvern torkennilegan fugl.



Var þar komin margæs ef mér skátlast ekki þeim mun meira. Er bara nokkuð sáttur við myndatökuna. Held að myndin sé skárri en myndin sem er í fuglabókinni minni. Þarna voru líka flögrandi hettumáfar og er ég bara sáttur þar líka.



Og loks jæja...
Framkvæmdir. Það er komið á dagskrá að gera einhvern skjólgarð í garðinum hér á H34 þannig að ég geti sólað mig með einhverjum árangri núna í sumar.

Svo er ég líka pínulítið ánægður með sjálfan mig að þessar framkvæmdapælingar sem kölluðu áörlitla tiltekt í garðinum urðu líka til þess að í fyrsta skipti á æfinni er ég farinn að flokka eitthvað lífrænt rusl frá öðru rusli og ætla mér að búa til MOLD!

Nenniseggi eða hvað

Þegar maður á að vera að gera eitthvað annað er ágætt kannski að blogga bara

Vetur og sumar á sama degi

Þegar maður nennir ekki að gera það sem maður á að vera að gera er ágætt að blogga smá.

Við bræður fórum í Fellsmerkurtúr um páska. Lagt af stað eftir fiskát föstudagsins langa a la mama á Urðarstekk. Það var gott veður og útivist fram á miðnætti sitjandi og segjandi eitt en kannski ekki margt.

Svo á laugardegi var sólin í heiði alveg eins og veðurspámennirnir höfðu lagt til. Við örkuðum af stað upp Keldudalsheiðina. Það var komið sumar á láglendi og blómstur sprungin út en eftir því sem ofar dró varð vetrarlegra. Einhvers staðar í 500 metra hæð var frost að fara úr jörðu og ofar var snjór yfir öllu. Við enda komnir upp undir jökul.

Valaþúfa eða ekki Valaþúfa... víst er að þar fann ég beinvölu

Valaþúfa er þarna einhvers staðar og fórum við upp á hól sem okkur fannst flottur sem slíkur. Fann ég reyndar beinvölu þar uppi, líklega ættaða úr fugli sem einhver hefur étið einhvern tíman. En samkvæmt kortinu er Valaþúfan allt annars staðar og mikið austar. Verður farinn könnunarleiðangur þangað þegar vel liggur á manni.

Útsýni til jökla ofan af Valaþúfu eða ekki Valaþúfu. Fyrir þá sem eru ekki mjög kunnugir þá er jökullinn vinstra megin Eyjafjallajökull og jökullinn hægra megin Mýrdalsjökull.
Smella á myndina til að fá hana risastóra!

Það var gengið svo gott sem upp að jöklinum en samt ekki alveg á hann.
javascript:void(0)
Á bakaleiðinni lentum við í miklum Hremmingum við Hotsgil og einhver önnur gil. Höfðum ætlað að fara einhverja aðra leið til tilbreytingar niður aftur enn allar aðrar leiðir reyndust meira og minna ófærar.

Það er ágætt þetta þegar maður á að vera að gera eitthvað sem maður nennir eiginlega ekki að gera. Ekki get ég reyndar alveg kennt veðrinu um þar sem það er einhver þræsingur í honum [eða segir maður ekki þannig] svo það er best að blogga smá eða bara setjast einhvers staðar í ró og spekt og fara að prjóna sér peysu!

Hjólað á Mýrunum

Einhvers staðar á Mýrynum. Búinn að hjóla svona 40km og eitthvað svona 12 km til baka í bílinn. Engin frammistaða en það var líka að koma myrkur og ég búinn að henda hjálminum út í skurð til að geta í staðinn verið með bæði aftur og framljós á hausnum!

Vegalengd: 52,9 km
meðalhraði á meðan hjólað var: 27,2 km/klst
Mesti hraði: 45,3 km/klst

Kannski maður fari að verða duglegri við að blogga smá...

Að uppgötva Hlíðarfjall

Svona blogg sko...

Hluti hópsins kominn upp með Stromplyftunni á meðan veðrið var hvað best ko

Það var ekki fýsileg veðurspáin á fimmtudag og eiginlega var minn hættur við að nenna nokkuð að þvælast í einhvern misheppnaðan skíðatúr til Akureyris.

....

Það er vísast komið nýtt ár

Að klóra sér í kollinum

Á nýju ári er gott að klóra sér í kollinum. Það finnst mér að minnsta kosti.

Hef nú annars ekkert að blogga um nema kannski nágranna minn einn. Fyrir svona korteri var kveikt á bíl hér fyrir utan hjá mér. Rúðuþurrkurnar settar á letingja, miðstöðin líklega sett á fullt og svo bara farið inn í hús aftur. Núna rúmu korteri seinna er fram rúðan bílstjóramegin orðin nokkuð snjólaus en ekki alveg farþegamegin. Það tekur alltaf lengri tíma fyrir rúðuþurrkurnar að ná snjónum af rúðunni þeim megin. Af einhverjum undarlegum ástæðum var hægt að skafa með venjulegri sköfu af hliðarrúðum bílsins. Þar eru enda engar rúðuþurrkur. Mér finnst dálítið að sumt fólk ætti ekki að vera að keyra bíl... eða þá að minnsta kosti að fá sér bílskúr af umhverfisástæðum.


En ég er náttúrlega bara óttalegur nöldrari. Þessi bíll fyrir utan gluggann hjá mér sem er búinn að vera í gangi í 20 mínútur fer samt bara dálítið í taugarnar á mér. Það á ekki að gera svona finnst mér.

Vígsla Rauðu Eldingarinnar

Það var komið að því!

Rauða Eldingin orðin eitthvað skítug þegar nokkuð var liðið á hjolatúrinn

Einhvern daginn rétt fyrir jólin réðist ég á budduna og verslaði mér hið svaðalegasta hjólfák ætlaðan til kappreiða. Hugmindin er að fara í einhvern 300 km sólarhrings hjólatúr í Svíþjóð í sumar og þá ku ekki vera sérlega brúklegt að vera á fjallahjóli jafnvel með grófum dekkjum og dempara.

Eftir einhverjar smá vangaveltur varð niðurstaðan í hjólakaupunum að verslað skyldi hjólfákur af amerísku Trek góðhestakyni og er nánari tegundar auðkenning 1.5 fyrir þá sem eitthvað þykjast hafa vit á amerískum hjólestum af hinu víðfræga Trek kyni. Fákurinn er hugsanlega eitthvað litföróttur hvítur og rauður eða myndi það ekki heita grár á hestamannamáli. Skiptir ekki öllu máli en hann litur eitthvað út eins og hér til hliðar.

Hjólfákurinn var ekki vatni ausinn en fékk nú samt sitt nafn, Rauða Eldingin, sem hæfir vel þvílíkum kostagrip. Heldur var nú veðurfar og þetta hvíta út um allt óhagstætt fyrir fótabúnað Rauðu Eldingarinnar en svo lét það undan síga enda láta gróðurhúsaáhrifin ekki að sér hæða og svo á fjórða degi jóla var komið að því.

Fyrst var klambrað á hjólið hraðamæli sem var tekinn af hinum aldna Leðju Láka. Sú aðgerð gekk ekki þrautalaust fyrir sig og er nú Rauða Eldingin orðin rúnum rist, þ.e.a.s. komin með eina rispu. En hún er nú bara lítil þannig að þetta er allt í lagi.

Svo var farið af stað. Rigningarlegt og minn því í regngalla. Hjólabrækur á maður engar en hlauparabuxur koma eitthvað í sama stað. Þóttist maður vera heldur betur vígalegur enda auk alls annars vopnaður gps tæki til að gera vísindalegar mælinga og með Kríli í vasanum til að geta fest herlegheitin á kubb.

Það voru farnir stígar í Fossvogsdal og alveg út á Seltjarnarnes og út að Gróttu og til baka aftur og alveg upp að Árbæjarlaug. Hægt og rólega varð bæði knapinn og hjólhesturinn skítugri og blautari útvortis en reyndar þurr innvortis þar sem svitinn bogaði af kappanum.

Hversu hratt?
Jú, eldingar fara á ljóshraða en ég verð nú að játa að ég náði ekki þeim hraða alveg... en koma tímar koma ráð!

Hjólaleiðin var út um allar trissur

Eins og sjá má þá fór Rauða Eldingin um á ógnarhraða

Já, svo er reyndar hægt að smella á myndirnar til að fá þær stórar.

Síðan er þetta hjól algjört dekurdýr. Það var þvegið hátt og lágt þegar það kom heim og svo fær það næstum því að vera inni í stofu!

....